درسي از مردان برگزيده تاريخ – 8؛

چرا پیروی از دستورات ائمه معصومین برای عمار و قنبر لازم‌الاجرا بود؟

عمار، صحابی بزرگ رسول خدا (ص) و قنبر، غلام حکیم امیرالمومنین (ع) با داشتن یک ویژگی مشترک توانستند از خطرات و فتنه‌های زمان به آسودگی عبور کنند؛ این ویژگی را می‌توان در نوع بینش آنها یافت.

کد خبر: ۱۷۹۶۱۳

يکشنبه - ۲۰ فروردين ۱۳۹۱ / April 08, 2012

گروه دين و انديشه «خبرگزاري دانشجو» - زينب صارم؛ بررسی علل رستگاری یاران و اصحاب اهل بیت حکایت از مولفه های بسیاری در شکل گیری این سعادت بزرگ دارد، اما نکته ای که در این میان بسیار با اهمیت و مهم است را می توان در سرچشمه و سرمنشا این صفات و روحیات اخلاقی دانست.

با توجه به زندگانی عمار‌بن‌یاسر و قنبر، غلام امیرالمومنین (ع) می‌توان دريافت علت اصلی این رستگاری و رسیدن به این فوز عظیم در نوع بینش آنهاست.

سرّ رستگاری قنبر

به معنایی دقیق تر می توان این گونه سوال کرد که در نگاه قنبر به امام علی (ع) چه سری نهفته است که هر دستور و امری از جانب ایشان برای قنبر لازم الاجراست؟

چرا احادیث پیامبر در شأن امام علی (ع) در قلب عمار آن چنان تاثیر عمیقی بر جای می گذارد که پس از گذشتن دو دهه عمار بر گفته‌های پیامبر پافشاری می‌کند و در جنگ صفین جزو یاران و اصحاب خاص امام علی (ع) قرار می گیرد؟

در نگاهی واقعی تر به سیر تاریخ و جامعه کنونی می توان به سادگی متوجه شد در تبعیت و اطاعت از ولایت معصومین، عده بسیار اندکی دارای چنین ویژگی بوده اند.

سستی در حلال و حرام

حتی در نگاهی منصفانه به رفتار و عملکرد خویشتن در قبال دستورات دین می توان متوجه شد که محبین اهل بیت در رعایت حلال و حرام دچار سستی هستند.

سوال جدی و مهمی که در بررسی عملكرد عمار، صحابه بزرگ رسول الله و قنبر، غلام حکیم امیرالمومنین به چشم می خورد، آن است که چرا پیروی از سخنان و احادیث ائمه معصومین برای آنها تا این اندازه لازم الاجرا بود، ولی برای باقی افراد چنین التزامی دیده نمی شود؟

علت این امر را می‌توان در نگاه خاص و یقین این بزرگواران به سخنان معصومین دانست؛ به بیان دیگر اعتمادی که قنبر به امیرالمومنین (ع) به عنوان خلیفة الله بر روی زمین دارد، دیگران ندارند.

اعتماد به معصوم

اعتمادی که در نگاه عمار بن یاسر به علم الهی پیامبر وجود دارد برای دیگر صحابه قابل درک نیست. نوع نگاه به معصوم و جایگاه وی در زندگی انسان ارتباط مستقیمی با میزان تبعیت از دستورات ایشان دارد؛ بدان معنا که عمار رستگاری دنیوی و اخروی خویش را در تبعیت کامل و مو به مو از پیامبر می دانست و دستورات ایشان را همچون نقشه ای برای پیدا کردن یک مسیر در تاریکی درك كرده بود؛ نقشه ای که با گذشت زمان کاربرد خود را از دست نمی دهد.

شرایط تغییر کرده است؟

به راستی عمار نیز مانند خیلی از افراد می توانست این گونه نگاه کند و بیندیشد که دستورات و سفارشات پیامبر درباره امیرالمومنین(ع) مربوط به سالیان گذشته است و در حال حاضر اوضاع و شرایط تغییر بسیاری كرده است؟

عمار در سخت ترین لحظات بر یاری امام علی (ع) استقامت کرد كه دلیل آن را می توان ایمان و اعتقاد قلبی وی به دستورات امام معصوم زمان خویش دانست.

ایمان و اعتقاد قنبر را در نگاهی دیگر می توان این گونه تعبیر کرد که گذشت ایام بر کاربردی بودن دستورات اهل بیت تاثیری نداشت.

ایمان و اعتقاد قلبی برای همراهی با اهل بیت و التزام به دستورات ایشان در قنبر را می توان از اعتماد بسیار والای وي نسبت به مقام اهل بیت و معصومین دانست.