گره دیفرانسیلی یا جایگاه اخلاق در حل مشکلات جامعه

جامعه به مجموعه سیم‌های درهمی می‌ماند که اگر غافلانه کشیده شود- اخلاق مراعات نشود -گره‌های سختی را پدید می‌آورد و تا آن گره دیفرانسیلی باز نشود، هیچ تلاشی به نتیجه نمی‌رسد و بالعکس بر گره‌ها افزوده می‌شود.

کد خبر: ۱۸۴۱۵۰

جمعه - ۱۵ ارديبهشت ۱۳۹۱ / May 04, 2012

گروه اجتماعی «خبرگزاری دانشجو» - محمد طاهري؛  مدتی پیش که در یکی از جلسات - هم به ظاهر و هم به باطن - مهم برای ارائه نظرات و به اصطلاح برون رفت از برخی چالش ها شرکت کرده و افاضات متنوع دوستان صاحب نظر! را شنیده بودم، در فکر فرورفتم  که گیر کار یک جایي پنهان از دید این متولیان است.

گاهی آن قدر لقمه را دور سر خودمان و یا خودشان! - بسته به موقعیت - می چرخانیم که هم لقمه بر زمین می افتد و هم شخص پیچ مي خورد!

حال اگر سیاست بالادستی جامع و درستی این وسط مدون نشده باشد، هم شخص پیچ خورده طبق قانون اول نیوتن هم چنان می چرخد و هم این لقمه هدف، روی زمین می ماند و هر که از راه می رسد لگدی می زند و آن را له می کند!

معادله دیفرانسیلی ارائه شده بالا دارای چند متغیر است؛ از جمله: لقمه، سر، خودمان، خودشان، چرخیدن، زمین، سیاست بالادستی و ...

خیلی از گره های سیاسی، فرهنگی و اجتماعی جامعه امروز ما شبیه به این معادله چند متغیره و چند مجهولی بوده و بدیهی است که حل چنین معادله ای سخت، زمان بر، فرسایشی و نیاز به امکانات پیچیده دارد.

اما یک عامل مهم می تواند به حل این معادله کمک شایانی بکند و خیلی از مجهولات را معلوم نمايد و آن هم ...

بگذارید با یک مثال خیلی خیلی ریز شروع کنیم:

پس از چند روز دوندگی و پاس کاری شدن بین اتاق ها، آخرالامر می روید اتاق رئیس فلان اداره کوچک! وارد اتاق که می شوی آن قدر این رئیس سرش در پرونده هاست که حتی به خودش اجازه نمی دهد چهره در هم شما را لحظه ای ببیند و سلام علیکم - که حتی عین را چنان از ته حلق تلفظ می کنی تا متوجه تان شود - شما را در بهترین حالت ممکن با یک سر تکان دادن صامت، جواب می دهد. پس از طرح مسئله، با جملات مرسومشان آن چنان آب پاکی را روی سر شما می ریزند که آمپرتان را تا آخر بالا می برد. حال شما باید خیلی آدم حکیمی باشی تا بتوانی هم بر خودت مسلط شوی، هم به هزاران ضرر مادی و معنوی حاصله فکر نکنی و هم به آن سیاست بالادستی، بد و بیراه نگویی!

اگر این مسئول - که بعضی هاشان انگار خود ذات اقدس الله معجزه فرموده و این تافته جدابافته علامه دهر را از همان عالم عرش مستقیم بر صندلی ریاست نازل کرده و پای حکمش را شخصاً امضا فرموده- با دیدن این ارباب رجوع کمی نیم خیز می شد - که حتی از لحاظ فیزیوتراپی هم به نفع خودش است - و با لبخند و مهر ماجرا را پیگیری می کرد، هیچ مشکلی پیش نمی آمد.

آن عامل تعیین کننده اخلاق است؛ این یک مصداق ریزش بود، حالا شما تعمیمش بدهید به بالاتر؛ از مشکلات خانوادگی، اداری و دانشگاهی گرفته تا همین مشکلات مجلس و دولت!

جامعه به مجموعه سیم های درهمی می ماند که اگر غافلانه کشیده شود - اخلاق مراعات نشود - گره های سختی را پدید می آورد و تا آن گره دیفرانسیلی باز نشود هیچ تلاشی به نتیجه نمی رسد و بالعکس به گره ها افزوده می شود.

امیرالمومنین علی (ع) در حکمت 50 نهج البلاغه مي فرمايند: دل های مردم گریزان است، به کسی روی می آورند که خوش رویی کند.

و حال جای بحث زیادی است درین حوزه مهم مغفول مانده که به شرط حیات ادامه دارد ....