فراز و فرودهای انرژی هسته‌ای ایران

انرژی هسته‌ای ایران در طول دوران متمادی فراز و فرودهایی داشته که در نوشته پیش رو به آن پرداخته می‌شود.

کد خبر: ۱۷۹۳۷۷

شنبه - ۱۹ فروردين ۱۳۹۱ / April 07, 2012

گروه سیاسی «خبرگزاری دانشجو»- احسان دستور؛ دهه 50 میلادی برابر با سلطنت محمدرضا پهلوی اولین فعالیت های هسته ای ابران شروع شد؛ نخستین کشوری که ایران را برای دستیابی به فناوری هسته ای ترغیب كرد و این تکنولوژی را به ایران منتقل نمود، ایالت متحده آمریکا بود.

ایران در 1958 میلادی (1337) عضو آژانس بین الملی انرژی اتمی شد و در 1965 قرارداد طرح الحاق به کنوانسیون آژانس بین المللی را امضا کرد.

اولین تیم حقوقی هسته ای ایران را پرویز مهدوی و عضدالدین کاظمی تشکیل می دادند. آمریکا در سال 1967 اولین راکتور تحقیقاتی پنج مگاواتی آب سبک را به ایران فروخت و شرکت آمریکایی «AMF» این راکتور را در دانشگاه تهران نصب و راه اندازی کرد و پنج کیلوگرم سوخت اورانیوم غنی شده سطح بالا را به ایران داد.

ایران در سال 1968 پیمان عدم تکثیر سلاح های هسته ای (NPT) را پذیرفت و آن را در مجلس شورای ملی به تصویب رساند.

محمدرضا پهلوی در سال 1974 سازمان انرژی اتمی ایران (AFOI) را تاسیس کرد و دکتر اعتماد را به ریاست آن منصوب نمود؛ این مرکز به نام مرکز تحقیقات هسته ای (NRC) نام گرفت.

درهمین سال دانشگاه تهران تربیت دانشجویان در زمینه هسته ای را آغاز نمود و دانشگاه شیراز نیز رشته مهندسی هسته ای را ارائه کرد و دانشجویانی را در رشته های مرتبط با انرژی هسته ای به خارج اعزام نمود.

همزمان، بنیاد پژوهشی استنفورد آمریکا (SRI) در یک کتاب 20 جلدی با عنوان (SRI REPORT) پیشرفت صنعتی و اقتصادی ایران را متکی به تولید 20 هزار مگاوات برق تا سال 1995از طریق نیروگاه های هسته ای اعلام کرد.

ایران در نوامبر 1974 قرارداد احداث دو راکتور آب سبک 1300مگاواتی در بوشهر با شرکت آلمانی زیمنس را به امضا رساند که یک پروژه عظیم اتمی به حساب می آمد، ولی انقلاب اسلامی ایران باعث قطع همکاری این شرکت با ایران شد.

در همین سال ایران طبق معاهده (NPT) قرارداد نظارت و بازرسی آژانس را به امضا رساند تا امکان بازرسی را به آژانس بدهد. ایران با کشور هند هم قرارداد همکاری امضا کرد.

در اوت 1975شرکت «KRAFTWERK UNION» در آلمان غربی کار روی نیروگاه های هسته ای ایران را شروع کرد.

در سال 1975 ایران 10 درصد از سهام مجتمع غنی سازی اورانیوم یوردیوف (کنسرسیوم فرانسوی، ایتالیایی، بلژیکی و اسپانیایی) را خریداری کرد و قرار شد ایران مقدار مشخصی از اورانیوم غنی شده از کارخانه مذکور را که برای تولید ایزوتوپ های راکتورهای خود که عمدتاً برای استفاده های پزشکی نیاز داشت، دریافت کند؛ ایران در این شرکت دو میلیارد دلار سرمایه گذاری کرد.

با گذر زمان و تا هنگام انقلاب برخی دیگر از شرکت های آلمان غربی، آمریکا و فرانسه قراردادهای هنگفتی با ایران برای انجام فعالیت های هسته ای یک طرفه بدون انتقال فناوری به ایران بستند. تا قبل از پیروزی انقلاب اسلامی ایران با توجه به موارد فوق الذکر که گوشه ای از سرمایه گذاری های غرب در ایران در زمینه انرژی هسته ای بود، حرکت مثبتی بجز تاسیس رشته های مرتبط با انرژی هسته ای در دانشگاه تهران و شیراز آن هم توسط شاگردان دردمند مرحوم پروفسور حسابی در ایران دیده نشد؛ حتی بنیادهای امریکایی الگوی پیشرفت ایران را در عرصه های اقتصادی و صنعتی ترسیم می کردند.

در همه این موارد ایران همانند یک جوجه گنجشکی بود که اگر به آن غذا نمی رسید تلف می شد، به تربیت دانشجو آن گونه که باید توجه نمی شد و ایران فقط ارز خارج می کرد تا تکنولوژی آماده بگیرد و حرکتی از سوی حکومت پهلوی برای ایجاد زیرساخت های وسیع دانشگاهی در زمینه هسته ای انجام نشد.

با پیروزی انقلاب اسلامی ایران در سال 1375و پرچمداری عدالت و آزادی نوع بشر توسط امام خمینی و ندای روح بخش اسلام از سوی ایشان، شرق و غرب با هم در یک جبهه قرار گرفتند و بر ایران فشار و تحریم وارد کردند و سپس به جنگ نظامی روی آوردند.

در زمینه هسته ای هم این گونه عمل شد: 1- شرکت زیمنس حاضر به تکمیل نیروگاه اتمی بوشهر نشد و ایران درخواست غرامت کرد، ولی با حمایت کمیسیون تجارت بین المللی در پاریس، زیمنس پیروز از ميدان بیرون آمد.

2- فسخ یکجانبه قرارداد یورودیف که ضرر هنگفتی به ایران زد.

3- از طرفی جنگ تحمیلی هشت ساله باعث تخریب برخی تاسیسات نیمه کاره هسته ای شد.

4- عدم همکاری اسپانیا و ژاپن با ایران در زمینه های هسته ای در زمان جنگ به دلیل فشارهای آمریکا باعث نیمه تعطیل شدن فعالیت های هسته ای ایران شد.

بعد ازجنگ در دانشگاه های ایران تکاپوهایی در زمینه های هسته ای شروع شد و همزمان، ایران با روسیه جهت تکمیل و راه اندازی نیروگاه اتمی بوشهر، تکمیل تاسیسات سوخت هسته ای اصفهان و ایجاد تاسیسات غنی سازی اورانیوم در نطنز، قراردادهایی را به امضا رساند که تا کنون به تعهدات خود عمل نکرده است.

با روی کار آمدن دولت جرج دبلیو بوش در آمریکا، این کشور به دلیل حمایت از اسرائیل و جلوگیری از پیشرفت علمی ایران فعالیت گسترده ای برای تعطیلی فعالیت های هسته ای در ایران انجام داد تا این که در سال 2003 طی طرح پرونده ایران در شورای حکام و اولتیماتوم این شورا برای ارسال پرونده به شورای امنیت، حسن روحانی، دبیر شورای امنیت ملی دولت خاتمی، مسئولیت پرونده هسته ای ایران را به عهده گرفت.

در ماه های پایانی 2003 ایران با فشار غرب و سفر وزرای خارجه انگلیس،آلمان و فرانسه به ایران، دولت اصلاحات در پی قراردادی، متاسفانه برای تنش زدایی منطقه ای در عملی غیر انقلابی فعالیت های هسته ای اش را معلق و پروتکل الحاقیNPT را امضا کرد که طی آن متاسفانه حسن روحانی قول تعلیق 10ساله را به آنان داد.

با دیدن وضع موجود امام خامنه ای (مدظله العالی) وارد عمل شدند و با دستور ایشان در تابستان 1384پلمپ مرکز UCF  اصفهان شکسته، و فعالیت های هسته ای از سر گرفته شد.

دولت اصلاحات متاسفانه از اول کار به استکبار امتیاز داد و عقب نشست، هر چقدر این دولت به عقب نشینی مي كرد استکبار جهانی بیشتر به ملت ایران چنگ و دندان نشان می داد. ایران به تولید سلاح هسته ای متهم می شد و تحقیر ملت ایران ادامه پیدا می کرد؛ اوج این تحقیر زماني بود که ايران محور شرارت نامیده شد؛ تعلیق فعالیت های هسته ای ایران توسط دولت خاتمی نیز به وقوع پیوست.

بعد از روی کار آمدن محمود احمدی نژاد سیاست خارجه ایران در عرصه هسته ای تغییر کرد و دیگر خبری از امتیاز دادن به غرب نبود و سیاست غرب در مقابل ایران به صورت مقابله رو در رو و بدون عقب نشینی طرفین «CHIKEN» درآمده بود، نه سیاست پلیس خوب، پلیس بد و هویج و چماق که نتیجه ای جز سرافکندگی ملی نداشت.

این سیاست مقابله و پافشاری بر حق مسلم ملت ایران و حمایت از دانشمندان ایرانی و سرمایه گذاری جهت بومی سازی این علم نوین نهایتاً در20/1/1385 نتيجه داد و محمود احمدی نژاد خبر دستیابی ایران به فناوری غنی سازی اورانیوم و راه اندازی یک زنجیره کامل غنی سازی در نطنز را اعلام کرد.

پس از آن نظام سلطه از هیچ اقدامی جهت جلوگیری از پیشرفت ایران فروگزار نکرده است که تحریم و ترور و تهدید به جنگ نظامی نمونه بارز آن است.

موفقیت ایران در غنی سازی اورانیوم 20 درصد بدست دانشمندان مومن و ولایی همچون دانشمند عاشورایی، شهید شهریاری و بهت و درماندگی غرب، کار آنان را به جایی رساند تا موساد و عواملش در ایران به ترور دانشمندان هسته ای ایران بپردازد و علناً نیز به آن اعتراف کنند.

این مطلب عرضه شده نشان می دهد که ایرانیان هر گاه بر خود اعتماد کرده اند به پیشرفت رسیده اند و هر گاه در مقابل غرب عقب نشسته اند، ذلیل و خوار شده اند.

حال به دول غرب نشان خواهیم داد که تحریم دانشگاه ها و ترور دانشجوهایمان نه تنها مانع پیشرفتمان نشده، بلکه باعث افزایش کار و تلاش ملت و دانشمندان مومن و ولایی ایران اسلامیمان در زیر پرچم علمدار بحق امام زمان (عج)، امام خامنه ای (مدظله العالی) خواهد شد و موجبات پیشرفت هر چه بیشتر ایران در همه علوم، خصوصاً در زمینه انرژی هسته ای صلح آمیز را فراهم خواهد كرد.