نگاهي به بازيگران صحنه خونين غزه - 1

«مبارك»؛ نامي كه با خيانت عجين است

در نگاهي به زندگي رئيس جمهور مادام العمر مصر و قائم مقام اسبق انور سادات، اولين خائن به آرمان فلسطين، دليل امتيازدهي وي به صهيونيست ها را بايد نگراني وي از گسترش مقاومت اسلامي و اتمام حكومت استبدادي وي دانست.

کد خبر: ۱۷۷۱۵

يکشنبه - ۲۲ دی ۱۳۸۷ / January 11, 2009

قائم مقام سابق انور سادات، اولين خائن به آرمان فلسطين

محمد حسني مبارک از 14 اکتبر 1981 تا کنون چهارمين رئيس جمهوري عربي مصر است.

وي پس از ترقي در نيروي هوايي مصر تا مقام «نايب رئيس جمهور» بالا رفت و پس از ترور انور سادات در 6 اکتبر 1981 به رياست جمهوري رسيد.

رئيس جمهور مادام العمر مصر پس از ترور انور سادات در سال 1981 جانشين وي شده و رياست حزب دموكراتيك ملي اين كشور را به عهده گرفت، مصر به رياست جمهوري انور سادات، اولين خائن به آرمان فلسطين در ميان كشورهاي عربي بود كه با به رسميت شناختن اسرائيل، زمينه ها را براي تجاوزات بيشتر اين رژيم و عادي شدن روابط آن با ديگر كشورهاي عربي فراهم كرد.

جمهوري عربي مصر در 1989 پس از هشت سال تعليق از حضور در اتحاديه عرب به خاطر به رسميت شناختن رژيم غاصب صهيونيستي با تلاش آمريكا و از بين رفتن آرمان فلسطين در ميان ديگر كشورهاي عربي به اين اتحاديه برگشت.

پس از گذشت هشت سال از روزي كه مصر بخاطر به رسميت شناختن رژيم صهيونيستي از اتحاديه عرب اخراج شد، صهيونيسم آنقدر در سران كشورهاي عربي نفوذ كرد كه نه تنها قاهره را دوباره در جمع اتحاديه عرب پذيرفتند بلكه دوباره مقر اين اتحاديه را نيز اين شهر قرار دادند.

نگراني مبارك از گسترش مقاومت اسلامي به مصر و پايان استبداد وي

مبارك بخاطر همبستگي موجود بين اخوان السملين مصر و حماس در سرزمين هاي اشغالي فلسطين، مقاومت فلسطيني را تهديدي براي حكومت خود دانسته و معتقد به طرح آمريكايي سازش براي حل مسئله فلسطين است.

وي در سال 1993 در مبارزات انتخاباتي وعده داد دوباره در انتخابات شرکت نکند اما چنين نکرد و در سال 1999 رياست جمهوري وي به خاطر نزديکي بيش از حد به رژيم صهيونيستي با اعتراضات گسترده مردمي روبرو شد.

رئيس جمهور مادام العمر مصر در مسائل مختلف مرتبط با خاورميانه از همراهان هميشگي واشنگتن و تل آويو بوده و از مخالفان خروج آمريكا از عراق بوده و معتقد است اين موضوع به بازگشت نارامي ها در اين كشور خواهد انجاميد.

مبارك تاكنون شش بار از طرف گروههاي جهادي هدف سو قصد قرار گرفته است و پس از حمله رژيم صهيونيستي به غزه و بسته شدن گذرگاه رفح به دستور وي، مخالفت ها با تداوم حكومت استبدادي و صهيونيستي اش افزايش يافته است.

وي كه در همراهي با صهيونيست ها و آمريكا تنها گذرگاه بين مصر و غزه را بسته است با تهديد اخوان المسلمين مصر به مبارزه مسلحانه و درگير شدن مقاومت اسلامي اين كشور با ارتش در گذرگاه رفح به ارتش اعلام آماده باش داده است.

مقاومت اسلامي مصر كه اين روزها شاهد دستگيري هزاران نفر از اعضاي خود در تظاهرات ها و درگيري ها بود اعلام كرده است سرنوشت اولين خائن به آرمان فلسطين در انتظار دومين آنهاست.

استبداد مبارك، ابزار فشار غرب براي تحميل خواسته ها صحبت از استبداد مبارك، داستان هر روزه رسانه هاي غربي است اما نه براي پايان دادن به حكومت وي بلكه براي فشار بر وي جهت انجام خواسته هاي آنها در حمايت از رژيم صهيونيستي حتي به بهاي در خطر افتادن حكومتش.

مبارك به خوبي مي داند در افتادن با مقاومت اسلامي و نزديكي به رژيم صهيونيستي، مي تواند حكومت وي را بخاطر نفرت جهان عرب و مردم كشورش از اين رژيم به مخاطره بياندازد اما غرب همچنان به فشار بر رئيس جمهور مادام العمر براي هماهنگ شدن با صهيونيست ها ادامه مي دهد.

غرب به خوبي فهميده است كه براي مبارك فقط حفظ حكومت مهم است و به همين خاطر فشار سياسي اقتصادي و حتي رسانه اي گسترده اي را در سالهاي گذشته به اين كشور وارد كرد.

سي ان ان اخيرا گزارشي از زندگي بسياري از مردم قاهره در پشت بام خانه ها پخش كرد كه در آن افرادي كه قادر به تهيه مسكن براي زندگي نبودند پشت بام اجاره مي كردند و اين موضوع حتي به امري عادي در اين كشور تبديل شده است.

البته جدا از آنچه رسانه هاي غربي از استبداد مبارك و فقر مردم مصر مي گويند مبارك در عمل هم گفته ها را به اثبات رسانيده است و وي در سال هاي 1987, 1993, 1999 انتخاباتي را برگزار كرد كه وي تنها شركت كننده آن بود.

مبارك در اقدامي به اصطلاح مردمسالارانه، فوريه 2005 اجازه داد كانديداهاي مخالف وي هم در انتخابات شركت كنند كه همين موضوع پس از انتخابات به اعتراض گسترده مخالفان عليه مبارك انجاميد.

مخالفان مبارك را به تقلب در انتخابات متهم كردند كه همين موضوع به زنداني شدن آنها انجاميد. در چنين دوراني بود كه غرب و بويژه آمريكا فشار زيادي را متوجه مبارك كرد و نظام حاكم بر مصر را نظامي مردمسالار ندانست.

به گزارش رسانه هاي غربي به لحاظ استبداد مطبوعاتي مصر صد و سي و سومين كشور از بين 168 كشور بررسي شده و به لحاظ احترام به حقوق بشر نيز  صد و يازدهمين كشور بين صدوهفتاد و هفت كشور است. به لحاظ فساد اداري و مالي دولت مبارك هفتادمين كشور از 159 كشور بررسي شده جهان است.

گردآورنده و مترجم: عماد حيدري