تولید ملی؛ سر فصل تربیت اقتصادی نسل آینده

نظام اسلامی در روند تکاملی خود از مرحله استقلال سیاسی گذر کرده و در دوران تعمیق استقلال اقتصادی، برنامه حراست از منابع نفتی را سرلوحه کار خود قرار داده است.

کد خبر: ۱۸۰۰۱۵

سه‌شنبه - ۲۲ فروردين ۱۳۹۱ / April 10, 2012

گروه سیاسی «خبرگزاری دانشجو»، با توجه به وابستگی غرب به منابع نفتی ایران، دشمنی نظام سلطه با جمهوری اسلامی ابعاد پیچیده تری یافته است؛ بویژه آنکه برنامه ایران در زمینه حراست از منابع خویش، الگوی دیگر کشورها هم قرار خواهد گرفت.

روشن است که گذر از این دوران سرنوشت ساز به تمهید مقدماتی نیاز دارد که عنوان یافتن سال 1390 به سال «جهاد اقتصادی» و سال 1391 به «تولید ملی، حمایت از کار و سرمایه ایرانی» را نیز بايد از منظر تدارک شرایط ضروری این دوران تفسیر کرد.

در تحلیل اهرم های قدرت نظام سلطه جهانی، خصوصا در عرصه اقتصادی، می توان سه عامل را تاثیرگذارتر از سایر علل شناخت که عبارتند از: چپاول منابع زیرزمینی کشورهای دیگر با بهایی کم، به خدمت گرفتن علم و فناوری، جدیت در کار و تلاش و تولید؛ بر این اساس طبیعی است که انحصارطلبان اقتصاد جهان، از ورود ایران به حوزه «علم و فناوری پیشرفته» به همان اندازه احساس نگرانی می کنند که از برنامه ایران در زمینه حراست از منابع نفتی خود و سیاست اقتصاد بدون نفت.

با ریشه‌یابی علل توسعه اقتصادی غرب، این نکته نیز به ذهن خطور می کند که در مسیر پیشرفت اقتصادی ایران نیز این سه عامل باید مورد توجه خاص قرار گیرد؛ یعنی منابع خدادادی و زیرزمینی ما به جای آنکه تنور نظام سلطه را گرم کند، سزاوارتر است که در خدمت تولید داخلی قرار گیرد و در عوض صادرات مواد اولیه، تولیدات و مصنوعات خود را صادر کنیم.

همچنین پیشرفت اقتصادی کشور ما همانند تمامی عرصه های پیشرفت، تنها با تکیه بر علم و فناوری است که می تواند به جایگاه برجسته خویش در جهان دست یابد و نکته سوم آنکه بدون تعمیق فرهنگ کار و تلاش و تولید، نباید انتظار داشته باشیم اقتصاد کشور شکوفا شود.

هر چند در سال «جهاد اقتصادی» در طریق توجه به اقتصاد، تلاش هایی صورت گرفت؛ اما کافی نبود و خصوصا به تولید چنانکه باید توجه نشد و از هدفمندسازی یارانه ها سهمی را که در قانون پیش بینی شده بود، دریافت نکرد و درنتیجه تعدادی از واحدهای تولیدی تعطیل شد یا در آستانه تعطیلی قرار گرفت.

این مسئله و مواردی دیگر از جمله اجرای قانون هدفمندسازی با شتابی بیش از آنچه که قانون تعیین کرده بود و البته فشار تحریم های دشمن، موجب آن شده است که توجه به تولید در اولویت برنامه های سال 1391 قرار گیرد و مقام معظم رهبری سال جدید را سال «تولید ملی، حمایت از کار و سرمایه ایرانی» نام نهند.

بیش از آنکه نیازی به تبیین وظایف سه قوه در ارتباط با مسئولیت سال جدید باشد، باید از آنان خواست تا با عزم و اراده مصمم برای عینیت یافتن رهنمود های رهبر وارد صحنه شوند و نگذارند سلیقه ها و دیدگاه های متفاوت، رابطه بازی، سوء استفاده‌ها و کاغذبازی ها مانع انجام مسئولیت ها شود.

در سال های اخیر، یکی از مهم ترین عواملی که ضربه کاری بر پیکر تولید داخلی وارد كرد، مسئله واردات قاچاق بود که چه بسا برخی دستگاه ها هم برای حل مشکلات مالی خویش، بی توجه به آثار مخرب قاچاق در این مقوله وارد شدند و انتظار آن است که قوه قضائیه تمهیدات لازم را برای در اولویت قرار دادن این مهم پیش بینی کند و در مسئله قاچاق و نیز دیگر مواردی که پیش نیاز حمایت از تولید داخلی و سرمایه کار ایرانی است، با اعمال قاطعیت بیشتری وارد شود.

دولت نیز باید اجرای تعهدات کلیه دستگاه ها در برابر تولیدکنندگان را با جدیت پیگیری کند و علاوه بر آن ساز و کارهای لازم برای نظارت بر کیفیت کالا و مصنوعات ایرانی و استانداردسازی آن تقویت شود تا اعتبار محصولات ایران روز به روز افزایش یابد.

مجلس شورای اسلامی هم با تصویب قوانین حمایتی از سرمایه و کار ایرانی بايد مسئولیت سنگین خود را ایفا كند و در عین حال از وظیفه نظارتی در این عرصه غفلت نورزد.