استاد ادبیات دانشگاه مازندران:

سعدی، زندگی را برای جامعه ایرانی به ارمغان آورد

استاد ادبیات دانشگاه مازندران با اشاره به اينكه بعد از حمله مغول، ایرانیان به زنده بودن می اندیشیدند تا به زندگی کردن گفت: سعدي در شرايط بد آن زمان برای جامعه ایرانی زندگی را به ارمغان آورد.

کد خبر: ۱۸۳۰۰۱

شنبه - ۰۹ ارديبهشت ۱۳۹۱ / April 28, 2012

به گزارش خبرنگار «خبرگزاری دانشجو» از ساری، دكتر فرزاد بالو صبح امروز در همایش بزرگداشت سعدي شيرازي، شاعر و نویسنده توانای ادب فارسی که در دانشكده علوم انساني و اجتماعي دانشگاه مازندران برگزار شد، با شرح مختصري از تاريخچه زندگي اين شاعر شيرين سخن، با اشاره به شرایط دشوار زمان سعدی که با حمله‌ مغول‌ها مصادف بود، گفت: سعدی در قرن هفتم در شیراز به دنیا آمد و در همان جا به کسب علم پرداخت، سپس به بغداد رفت و در مدرسه نظامیه به تحصیل مشغول شد و در سال 655 هـ.ق بوستان را به نظم درآورد و در سال 656 هـ.ق گلستان را تالیف کرد که دیوانی از اشعار او به نام کلیات هم بر جای مانده است.

وی با بيان اينكه سه نوع گفتمان مشايي، اشراقي و صدرايي در حوزه ایران اسلامی نمای برجسته داشتند، بيان داشت: وقتی از گفتمان مشایی سخن می گوییم نگاه خردگرا در ادبیات را می بینیم و این اندیشه حتی در بناها و معماری هم خود را نشان می دهد و بر این باور است که هر بنا نشان دهنده  خود اوست نه چیز دیگر.

استاد ادبیات دانشگاه مازندران همچنين گفتمان اشراقی که با سهروردی بنا شده و بر این عقیده استوار است که هر پدیده تجلی پدیده ی دیگر است، این ایده را در آثار حافظ می‌بینیم و در معماری ها هم قابل مشاهده است و اما گفتمان صدرایی که ترکیبی از این دو گفتمان است و در آن اندیشه به حدی می رسد که علوم مختلف را هم در بر می گیرد.

بالو افزود: ما بیشتر به گفتمان اشراقی توجه داریم، جایی که سعدی در آن حضور و جایگاه برجسته دارد.

وي ادامه داد: سعدي اشاره‌ای هم به حکمت تصوف داشت که در قرن پنجم استوار بود و در درون تمدن اسلامی جای داشت و به طور برجسته با وجود محمد غزالی در محافل فکری ظهور یافت؛ اما شاعر ما به ساخت و اندیشه های صوفیانه در بوستان و گلستان می تازد و نگاه انتقادی دارد.

استاد ادبیات دانشگاه مازندران با اشاره به اينكه بعد از حمله مغول، ایرانیان به زنده بودن می اندیشیدند تا به زندگی کردن بيان كرد: در این فضای اختناق آمیز بود که سعدی با حضور خود و بعد از 30 سال، سلوک علمی را برگرداند و در شرايط بد آن زمان و وضعيت خفقان دوران خود برای جامعه ایرانی زندگی را به ارمغان آورد.

بالو اظهار داشت: سعدی در نوشته های خود نگاهش را از آسمان به زمین می آورد که یکی از این مقولات که در بین مفاهیم صوفیانه نیست فقر و غناست.

وي در پايان يادآور شد: سعدي به فقر و غنا توجه دارد و می گوید: فقر برتر از غناست، چون انسان فقیر اُنس کمی به دنیا دارد و از ثواب و تسبیح بیشتری در این دنیا برخوردار است.

استاد ادبیات دانشگاه مازندران خاطرنشان كرد: سعدی در آثارش می گوید: دنیای خوب به دینداری کمک می کند و ادبیات و نثر او نشاندهنده برجسته سازی این سخن است.