لابی صهیونیزم با ایپک سیاست‌های سال آینده خود را تشریح کرد

هفته گذشته واشنگتن دی سی شاهد حضور قدرتمندترین شخصیت‌های سیاسی و اقتصادی ایالات متحده در کنفرانس بزرگ یهودی «ایپک» بود؛ باراک اوباما، شیمون پرز، نتانیاهو، لئون پانتا، میت رامنی، سانتروم و گینگریچ، تنها عده کوچکی از شرکت کنندگان در این همایش یهودی بودند.

کد خبر: ۱۷۶۴۱۵

چهارشنبه - ۱۷ اسفند ۱۳۹۰ / March 07, 2012

به گزارش خبرنگار حوزه بين الملل «خبرگزاري دانشجو» به نقل از يورونيوز، طبق اخبار منتشر شده در رسانه های اروپایی، باب کورکر، سناتور ایالت تنسی امروز، چهارشنبه در همایش ایپک که در واشنگتن دی سی برگزار شد و بسیاری از قدرتمندان سیاسی و اقتصادی ایالات متحده در آن شرکت داشتند، تعهد خودش را «متوقف کردن ایران از توسعه سلاح های هسته ای دانست.»

اندرو گرومن، سرمایه دار املاک و مستغلات در ممفیس که در عین حال نمایندگی لابی اسرائیل در کمیته امور عمومی اسرائیلی های مقیم آمریکا را نیز دارد، گفت: «اسرائیل هر سال دارای سه نقطه است.»

وی ادامه داد: «من فکر می کنم این سه نقطه اسرئیل، امسال ایران است و ایران است و ایران است.» این اظهارنظر در کنفرانس سالانه «آیپک» و در جمع نمایندگان حزب جمهوری خواه ایالات متحده مطرح شد.

از شرکت کنندگان در این کنفرانس می توان به باراک اوباما اشاره کرد؛ علاوه بر اوباما، نتانیاهو و پرز؛ لئون پانتا، وزیر دفاع آمریکا و همچنین میت رامنی، رایک سانتروم و نیوت گینگریج، نامزدهای حزب جمهوری خواه ریاست جمهوری سخنرانی کردند.

آیپک، بزرگ ترین تشکیلات رسمی لابی گری یهود در جهان است که سابقه ای 60 ساله در آمریکا دارد. هم اکنون این لابی با دارا بودن بیش از 100 هزار عضو، سالانه بیش از سه میلیارد دلار از کنگره برای رژیم اسرائیل کمک مالی می گیرد و همزمان این لابی با نفوذ بر روی سناتورها و اعضای کنگره، می کوشد تا سیاست های خاورمیانه ای دولت آمریکا را در مسیر دلخواه خود هدایت کند.

در ادامه خبرها آمده است که دستورکار کنفرانس سالانه آیپک به مدت سه روز، جمهوری اسلامی ایران بوده است؛ این کنفرانس به مدت یک هفته در آمریکا برگزار شد.

در این کنفرانس که با حضور بی سابقه 13 هزار نفر که بسیاری از آنها یهودی بودند، برگزار شد، مسئله اصلی دولت یهود، جمهوری اسلامی ایران بود.

در بیانیه ای که در این کنفرانس از سوی سران یهودی و با موافقت اوباما منتشر شد، موضوع «جمهوری اسلامی ایران یک تهدید وجودی برای دولت یهودی» عنوان شد.

در این کنفرانس از تمام 50 ایالت آمریکا افرادی حضور داشتند که بنا بر آمار داده شده، تعداد آنها در مجموع سه روز به 13 هزار نفر رسیده است.

این همایش در فضایی کاملاً امنیتی به انجام رسید؛ به طوري كه خبرگزاری ها آن را بزرگترین حادثه امنیتی در تمام طول سال دانسته اند؛ تمامی نیروهای امنیتی کنگره در روزهای برگزاری این همایش در آماده باش بودند و تمامی خیابان های منتهی به محل برگزاری، توسط ایست های بازرسی کنترل می شد.

در مصاحبه با مردمی که در این همایش شرکت کرده بودند، آنها با وحشت از احتمال جنگ با ایران صحبت می کردند؛ یک خانم گفت: پس از جنگ های فرسایشی افغانستان و عراق، ملت آمریکا نمی تواند وارد جنگ با کشوری مثل ایران شود که اصلاً قابل مقایسه با عراق و افغانستان و حتی ویتنام نیست.

در روز پایانی همایش آیپک، قانونگذارن قانونی را به منظور بهبود همکاری های امنیتی بین ایالات متحده و اسرائیل تصویب کردند که به موجب آن این سازمان بودجه کمکی خارجی 3.1 میلیارد دلاری برای اسرائیل اختصاص داد؛ این بودجه، از طرف لابی یهود در خاورمیانه خرج می شود.

به گفته مدعوین این همایش، اسرائیل نباید هیچ گونه خساستی در مبارزه با اندیشه ایران در خاورمیانه به خرج دهد.

اسحاق گربر، دانشجوی 15ساله و محصل در سال دوم  آکادمی یهودی مارگولین ممفیس در رشته زبان عبری گفت: «این کمک ها حق اسرائیل است. ما اگر این کمک های مالی را نداشته باشیم و خودمان را تجهیز نکنیم توسط همسایه های اسرائیل خورده می شویم.»

در جریان برگزاری این کنفرانس، اعتراض های بسیاری از سوی شهروندان آمریکا نسبت به برگزاری آن انجام شد؛ طرفداران جنبش اشغال و فعالان مدنی از جمله معترضان به این کنفرانس بودند. آنها که تعدادشان هم کم نبود، مقابل محل برگزاری این همایش شعارهای ضدصهیونیستی سردادند و از سیاستمداران خود خواستند بودجه آمریکا را خرج صهیونیزم نکنند.

لازم به ذکر است، برگزاری این کنفرانس در رسانه های ایالات متحده نیز بازتاب های فراوانی داشت؛ روزنامه واشنگتن پست در مقاله سه شنبه، 6 مارس نوشت: «کنفرانس آیپک سبب بروز شکاف در روابط آمریکا و اسرائیل شده است.»؛ این روزنامه همچنین در جای دیگر نوشت: «پرونده ایران سبب بروز اختلاف بین آمریکا و اسرائیل شده است.»

این روزنامه در ادامه نوشت: «اوباما در سخنانش از گفتمان سابق خود به اینکه تمام گزینه ها روی میز است، فاصله نگرفت و نتانیاهو نیز هیچ اشاره ای به راهکار دیپلماسی نداشت؛ از مجموع سخنان این دو نفر می توان نتیجه گرفت که بدون شک دیدگاه هر دو رئیس در موضوع پرونده هسته ای ایران با هم متفاوت است.»