يادداشت//

نرمش در مذاكرات هسته‌اي؛ تاكتيك يا استراتژي

مذاكرات ايران و 1+5 براي اولين بار با اعلام قبول حقوق هسته‌اي ايران بر اساس پيمان NPT از طرف غربي‌ها، در استانبول تركيه پايان يافت.

کد خبر: ۱۸۳۳۲۹

دوشنبه - ۱۱ ارديبهشت ۱۳۹۱ / April 30, 2012

گروه سياسي «خبرگزاري دانشجو»، حسين رجبي؛ درباره رفتار غربي‌ها در مذاكرات ايران و 1+5 و نتايج بدست آمده دو ديدگاه وجود دارد:

1- غربي‌ها بعد از اعمال تحريم‌هاي هوشمند، حمايت از فتنه‌گران، تجهيز و حمايت از ضد انقلاب، اعمال فشارهاي متعدد از طريق سازمان‌هاي بين المللي، طراحي جنگ نرم و حمايت از اصلاح طلبان، به استحكام دروني نظام جمهوري اسلامي پي برده و كم كم به طرف پذيرش غني سازي و حقوق هسته‌اي ايران خواهند رفت كه اين مسئله را در مذاكرات بغداد اعلام خواهند كرد.

2- گروهي بر اين باورند غربي‌ها با اساس نظام جمهوري اسلامي مخالفند و بارها حتي در همين مذاكرات هسته‌اي هم ثابت كرده‌اند كه پايبند به تعهدات خود نبوده و با هر آنچه كه به تقويت جمهوري اسلامي بينجامد، مخالفت خواهند كرد.

به اين ترتيب نرمش فعلي آنان در اين مذاكرات براي هماهنگ كردن روسيه و چين و مخالفان برخورد نظامي با ايران است تا به آنها هم اثبات كنند كه اين روش‌ها نتيجه بخش نيست.

هر كدام از طرفداران ديدگاه فوق حتي در ميان دست اندركاران نظام نيز وجود دارند كه به بخشي از رفتارهاي مذاكره كنندگان استناد مي‌كنند كه به نظر منطقي هم هست، ولي جمله‌اي از رهبر معظم انقلاب وجود دارد مبني بر اينكه در مقابل غربي‌ها نه بايد از لبخند آنان خوشحال شد و نه از قهر آنان ناراحت (نقل به مضمون).

بنابراين درباره نتيجه مذاكرات هم بايد به همين شكل عمل كرد؛ بايد پايه‌هاي دروني نظام اسلامي را استحكام بخشيد تا دشمن را مجبور به پذيرش شرايط كرد، و گرنه غربي‌ها بارها نرمش نشان داده‌اند، ولي مجدداً به تعهدات خود پشت كرده‌اند كه به نظر مي‌رسد باز هم دست به يك تاكتيك جديد زده باشند.