تاملاتي در باب برنامه هفت؛

اخراج جيراني؛ راه فرار مسئولان صداوسيما!

هفت جيراني به پايان رسيد، اما آيا مديران تلويزيون نمي‌توانستند با اصلاح‌گري و مميزي به ادامه حيات اين برنامه خوب و جذاب كه تنها تريبون تلويزيون اهالي سينما و علاقه‌مندانش بود، كمك كنند؟

کد خبر: ۱۸۵۹۰۹

شنبه - ۲۳ ارديبهشت ۱۳۹۱ / May 12, 2012

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ آخرين برنامه تلويزيوني هفت با اجراي فريدون جيراني جمعه شبي كه گذشت در فضاي غمزده، سرد و دلگيركننده به روي آنتن رفت و تمامي مخاطبان هفت از اينكه در اثناي سال دوم برنامه شاهد اين خداحافظي ناگهاني بودند.

آيا تنها راه برخورد با يك برنامه متخلف همين است كه رخ داد؟ آيا هيچ گزينه ديگري جز توقيف و تعطيلي وجود ندارد؟ آيا مديران تلويزيون نمي‌توانستند با اصلاح‌گري و مميزي به ادامه حيات اين برنامه خوب و جذاب كه تنها تريبون تلويزيون اهالي سينما و علاقه‌مندانش بود كمك كنند؟

نگارنده خود يكي از منتقدان فريدون جيراني است و در بخش‌هاي قبلي در نقد برنامه هفت موارد متعددي را يادآور شده بود و  چه بسا اساساً در نقد و نظر و افق فكري با جيراني و طيف فكري او زاويه داشته باشد، اما انصاف حكم مي‌كند كه يادآوري كنيم برنامه هفت وجودش به عنوان تنها برنامه سينمايي لازم بود.

شايد در اين مسير قصور و تقصيرهايي هم بود كه حتماً بود، اما مهم آن است كه جهت‌دهي كلي برنامه و روند و مسيري كه بر آن وارد بود، گويا و جوياي دغدغه سازندگانش در كمك براي ايجاد فضاي نقد و نظر سازنده بود و اين درست همان حلقه‌مفقوده از مناسبات سينماي ايران است كه هفت مي‌توانست و مي‌تواند كمك موثري در اين زمينه داشته باشد.

در هر صورت نوستالوژي برنامه هفت در پايان عمر كوتاه آن تنها چيزي است كه براي مخاطبانش باقي مانده و فريدون جيراني در جمعه شبي كه گذشت براي آخرين بار مقابل مخاطبانش نشست و با بينندگان گسترده،‌ متنوع و علاقه‌مند برنامه‌اش سلام و خداحافظي كرد.

به حق يا ناحق هفت جيراني به پايان رسيد و از هفته‌هاي آينده هفتي ديگر با سردبير و مجري ديگر كه معلوم نيست، به روي آنتن خواهد رفت.

اميدواريم مديران تلويزيون و مسئولان رسانه ملي بياموزند كه ايجاد فضاي چالشي نقد، احتمالاً هزينه‌هايي هم دارد و درست است كه برنامه هفت ابداً قابل قياس با برنامه مبتذل و لهوي به نام 90 نيست، اما چگونه است كه تيغ حذف و انكار، به برندگي هر چه تمام‌تر گلوي برنامه‌اي همچون هفت را در پايان اين عمر كوتاه اين چنين مي‌درد، اما برنامه بي هويت، چندش‌آور و مبتذلي همچون 90 كه مصداق تام و تمام لهو و لعب رسانه‌اي است، با گستاخي و اباحه‌گري هر چه تمامتر به راه خود ادامه مي‌دهد.

مديران رسانه ملي بايد پاسخگوي اين رفتار غيرقابل دفاع و مشكوك و تأمل برانگيز خود باشند!