وحيد جليلي در نقد و بررسي «قلاده‌هاي طلا»:

مقايسه قلاده‌هاي طلا و پايان نامه/در دوره‌خاتمي سعي كردند سينماي‌ايران را مانند انرژي‌هسته‌اي از بين ببرند/ به جاي ترورها، هر ساله 60 فيلم درباره آپارتمان‌هاي بالاشهر مي سازند

يك روزنامه نگار و منتقد سينما گفت:‌ در دوره خاتمي سعي كردند سينماي ايران را مانند انرژي هسته‌اي از بين ببرند.

کد خبر: ۱۸۱۴۱۰

چهارشنبه - ۳۰ فروردين ۱۳۹۱ / April 18, 2012

به گزارش خبرنگار فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»، وحيد جليلي در نشست نقد و بررسي فيلم قلاده‌هاي طلا كه شب گذشته در فرهنگسراي انقلاب برگزار شد ضمن تقدير و تشكر از عوامل اين فيلم گفت: من بايد بگويم كه فيلم «قلاده‌هاي طلا» شايد براي شما يك فيلم باشد اما براي من خاطره است.

وي ادامه داد: حالا حالاها بايد راجع به ‌اقداماتي كه در سال 88 عليه جمهوري اسلامي ايران صورت گرفته صحبت شود تا براي مردم جا بيفتد كه در سال 88 چه اتفاقي افتاده است.

جليلي يادآور شد: آقاي طالبي در فيلم «قلاده‌هاي طلا» توانسته تصوير خوبي از فضاي فتنه 88 ارائه دهد اما براي نشان دادن دشمني عليه جمهوري اسلامي بايد بيشتر از اين كار شود و همچنان ما در اين حوزه ضعيف هستيم و نبايد اين روند متوقف شود.

اين منتقد در خصوص مقايسه فيلم «قلاده‌هاي طلا» با فيلم «پايان‌نامه» گفت: فيلم پايان‌نامه هم در حد و اندازه خودش فيلم خوبي بود اما پايان‌نامه در زماني ساخته شد كه مورد هجوم جريانات روشنفكري مسلط بر سينما و رسانه قرار گرفت و باعث شد كه اين فيلم خوب ديده نشود و اين ربطي به بد بودن فيلم نداشت؛ چرا كه فيلم پايان‌نامه هم به حوادث پس از انتخابات اشاره مي كرد اما در مقام مقايسه، قلاده‌هاي طلا يك نقطه عطف در تاريخ سينماي ايران است.

وي اظهار داشت: سينماي ايران تا دو سال پيش تشكيل شده بود از دو واژه ايران و دروغ و آنچه كه عده‌اي اسم سينماي ايران را گذاشتند نه ايران است و نه سينماي ايران بلكه يكسري اسباب‌بازي‌هاي تصويري است كه هيچ ربطي با ايران ندارد.

جليلي ادامه داد: ‌قلاده‌هاي طلا هم سينما است و هم ايران، به همين دليل مي‌تواند نقطه عطفي به سمت سينماي ايراني باشد.

اين روزنامه‌نگار و منتقد سينما گفت: در سال‌هاي اخير به دليل رشد جرياناتي با عنوان روشنفكري در سينماي ايران، سينماي ما بشدت تضعيف شده است و ما بايد به سمتي برويم كه شهيد آويني تاكيد داشت؛ سينما بايد مخاطب جذب كن باشد.

وي يادآور شد: در دوره خاتمي تلاش شد كه سينماي ايران بدون مخاطب شود و اروپايي‌ها هم به اين مسئله كمك ‌كردند، جريان روشنفكري همچنين ادعا مي كرد كه سينماي ما جهاني شده است اما ما بايد بدانيم زماني سينماي ما جهاني مي شود كه از سراسر جهان براي ديدن فيلم‌هاي ايراني بليط بخرند و بروند سينماي ايران را ببينند اما زمان اصلاحات سعي كردند سينماي ايران را مانند انرژي هسته‌اي‌مان از بين ببرند.

جليلي گفت: دليل موفقيت‌ قلاده‌هاي طلا اين بود كه سينما را جدي گرفت و از اين جهت قابل تقدير است به طوري كه پس از پخش اين فيلم در جشنواره ميهمانان خارجي كه در جشنواره حضور داشتند گفتند اين فيلم بايد سريعا ترجمه شوند چرا كه با ايران واقعي سركار داريم.

اين منتقد سينما با انتقاد از نحوه فيلم‌سازي در سينماي ايران گفت:‌ در سينماي ما 20 سال است كه فيلم درخوري درباره دشمني‌ها عليه ايران ساخته نشده و حتي يك فيلم در خصوص ترورهاي بعد از انقلاب نداشتيم و فقط فيلم‌سازان ما هر ساله 50 تا 60 فيلم در خصوص آپارتمان‌هاي ميدان وليعصر به بالا ساخته‌اند.

وي با اشاره به اينكه ساخت فيلم قلاده‌هاي طلا مرعوب جريانات روشنفكري‌ داخلي و خارجي شده است، گفت: زماني كه اين فيلم ساخته شد مشهورترين بدنه سينما آن را بايكوت كرد؛ چرا كه اين فيلم دست يك عده روشنفكر در سينما را رو كرده است.

جليلي يكي ديگر از خدمت بزرگ قلاده‌هاي طلا را نشان دادن ماهيت مدعيان هنر دانست و گفت: خدمت بزرگ ديگر قلاده‌هاي طلا اين بود كه توانست ماهيت مدعيان هنر براي هنر را مشخص كند، همان‌ كساني كه دم از هنر مي‌زدند به شدت نگاه سياسي به سينما دارند و همين جريانات روشنفكري تلاش كردند سينماي ايران را از آن خودشان به ويژه كشورهاي غربي كنند.