آذربایجان در چنگال صهیونیسم

با اوج گیری فرایند اسلام ستیزی در جمهوری آذربایجان این فرضیه در اذهان شکل می گیرد كه چه مجموعه عواملی باعث شدند تا آذربایجان به یک باره مدتی پس از استقلال و رهایی از  شر کمونیست ها، به دامن صهیونیست ها گرفتار شود؟

کد خبر: ۱۸۶۵۵۴

سه‌شنبه - ۲۶ ارديبهشت ۱۳۹۱ / May 15, 2012

گروه بین الملل «خبرگزاري دانشجو»؛ با اوج گیری فرایند اسلام ستیزی در جمهوری آذربایجان -که به نسبت جمعیت دومین کشور شیعی جهان پس از جمهوری اسلامی ایران به حساب می آید-1 این فرضیه در اذهان شکل می گیرد؛ که چه عامل و یا مجموعه عواملی باعث شدند، تا آذربایجان که دوران هفتاد و یک ساله دین ستیزی کمونیست ها را در اتحاد جماهیر شوروی تجربه کرده بود؛ به یک باره مدتی پس از استقلال و رهایی از  شر کمونیست ها، به دامن صهیونیست ها گرفتار شد؟

کشور جمهوری آذربایجان در 18 نوامبر سال 1991، پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، در قلمرو خود حکومت جمهوری مستقلی را تشکیل داد؛ و به عضویت سازمان ملل متحد در آمد. رژیم صهیونیستی یکی از اولین کشورهایی بود که جمهوری آذربایجان را به رسمیت شناخت، و طرفین در روز ششم آوریل سال 1992 روابط خود را در سطح سفارت برقرار نمودند. فرایند نفوذ رژیم صهیونیستی در جمهوری آذربایجان را می توان به دو دوره تقسیم کرد؛ یکی از زمان استقلال تا سال 2008 و دیگری از 2008 تاکنون.

دوره اول، از زمان استقلال تا سال (2008)

رژیم صهیونیستی، به منطقه قفقاز به چشم دریچه نجات می نگرد و آذربایجان را دروازه ورود به این منطقه و پل ارتباطی میان خود و آسیای میانه به حساب می آورد. رژیم صهیونیستی در دهه 50، به دلیل اینکه در محاصره کشورهای متخاصم عربی قرار داشت؛ امکان ایجاد کمربند امنیتی در محیط پیرامونی خود را نداشت. پس در تکاپوی یافتن راهکاری برای خروج از این محاصره و انزوا بود  تا بتواند برای خود فضای تنفسی ایجاد نماید. "دیوید بن گورین" اولین رئیس جمهور رژیم صهیونیستی بیان می کند: "سیاست خارجی اسرائیل متکی بر کشورهای غیرپیرامونی و غیرعرب است و اسرائیل به جهت اینکه در محاصره کشورهای عرب متخاصم قرار دارد، امکان توسعه سیاست پیرامونی را ندارد."2 از این رو رژیم صهیونیستی سیاست ارتباط با همسایگان همسایگانش را در پیش گرفت.

در نتیجه این رژیم جهت خلاصی از این محاصره، در دهه 50 میلادی یک اتحاد با کشورهای مسلمان غیرعرب منطقه از جمله ترکیه و ایران و همچنین اتیوپی که بن گوریون آنها را کشورهای حاشیه خطاب می کرد؛ تشکیل داد. رژیم صهیونیستی روابط خود را با این کشورها گسترش داد تا یک خاورمیانه غیرعرب به وجود آید و توان بازدارندگی خود را افزایش دهد و در کنار آن نیازهای خود را نیز تامین نماید. رژیم صهیونیستی با مهندسی کردن این اتحاد و با کمک این کشورها و برخی اقلیت های پیرامونی غیر عربی مانند کردهای سوریه و عراق و مسیحیان مارونی لبنان، تا حد زیادی توانست از انزوا و محاصره خارج شود.

اگر بخواهیم تنها به یک نمونه از فواید این اتحاد برای رژیم صهیونیستی اشاره کنیم، می توان به نقش رژیم پهلوی در  شکست تحریم نفتی اعراب علیه اسرائیل و حامیانش اشاره کرد. این تحریم در جنگ 1973 اعراب و اسرائیل که به جنگ رمضان مشهور است، اعمال شد که منجر به پدید آمدن اولین شوک نفتی در سطح جهان شد.

با پیروزی انقلاب اسلامی به رهبری امام خمینی (ره) در ایران، یکی از مهم ترین پایه های این اتحاد استراتژیک از بین رفت؛ و رژیم صهیونیستی مدت ها به دنبال یافتن گزینه ای به جای ایران بود. در سال 1991 با توجه به فروپاشی شوروی و تغییر ساختار ژئوپلیتیک جهان و تولد چند کشور جدید، این رژیم کشورهای تازه استقلال یافته بلوک شرق خاصه جمهوری آذربایجان را یکی از بهترین گزینه ها یافت. از سویی ایالات متحده به دنبال توسعه و گسترش نظم آمریکایی در محیط پیرامونی روسیه بود و از طرف دیگر رژیم صهیونیستی به دنبال پلی برای ورود به منطقه آسیای میانه و قفقاز بود؛ از این رو کشور تازه استقلال یافته جمهوری آذربایجان یکی از بهترین گزینه ها برای این امر به شمار می رفت. چرا که جمهوری آذربایجان به دلیل قرار گرفتن در حیات خلوت روسیه و ایران و داشتن 765 کیلومتر مرز مشترک با ایران، پایگاه مناسبی برای مهار انقلاب اسلامی در مبدأ به شمار می رفت. ضمن اینکه با توجه به حضور بیش از نود درصدی شیعیان در آذربایجان، امکان الگوگیری از انقلاب اسلامی و احتمال پیاده سازی آن در این کشور بسیار بود. و بدین ترتیب پروژه نفوذ در آذربایجان با انعقاد "قرارداد قرن" کلید خورد.

در سال 1994 جمهوری آذربایجان که 20 درصد از خاک خود (منطقه قره باغ و هفت استان اطراف آن) را در اثر درگیری با ارمنستان از دست داده بود؛ طرحی را با نام "پروژه قرن" و یا "قرارداد قرن" با کنسرسیوم شرکت های بین المللی برای کشف و استخراج سه میدان نفتی دریایی به امضا رساند. این اقدام دولت آذربایجان، نقطه آغازین حضور غرب و رژیم صهیونیستی در این کشور به حساب می آید.

بدین ترتیب در یک بازه زمانی چند ساله دولت آذربایجان ضمن قرار دادن منابع انرژی کشور خود در اختیار شرکتهای غربی، با اعطای امتیازاتی دیگر عملا 80 در صد باقی مانده آذربایجان را به جولانگاه غرب و صهیونیسم تبدیل کرد تا زمینه برای نفوذ و حضور هرچه بیشتر شبکه جهانی استکباری، صهیونیستی در خاک آذربایجان فراهم شود. جمهوری آذربایجان با واسطه گری و همراهی متحد راهبردی خود یعنی ترکیه، توانست با رژیم صهیونیستی اتحاد استراتژیکی را تشکیل دهد، و این موضوع سبب شد، جمهوری آذربایجان به پایگاهی استراتژیک برای آمریکا و اسرائیل تبدیل شود.

"حیدر علی اف" از ژنرال های ارشد K.G.B (اداره اطلاعات و امنیت اتحاد جماهیر شوروی) که در کارنامه سیاسی اش معاونت رئیس شورای عالی اتحاد جماهیر شوروی و معاون اولی رییس شورای وزیران اتحاد جماهیر شوروی نیز به چشم می خورد؛ در سال 1992 یعنی یک سال پس از استقلال  این کشور حزب آذربایجان نوین را پایه گذاری کرد و در سال 1993 به قدرت رسیده و رسما رئیس جمهور آذربایجان شد.

"حیدر علی اف" در ابتدا نسبت به اسلام گرایان و کشورهای اسلامی نظیر جمهوری اسلامی مواضع مثبتی داشت؛ اما پس از انعقاد قرارداد مذکور در سال 1994 ، تمام تلاش خود را برای توسعه و تعمیق روابط با کشورهای غربی و رژیم صهیونیستی آغاز کرد و در کنار آن پروژه های گسترده و سازمان یافته ای را برای استحاله هویت اسلامی شیعیان آذربایجان کلید زد.

از مهم ترین خوش خدمتی های آذربایجان به غرب در این دوره می توان به همکاری حیدر علی اف با ایالات متحده در جنگ های افغانستان و عراق اشاره کرد. علی اف علاوه بر اینکه زمین و آسمان جمهوری آذربایجان را در اختیار نیروهای مسلح ایالات متحده قرار داد؛ تعدادی از سربازان ارتش باکو را برای کشتار مسلمانان به عراق و افغانستان اعزام کرد. در خصوص اقدامات دیگر دولت آذربایجان، می توان به احداث خط لوله انتقال نفت (باکو- تفلیس- جیحان) اشاره کرد. بخشی از ماموریت این خط لوله تامین نیازهای نفتی رژیم صهیونیستی است.

"حیدرعلی اف"، در دیداری با "بنیامین نتانیاهو"  عنوان می کند: «جمهوری آذربایجان به دنبال کمک های تکنولوژیک اسرائیل و تخصص های فنی اسرائیل است و سعی دارد منبع تامین نفت اسرائیل باشد.»3 در حال حاضر چیزی حدود 40 درصد نفت رژیم صهیونیستی از طریق آذربایجان تامین می شود. حیدر علی اف در سال 2001 در دیدار با معاون وزیر خارجه رژیم صهیونیستی تصریح کرد : " در مشکل خاورمیانه ، موضع جمهوری آذربایجان این است که اسرائیل دوست ماست و فلسطین هم، وطن اسرائیلی هاست."4

دوره دوم ( از سال 2008 تاکنون)

در آگوست سال 2008 جنگی خونینی در منطقه قفقاز روی داد. در یک طرف این جنگ روسیه و جدایی طلبان منطقه اوستیای جنوبی حضور داشتند؛ و در طرف دیگر دولت گرجستان با پشتیبانی آمریکا قرار داشت. به عقیده ی بسیاری از ناظران سیاسی این یک جنگ نیابتی بین ایالات متحده آمریکا و فدراسیون روسیه بود، که البته حرکت تفلیس با واکنش تند کرملین مواجه شد. با شروع این جنگ و نزاع دیپلماتیک بین دو قدرت شرق و غرب، رژیم صهیونیستی فرصت را برای افزایش نفوذ خود در این منطقه مناسب دید، و دور جدیدی از همکاری های گسترده اقتصادی، نظامی و اطلاعاتی را با کشورهای این منطقه به ویژه جمهوری آذربایجان کلید زد. در این بازه زمانی یکی از مهم ترین مخالفان حضور رژیم صهیونیستی در آذربایجان، یعنی روسیه درگیر بحران قفقاز بود و در نتیجه مخالفت چندانی با رژیم صهیونیستی از خود بروز نداد.

در این برهه رسانه های اسرائیلی اذعان داشتند که تل آویو طرح بلند مدتی برای حضور و نفوذ در این قلمرو استراتژیک دارد.5 در سال 2008 آذربایجان با مبلغ سه و نیم میلیارد دلار، اصلی ترین شریک تجاری رژیم صهیونیستی در دنیای اسلام بوده است، و این کشور پس از روسیه به بزرگترین صادر کننده نفت به رژیم صهیونیستی تبدیل شده است.6

در دوره دوم همکاری رژیم صهیونیستی و جمهوری آذربایجان، از طرفی حضور اسرائیل و ایستگاه های جاسوسی اش در این کشور پررنگ تر از سابق شد؛ و از طرف دیگر "الهام علی اف" رئیس جمهوری فعلی آذربایجان، کشور را بیش از گذشته در اختیار غرب و رژیم صهیونیستی قرار داد. "الهام علی اف" همکاری‌های کشورش با اسرائیل را مشابه کوه یخی می داند که 90 درصد آن از چشم تحلیگران پنهان مانده است.7

در آخرین نمونه از این همکاری استراتژیک می توان به قرارداد تسلیحاتی تل آویو- باکو به ارزش 1.6 میلیارد دلار که در فوریه سال 2012 منعقد شده است، اشاره کرد. بودجه این قرارداد معادل کل هزینه‌هایی است که در بودجه سال 2012 جمهوری آذربایجان برای وزارت صنایع دفاعی این کشور تصویب شده است، و با توجه به این قرارداد، رژیم صهیونیستی به یکی از مهم‌ترین شرکای تجاری جمهوری آذربایجان و این کشور نیز در میان کشورهای شوروی سابق به مهم‌ترین طرف تجاری رژیم صهیونیستی تبدیل شد.8

در این دوره جدید از همگرایی باکو- تل آویو فرایند اسلام هراسی و اسلام ستیزی در جمهوری آذربایجان دور تازه ای به خود گرفت. هم چنین این کشور فعالیت های گسترده ای علیه جمهوری اسلامی ایران به عنوان یکی از مهم ترین ارکان اسلام گرایی در جهان اسلام آغاز کرد. در ذیل به برخی از این اقدامات ضد اسلامی و ضد ایرانی دولت آذربایجان در گذشته و امروز اشاره می کنیم؛

اقدامات اسلام ستیزانه:

• تخریب متعدد مساجد و ممنوعیت پخش اذان از مساجد

• ترویج بی بندو باری و ابتذال مانند؛ ممنوعیت داشتن حجاب برای بانوان در مدارس ، دانشگاه ها و موسسات آموزشی

• ممنوعیت استفاده از عکس های محجبه در اسناد هویتی(شناسنامه، گذرنامه، گواهینامه و....)

• بازداشت مخالفان منع حجاب در بهمن 89

• ترویج گسترده اعتیاد به مشروبات الکلی

• راه اندازی شبکه های تلویزیونی مستهجن نظیر شبکه نظیر شبکه تلویزیونی Space  و...

• تاسیس کمیته دولتی امور دینی و تحت نفوذ در آوردن اداره روحانیت

• در خواست کمیته دولتی امور دینی برای برگزاری نماز جمعه در روز شنبه!!( به دلیل کاری بودن روز جمعه)

• ممنوعیت حق کاندیداتوری در انتخابات برای روحانیون آذری

• غیر قانونی اعلام کردن حزب اسلامی جمهوری آذربایجان ( مهم ترین تشکل شیعی آذربایجان)

• ممنوعیت تبلیغ دینی توسط روحانیون تحصیل کرده در خارج از آذربایجان

• صدور حکم حبس 12 ساله برای دکتر محسن صمداف رئیس حزب اسلام جمهوری آذربایجان و چند تن دیگر از اسلام گرایان

• تلاش برای برگزاری مسابقات آواز بین المللی یوروویژن در آذربایجان( فستیوال هم جنس بازان)
• و ...................

اقدامات ضد ایرانی:

• تاسیس یکی از پایگاه‌های پیشرفته سرویس جاسوسی اسرائیل (موساد) در خاک جمهوری آذربایجان ( به نقل از هاآرتص)

• استفاده اسرائیل از خاک جمهوری آذربایجان برای جاسوسی علیه ایران ( افشاگری ویکی لیکس در فروردین 90)

• اجازه استقرار رادارهای جاسوسی آمریکا در خاک آذربایجان برای نظارت بر ایران

• اجازه ورود به گروهک تروریستی پژاک در خاک آذربایجان و استقرار در شهر گنجه

• احضار محمدباقر بهرامی سفیر ایران در آذربایجان به دلیل اظهارت منسوب به سرلشکر فیروزآبادی در مرداد 90

• اعلام آمادگی جمهوری آذربایجان برای میزبانی از منافقین در آبان 90

• اخراج مدیر نمایندگی  صداوسیمای جمهوری اسلامی در باکو ( کاظمی) در آذر 90
• و ...............

منابع:

1. جمهوری آذربایجان، مرکز مطالعات سیاسی و بین المللی  وزارت امور خارجه، مرکز چاپ و انتشارات وزارت امور خارجه، ص 60

2. بازیابی در    www.arannews.ir/fa/news/15552.aspx

3. بازیابی در      www.arannews.ir/fa/news/du1ww5v86z.aspx

4. بازیابی در      www.arannews.ir/fa/news/ldpsgyra45.aspx

5. هادی محمودی؛ رؤیای سه گانه رژیم اسرائیل در قفقاز، باشگاه اندیشه

6. الکساندر مارینسون؛ ایران آذربایجان را هدف قرار داده است، مرکز مطالعات استراتژیک بگین سادات

7. پهپادهای فوق مدرن اسرائیلی در آذربایجان چه می‌کنند؟؛ ایگور پانکروتینکو، خبرگزاری فارس

8. همان