پیامدهای طرح اتحاد بحرين با عربستان

يك فعال حقوق بشر بحريني با اشاره به اينكه طرح اتحاد بحرين با عربستان دامنه بحران را گسترده‌تر مي‌كند،‌ گفت که اين طرح نشان‌دهنده شكست حمايت سعودي‌ها از آل‌خليفه است.

کد خبر: ۱۸۶۸۹۸

پنجشنبه - ۲۸ ارديبهشت ۱۳۹۱ / May 17, 2012

به گزارش خبرنگار حوزه بين‌الملل «خبرگزاري دانشجو» به نقل از المنار، پس از گذشت ماه ها از آغاز اعتراضات بحرين، عرصه سياسي اين كشور كه طي اين مدت وقايع متعددي را از سرگذرانده است، اكنون شاهد تحولات تازه اي است.

طرح موضوع اتحاد بحرين و عربستان، اكنون براي كساني كه اوضاع بحرين را پيگيري مي كنند، اين سوال را به وجود آورده است كه چرا آنچه در بحرين مي گذرد بيش از آنكه در جهت مصالح داخلي و مردم اين كشور باشد،‌ در جهت حفظ منافع عوامل خارجي است؟

ايفاي نقش گسترده عوامل خارجي بويژه عربستان در روند وقايع بحرين اين سوال را پيش مي كشد كه چرا عربستان از ايجاد اصلاحات كه خواسته مردم و گروه هاي معترض بحريني است، متضرر مي شود؟

باقر درويش، عضو انجمن حقوق بشر بحرين و فعال مدني در اين باره مي گويد: عربستان هرگز به انجام اقدامات اصلاحي حقيقي در بحرين رضايت نمي دهد.

وي در گفت‌وگو با المنار تاكيد كرد: سعودي ها هرگز حاضر به رسميت شناختن حضور يك نخست وزير منتخب مردم در قدرت نيستند؛ زيرا نگران آن هستند كه هرگونه تحول دموكراتيك در بحرين در داخل عربستان انعكاس داشته باشد.

اين عضو انجمن حقوق بشر بحرين در مورد اتحاد بحرين و عربستان گفت: طرح اين مسئله نشان دهنده شكست حمايت امنيتي عربستان از حكومت بحرين در برابر معترضان است.

درويش با اشاره به اينكه گزينه اتحاد باعث از دست رفتن اعتبار حكومت بحرين مي شود، گفت: اين امر باعث افزايش دامنه بحران مي شود و علاوه برآن، هيچ گونه وجاهت قانوني و حقوقي ندارد.

وي همچنين گفت كه هزينه اين اقدام مسئله مهم و چالش برانگيزي است و جناح ميانه رو در داخل خاندان حكومتي كه داراي نفوذ زيادي هستند، در اين باره مخالفت هاي جدي دارند.

اين فعال حقوق بشر بحريني با بيان اينكه جناح ميانه رو اكنون بايد جدا به فكر اقدامات اصلاحي فوري در بحرين باشد، گفت: در صورتي كه اين جناح فرصت را از دست بدهد،‌ جناح تندرو كه بشدت به دنبال مصالح سعودي هاست،‌ مانع از پياده كردن راه حل هاي سياسي در بحرين خواهد شد.

درويش تاكيد كرد: در شرايط كنوني تنها گزينه مردم و معترضان، مقاومت مدني و مسالمت آميز در برابر سركوب حكومت بحرين است؛ يعني همان گزينه اي كه در ديگر انقلاب هاي عربي نيز مردم به آن متوسل شدند.