در روزهای پر از گرد و غبار؛

مردم استوار کرمانشاه همچنان می‌جنگند

سال‌هاست پدیده گرد و غبار جزئی از زندگی مردم کرمانشاه شده؛ مردمی که در هشت سال جنگ تحمیلی، بی‌خانمانی و پرپر شدن جوانانشان را دیدند و هر روز استوارتر و محکم‌تر از قبل ایستادند و این روزها هم، با گرد و غبار می‌جنگند.

کد خبر: ۱۸۶۴۷۲

سه‌شنبه - ۲۶ ارديبهشت ۱۳۹۱ / May 15, 2012

گروه علمي «خبرگزاري دانشجو» - روح‌انگیز یاوری؛ این روزها و نه، سال ها است كه دیگر پدیده گرد و غبار جزئی از زندگی مردم کرمانشاه شده است. مردمی که هشت سال جنگ، بی خانمانی و پرپر شدن جوانانشان را دیدند و هر روز استوارتر و محکم‌تر از قبل ایستادند، این روز ها هم با گرد و غبار می جنگند.

هوای آلوده کرمانشاه همراه با ورود ریزگردهای عربی که عرصه را بر نفس های مردم تنگ کرده است می رود که به پدیده ای عادی و روزمره تبدیل شود و بدیهی ترین حق حیات هر انسان یعنی نفس کشیدن را به مخاطره اندازد.

مردم استانی که هشت سال در جنگ تحمیلی انواع مشکلات و سختی ها را تحمل نموده اند و از خیلی استان هایی که نفهمیدند جنگ چیست و از همان روزهای جنگ تحمیلی پله های توسعه و پیشرفت را در می نوردیدند، به واسطه جنگ عقب ماندند و در سال های بعد از جنگ به سختی و با دستی بر زانو برای آبادانی استانی که بیشتر جاهایش با خاک یکسان شده بود بلند شدند؛ اكنون در گام های اول توسعه با مشکلی جدید و عمیق تر از جنگ دست و پنجه نرم می کنند، مشکلی به نام پدیده گرد و غبار.

در روزهای جنگ تحمیلی با وجود بمب های شیمیایی عراق، نفس کشیدن برای مردم کرمانشاه سخت بود و این روز ها با گرد و غباری که از عراق وارد استان کرمانشاه می شود، نفس مردم به شماره افتاده است.

مسئولان گویی دیگر چشم‌هایشان نمی بیند و گوش هایشان نمی شنود. نه صدای مردم همیشه مظلوم کرمانشاه و دیگر استان های مرزی چون ایلام و خوزستان را می شنوند و نه آب شدن و مرگ تدریجی آنها را به واسطه این گرد و غبارهای حاوی انواع بیماری ها و سرطان ها...

ما که دیگر از خیر تلاش بی وقفه مسئولان برای حل معضل گرد و غبار گذشتیم؛ ترا به خدا مسئولان بیایید و حداقل برای مردم ماسک تهیه کنید. آخر این مردم بی گناه حتی قدرت نفس کشیدن ندارند، خاک بر سر و صورتشان می بارد، زبان و گلویشان تلخ و خشک می شود از ریزگردهایی که خود مسئولان می گویند كه پر است از انواع آلاینده های بیماری زا.

خطاب به بی توجه ای مسئولان می گویم، به نظر شما اینکه تنها 10 درصد این گرد و غبار به تهران می رود و ماسک های رایگان میان مردم توزیع شود، ناراحتی ندارد؟ نه اینکه ماسک گران باشد و مردم نتوانند بخرند، تنها از دلسوزی مسئولان آنجا و اینجا دلگیریم.

البته با توجه به گفته های متخصصان که می گویند در این هوا اگر ماسک می زنید باید در هر نیم ساعت ماسک خود را تعویض كنيد این طور که معلوم است هر شهروند کرمانشاهی باید یک بسته بزرگ ماسک برای مصرف روزانه با خود به همراه داشته باشد.

وقتی شاهد این هستیم که پیشرفت های کرمانشاه به کندی پیش می رود و حتی سرمایه گذاران کمتر در استان کرمانشاه سرمایه گذاری می کنند، باید حق را به آنها بدهیم؛ زيرا یکی از دلایل آن هم همین گرد و غباری است که مردم را به تنگ آورده و اندیشه های مهاجرت را در سر آنها پرورانده است.

اقتصاد و زندگی افراد در کرمانشاه و حتی کشور با ایجاد این پدیده تقریبا فلج شده است. تعطیلی مدارس و ادرات، مختل شدن پروازها و آسیب وارد شدن به تنفس انسان ها از جمله آسیب های ناشی از این پدیده است.

گویی تا این پدیده به شهر تهران نیاید، هیچ کدام از مسئولان احساس خطر نمی کنند. زندگی در شهرستان مرزی قصر شیرین مختل شده است؛ در حالی که هیچ کدام از مسئولان به فکر نیستند؛ اما به راستی آیا حق این مردم این است؟