اکران سينماها در سال 91؛

«پذیرایی ساده»؛ فيلمي به دور از آرمان‌هاي انقلاب

فیلم «پذیرایی ساده» در میان جریان‌های حاکم بر سینمای ایران در طیف فیلم‌های جشنواره‌ای و روشنفکرانه قرار می‌گیرد که نه تنها نسبت به آرمان‌های انقلابی و دینی مردم همراهی ندارد بلکه...

کد خبر: ۱۷۸۴۲۴

چهارشنبه - ۰۹ فروردين ۱۳۹۱ / March 28, 2012

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ پذیرایی ساده- مانی حقیقی؛ فیلم پذیرایی ساده در میان جریان‌های حاکم بر سینمای ایران در طیف فیلم‌های جشنواره‌ای و روشنفکرانه قرار می‌گیرد که نه تنها نسبت به آرمان‌های انقلابی و دینی مردم همراهی ندارد بلکه در رهاورد لحن و زبان و بیان و فکر خود، ابایی از زیر پا گذاشتن آنها و ستیز با مبانی فکر دینی ندارد.

زن و مردی ناشناس در منطقه ای پرت و کوهستانی، می‌خواهند پول زیادی را که همراهشان هست به مردم عادی بدهند ...

فیلم پذیرایی ساده در فضایی سوررئال و با وجهی نمادین و به اصطلاح در محیطی ابزورد به روایت داستانش می پردازد.

در این فیلم، مخاطب با دو شخصیت روبروست که به شیوه ای گنگستری و اغراق شده و غیر عقلایی، به تقسیم پول در میان مردم می پردازند و در این میان به ذکر دیالوگ‌هایی مبنتنی بر یک جهان بینی شبه روشنفکرانه با ماهیتی نهیلیستی می پردازند.

فیلم بر پایه تفکری پوچ گرایانه بنا شده و این نکته چه در میزانسن ها و چه در شخصیت پردازی ها و به عبارت بهتر در تیپ های سینماییش هویداست.

حرکت بی هدف و عصیانگر دو کاراکتر اصلی و نوع مراوده و تعامل پریشان و عصبی و آشفته و لغزنده آنها با مردمی که در راهشان قرار می گیرند گویای همین نکته است.

در واقع می توان گفت پشتوانه فکری فیلم پذیرایی ساده یک ایده فلسفی است که نه مبتنی بر مبانی دینی، بلکه بر اساس تفکرات اومانیستی و پوچ گراست که در آن جهان، بی هدف و فاقد جهت و آرمان و زیبایی است و همه چیز به نوعی نمایانگر پلشتی و تاریکی و تیرگی و زجر و هرمان است.

ضمن اینکه در این فیلم اشاره های روشنی در هجو رفتارهای حکومتی و دولتی دیده می شود که شاید واضح ترین و پردامنه ترین آن، بحث یارانه های پرداختی دولت به مردم باشد که در فیلم به صورتی سمبلیک و کنایی مورد تمسخر و هجو قرار می گیرد.