نگاهي به فيلم‌هاي در حال اكران؛

«روزهاي زندگي»؛ طعم خوش یک فیلم خوب

«روزهای زندگی» دارای صحنه‌های جنگی و پر کنش خوب و جذابی است که با اجرای حرفه‌ای و بازی‌های درخشانش، مخاطب را تا انتها همراه می‌کند.

کد خبر: ۱۸۶۸۹۴

پنجشنبه - ۲۸ ارديبهشت ۱۳۹۱ / May 17, 2012

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ فيلم «روزهای زندگی» فیلم مهمی است در سینمای ایران. اساسا هر فیلم نسبتا خوبی در سینمای ما فیلم مهمی است؛ چراکه در گرداب و غوغای انبوه فیلم های بد و غیر قابل تحمل، ساخته شده بنابراین یک اتفاق است و کورسویی در شب دیجور این روزگار.

اما چرا برآنیم و معتقد به اینکه فیلم «روزهای زندگی» اثر مهم و قابل دفاعی است؛ پاسخ این سوال در چند بخش و حوزه قابل ردیابی است:

اول آنکه فیلم «روزهای زندگی» در پرداخت سخت افزارانه سکانس های جنگی کاملا موفق و حرفه ای و حتی خیره کننده ظاهر شده و ابدا این نکته و شاخصه را دم دستی و سطحی برگزار نکرده است و کارش را در این حوزه که اتفاقا حوزه بسیار خطیر و مهمی هم هست، جدی گرفته و از پس آن به خوبی برآمده.

گاهی شاهد بوده ایم که فیلم های دفاع مقدسی ما با اینکه از یک ایده و مضمون خوب هم برخوردار بوده اند اما در تصویرگری سکانس های جنگی بسيار فانتزی و شل و بی مایه کار کرده اند و همین امر هم باعث شده است که فیلم برای مخاطب از جذابیت بیفتد و او را همراه نکند و این عدم همراهی از نماهای جنگی که قاعدتا برای مخاطب عام جذابیت دارد، به مضمون و حرف و پیام اصلی فیلم هم سرایت کرده و به کلی همه چیز را از حیز انتفاع ساقط نموده است.

گرچه پیام فیلم باید تنیده در فرم آن باشد و غیر قابل انفکاک، اما با این حال گاه دیده شده که آثار سینمایی ما در حوزه فیلم های دفاع مقدسی چنین رویکرد و حال و روزی داشته اند و بی شک از جذب مخاطب و تأثیرگذاری درست و اصولی بر روی او هم عاجز بوده اند.

اما «روزهای زندگی» چنین نیست و فیلمساز دقیقا حواسش به این مولفه و نکته مهم بوده است و توانسته این عنصر جدی و حرفه ای را به شکل قابل قبولی در اثرش به نمایش درآورد و از این منظر باید گفت فیلم «روزهای زندگی» دارای صحنه های جنگی و پر کنش خوب و جذابی است که با اجرای حرفه ای و بازی های درخشانش، مخاطب را تا به انتها با خود همراه می کند.

دوم آنکه این ویژگی ارزشمند سخت افزاری در فیلم «روزهای زندگی» با یک نرم افزار مضمونی و ایده بکر و بازی های خوب نقش آفرینان و البته کارگردانی کاملا حساب شده اش تلاقی و پیوندی موفق به وجود آورده است و اساسا باید گفت «روزهای زندگی» در یک منظومه پدیدار شناسی به نام «فیلم» مخاطب را شاهد یک جذابیت متعالی می کند و این اتفاق مهمی است.

داستان یک گروه امداد پزشکی در بحبوحه منطقه خط مقدم جنگی و مصائب و مشکلات آنها، بستر روایی مناسبی برای داستان خانوادگی و ملودرام منتشر در فضای جنگی فیلم می گردد و در این بین، حتما باید اشاره کرد به خلاقیت و ارزش غیرقابل انکار «طراح صحنه» و جلوه های فیلم که واقعا استاندارد سینمای ایران را در این حوزه حرفه ای، در «روزهای زندگی» ارتقا بخشیدند.

سکانس های سخت و خیره کننده آن بیمارستان زیر زمینی صحرایی و آن عمل جراحی چشم که فوق العاده تأثیرگزار و خوب اجرا شده بود و بویژه وقتی به خاطر بیاوریم بازی درخشان و خوب هنگامه قاضیانی و حمید فرخ نژاد را در آن موقعیت سخت و خطیر و شکننده و حس آمیز جنگی.

«روزهای زندگی» بی تردید آبروی این روزهای سینمای ماست که به روی پرده رفته است و نگارنده دیدن آن را به عنوان یک پیشنهاد قابل اطمینان و درخشان، به خوانندگان همراه و فهیمش هدیه می کند.