سوختم تا یک سر مویی نسوزد از علی

سوختم تا یک سر مویی نسوزد از علی / تا بماند رهبرم من بی مهابا سوختم / صورت آتش گرفته تا ز سیلی شد کبود / شکر کردم، بهر حفظ جان مولا سوختم ...

کد خبر: ۱۷۹۰۲۸

چهارشنبه - ۱۶ فروردين ۱۳۹۱ / April 04, 2012

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛

من که از عشق علی چون شمع شیدا سوختم

صاحب جنت منم، اما در اینجا سوختم

سوختم تا یک سر مویی نسوزد از علی

تا بماند رهبرم من بی مهابا سوختم

بی گنه بودم ولی در آتشم انداختند

محسنم شد کشته، نالیدم که بابا سوختم

زینبم می دید آتش زائر رویم شده

از پریشانی او در بین اعدا سوختم

صورت آتش گرفته تا ز سیلی شد کبود

شکر کردم، بهر حفظ جان مولا سوختم

مثل چشم مجتبی مسمار یا رب سرخ بود

من نمی گویم چه شد تنهای تنها سوختم

هر که نان از سفره ما برده بود استاده بود

بسکه نامردی بود در این تماشا سوختم

سوختم تا شعله عشقت بماند جاودان

پای تا سر یا علی با این تمنا سوختم