به مناسبت اولین سالگرد شهدای گمنام دانشگاه فردوسی مشهد؛

مسئولین محتاج شهدا هستند، نه شهدا محتاج مسئولین!

اولین سالگرد تدفین شهدای گمنام در دانشگاه فردوسی مشهد با حاشیه های تلخی همراه بود که این درد همیشگی را تازه کرد که مسئولین محتاج شهدا هستند، نه شهدا محتاج مسئولین!

کد خبر: ۱۸۵۴۷۹

پنجشنبه - ۲۱ ارديبهشت ۱۳۹۱ / May 10, 2012

به گزارش خبرنگار «خبرگزاری دانشجو» از مشهد، همزمان با اولین سالگرد تدفین شهدای گمنام دانشگاه فردوسی مشهد، با حضور در محل دفن این شهدا شاهد صحنه های عجیب و تاسف باری هستیم به طوری که شک می کنیم آیا یک سال از تدفین شهدای گمنام گذشته است یا خیر؟

برای رسیدن به تربت شهدا که روبه روی مسجد حضرت زهراست باید از مسیر خاکی و سنگلاخی  بگذریم که از مصالح ساختمانی پر شده است، گویا قرار است همزمان با برگزاری مراسم کارگران ساختمانی نیز به فعالیتشان ادامه بدهند.

از یکی از دانشجویان و دست اندرکاران برگزاری مراسم اولین سالگرد تدفین شهدای گمنام سوال کردم که چرا وضعیت این گونه است؟

برای مراسم سالگرد از یک ماه پیش هماهنگ کرده بودیم

مجید مرباییان در خصوص علت وضعیت مزار شهدا گفت: علي رغم این که یک ماه پیش با مسئولین هماهنگ کرده بودیم و قول داده بودند اما امروز شاهد این بودیم که مصالح ساختمانی جدیدی در محل ریخته اند، در حالی که تا دیروز هیچ مصالح ساختمانی نبود و وضعیت حداقل مرتب بود.

وی افزود: یک هفته قبل از مسئولین خواسته بودیم که طی این چند روز فعالیت عمرانی را متوقف کنند تا بتوانیم محل قبور شهدا را برای مراسم آماده کنیم اما متاسفانه نه تنها ترتیب اثر ندادند بلکه دورتا دور مسجد هم داربست بسته اند تا از مسجد هم نتوانیم استفاده کنیم.

این دانشجو با بیان این مطلب که وضعیت هوایی برای برگزاری مراسم در فضای آزاد نامساعد است تصریح کرد: قرار بود مراسم اولین سالگرد تدفین شهدا را در مسجد برگزار کنیم اما درحال حاضر درب های مسجد قفل است و اطراف آن داربست زده اند.

مرباییان مسئولین را نسبت به رسیدگی به مزار شهدا بی دغدغه دانست و گفت: تمام فضا سازی، نرده ها و پرچم ها به همت بسیج دانشجویی برپا شده است و دانشگاه تنها کمک مالی کرده است.

وی افزود: هیچ نهاد و معاونتی دغدغه آن را نداشتند که فضا را درست کنند و می گویند اصلا ربطی به ما ندارد.

اختلاف پیمان کار و مسئولین دانشگاه علت اصلی این وضعیت

این دانشجو  تصریح کرد: از دیروز با معاونت های فرهنگی و دانشجوی، مدیرروابط عمومی، مدیریت فرهنگی و مدیریت برنامه ریزی و مالی صحبت کرده ایم اما حرف های مسئولین متناقض با یکدیگر است، به طوری که یک مسئول قول می دهد و مسئول دیگر زیرش می زند.

مرباییان به حرف های پیمانکار اشاره کرد که گفته است تا زمانی که دانشگاه تسویه حساب نکند نمی توانید از مسجد استفاده کنید و ادامه داد: یکی از دلایل وضعیت کنونی اختلاف پیمان کار و مسئولین دانشگاه است.

قرار بود مراسم برگزار نشود

یکی از مسئولین دانشگاه که در وقت های ابتدایی در مراسم حضور داشت با اظهار تاسف گفت: متاسفانه پیمانکار هنوز مسجد را تحویل نداده است و کم تر از یک ماه آینده آماده بهره برداری می شود.

سید موسوی در خصوص عدم همکاری پیمانکار تصریح کرد: پیمانکار می گوید اگر الان اجازه بدهیم از مسجد استفاده کنید، مسجد دچار آسیب می شود کما این که در برنامه شام غریبان شهادت حضرت فاطمه(س) نیز این اتفاق افتاده است.

وی افزود: پیمانکار گفته است اگر می خواهید استفاده کنید باید ساختمان را تحویل بگیرید، این درحالی است که هنوز ساختمان تکمیل نشده است.

مدیر روابط عمومی در اظهار نظری تعجب برانگیز مدعی شد که دست اندرکاران شب قبل اعلام کرده اند که قصد برگزاری مراسم را ندارد و برای همین وضعیت اطراف قبور این گونه است.

وی  تاکید کرد: مسجد متعلق به دانشجویان است و ظرف یک ماه آینده به طور کامل از آن استفاده کنند.

این مراسم با شرایط نامطلوب محیط به کار خود ادامه داد و در میانه ی برنامه رئیس دانشگاه در محل حاضر شد اما با توجه به صحبت های دانشجویان حاضر سریع مراسم راترک کرد.

هر عقل سلیمی با توجه به وضعیت هوایی و احتمال بارندگی، برگزاری این مراسم را در مسجد قطعی می داند اما واقعا جای بسی تاسف است که چگونه می شود که شهدای گمنام این قدر در میان مسئولین غریب اند که بی توجه به اولین سالگرد تدفین آنان هستند.

هرچند این حکایت شبیه داستان «پرتقال فروش را پیدا کن» است اما  واقعا چه کسی مسئول است و  فراموش مان نشود که مسئولین محتاج شهدا هستند، نه شهدا محتاج مسئولین!

لازم به ذکر است بعد از قرائت زیارت عاشورا و در شروع سخنرانی، ابرهای آسمان هم بر این مظلومیت گریستند و با بارش خود مراسم را نیمه تمام گذاشتند.