حضور دروازه‌بان خارجي در ليگ ايران؛ خوب يا بد؟

با پايان ليگ يازدهم و پس از عدم كسب نتيجه خوب از سوي پرسپوليس به دليل نداشتن دروازه‌بان شايسته، همه نگاه‌ها به قانون منع استفاده از دروازه‌بان خارجي برگشت تا بار ديگر معايب و محاسن اين قانون بررسي شود.

کد خبر: ۱۸۷۰۹۸

شنبه - ۳۰ ارديبهشت ۱۳۹۱ / May 19, 2012

گروه ورزشي «خبرگزاري دانشجو»؛ با پايان يافتن ليگ يازدهم، بار ديگر تب و تاب خريد بازيكن قوت گرفت و هر تيمي مي كوشد تا بهترين ها را جذب كند و بتواند حضور موفقي در ليگ آينده داشته باشد.

برخي از تيم ها نيز براي اينكه جايگاه قدرتمند تري داشته باشند، به سراغ بازيكنان خارجي مي روند كه اين روزها حضور اين بازيكنان در پست هاي مختلف رشد زيادي داشته است، اما باشگاه ها آنطور که باید و شاید نتوانسته اند بازیکنان خارجی با کیفیت، کار آمد و موثر را به خدمت بگیرند و به جز پرکردن جیب عده ای دلال چیزی عاید فوتبال کشورمان نشده است.

فدراسیون فوتبال براي بررسي بيشتر اين معضل با تشکیل گروهي کارشناسی، ضوابط و مقررات ویژه ای را برای جذب و به کارگیری بازیکنان خارجی تهیه کرد تا از یکسو شاهد هدر رفتن نیروی انسانی و حیف و میل منابع مالی کشور نباشد و از سوی دیگر موجبات رشد دروازه بانان باشگاهی و ملی را فراهم سازد.

اما با تصميم فدراسيون فوتبال و به دليل اينكه دروازه بانان داخلي در تيم هاي مختلف حضور پررنگي داشته باشند و در واقع استعداديابي در اين پست صورت بگيرد، استفاده از دروازه بان خارجي در ليگ برتر ممنوع شد.

هر سال در آغاز فصل نقل و انتقالات، موضوع عدم استفاده از دروازه بان خارجي در ليگ برتر دوباره سر باز مي كند و برخي بر صحت اين قانون تاكيد مي كنند و برخي معتقدند در پست دروازه باني مانند ساير پست ها بايد از بازيكن خارجي استفاده كرد.

موافقين اين قانون اعتقاد دارند كه دروازه‌باني يكي از پست‌هاي كليدي تيم‌ها در رشته فوتبال است و كمتر شاهد تغيير دروازه‌بان در يك تيم هستيم و دروازه‌بانان ذخيره يك تيم در مقابل دروازه اولي كه عملكرد خوبي داشته باشد، فرصت ظهور و نشان دادن توانايي هاي خود را ندارد.

تيم‌ها معمولا تمايل زيادي به تغيير دروازه بان ندارند، اما در مقابل ساير پست‌هاي تيم امكان تغيير دارند و بر اساس نوع تاكتيك يك تيم و تفكر مربي، بازيكنان در پست هاي مختلف جابجا مي‌شوند؛ يك بازيكن ممكن است توانايي بازي در چندين پست را داشته باشد، بنابراين تغييرات در ساير پست‌ها معمول و متداول است.

تداوم قانون منع استفاده از دروازه‌بان خارجي براي دروازه‌بانان داخلي انگيزه پيشرفت ايجاد مي‌كند و سبب شده است تا در سال هاي اخير شاهد ظهور دروازه‌بانان شايسته ايراني در بالاترين سطح از فوتبال باشگاه‌هاي ايران باشيم.

همچنين قدرت انتخاب بيشتري براي مربيان تيم‌هاي ملي و باشگاهي به وجود آمده است و تيم‌هاي ايراني مي‌توانند دروازه‌بانان با كيفيت و مورد نظرشان را از بازه گسترده‌تري انتخاب كنند، اما حضور دروازه‌بانان خارجي عرصه را براي ديده شدن دروازه‌بانان داخلي تنگ‌تر كرده و نمي توان شاهد چهره‌هاي جديدي در دروازه‌باني فوتبال‌ ايران بود.

آن چیزی که از فوتبال ایران هم‌اکنون مورد توجه رسانه‌های بین‌المللی است نتایج تیم ملی فوتبال ایران است؛ چرا كه ما نمی‌توانیم فوتبال کشورمان را با معضل نداشتن دروازه‌بان آماده روبرو سازیم به همين دليل بايد به فكر داشتن دروازه بانان شايسته براي تيم ملي باشيم.

به علاوه در صورت اجازه استفاده از دروازه بانان خارجي، سيلي از دروازه بانان درجه چندم به سوي فوتبال ايران روانه مي شود و با توجه به فعاليت چشمگير دلالان در فوتبال ايران تعداد زيادي دروزاه بان خارجي نيمكت نشين خواهيم داشت.

علي اكبر ابرقويي، عضو هيئت رئيسه فدراسيون فوتبال در اين خصوص معتقد است كه فشار مطبوعات برای برداشتن این قانون و نظر مردم در خصوص آن که برای ما بسیار مهم و ارزشمند است، تنها به خاطر نگاه به تیم پرسپولیس و نتیجه نگرفتن این تیم بزرگ است؛ زیرا نتایج این تیم شایسته نام بزرگ و هوادارانش نبود.

وي در ادامه تصريح كرد: نگاه به عملکرد دروازه‌بان مس سرچشمه برابر سپاهان نشان مي دهد که اگر نبود تیمش چندین گل دریافت می‌کرد، همچنین محمدباقر صادقی، حامد لک، داود نوشی صوفیانی، محسن فروزان و... دروازه‌بانانی‌ هستند که در سایه این قانون توانایی خود را به نمایش گذاشتند و اگر دروازه‌بان‌های خارجی در ایران بودند، این جوانان روی نیمکت‌ها می‌سوختند.

در طرف ديگر، مخالفان اين طرح معتقدند كه در سال های اخیر شاهد آمد و رفت های بازیکنان خارجی بسیاری به باشگاه های ورزشی کشورمان بوده ایم كه بدون تردید حضور دروازه بانان با کیفیت خارجی امکان رقابت باشگاه های کشورمان را با سایر باشگاه های آسیا مهیا می سازد و می تواند در یک رقابت اصولی و فنی به رشد دروازه بانان کشور تا حد شایان توجه کمک کند.

اين تصميم فدراسيون سبب شده است تا قیمت گلرهای داخلی 2 تا 3 برابر باشد و حتي قراردادهاي اين دروازه بانان به يك ميليارد نيز برسد.

به علاوه عملكرد ضعيف دروازه بانان سبب مي شود تا ميلياردها تومان هزينه يك تيم در طول فصل به هدر برود؛ براي مثال باشگاهی مثل پرسپولیس یک دروازه بان خوب ندارد و همين امر باعث شده است تا همه سرمایه‌اش به هدر ‌رود و شاهد سقوط اين تيم به رده هاي پايين باشيم.

اين قانون علاوه بر اينکه مشکلات مالي براي باشگاه ها در جذب دروازه بان هايي که با کيفيت هستند، به وجود مي آورد، محدوديت هايي را نيز براي پيشرفت فني دروازه بان ها ايجاد کرده است؛ چراكه حضور دروازه بان هاي خوب خارجي مانند آرمناک پطروسيان در ليگ ايران انگيزه اي براي پيشرفت و رقابت ايجاد مي كند و دروازه بانان داخلي تلاش مي كنند تا از نظر كيفيت به آنها نزديك شوند.

اصغر شرفي از مربيان كشور در اين خصوص گفت: اين قانون بايد در ليگ آزادگان اجرا شود تا شاهد بسترسازي براي پرورش دروازه بان هاي جديد و معرفي آنها به فوتبال ايران باشيم؛ چون يک دروازه بان جديد بايد در آنجا کسب تجربه کند و رقابت هاي ليگ بر تر محل آزمون و خطا و تجربه اندوزي دروازه بان هاي جديد نيست.

وي تصريح كرد: يک تيم ليگ يکي در اکثر موارد با يک تا 3 ميليارد تومان بسته مي شود و يک تيم ليگ برتري با 8 تا 15 ميليارد تومان؛ بنابراين با توجه به اين که پست دروازه بان حساس ترين پست يک تيم است، بنابراين اشتباه يک گلر خسارت به مراتب سنگين تري به يک تيم ليگ برتري وارد مي کند تا به يک تيم ليگ يکي. ما در رقابت هاي ليگ بر تر نمي توانيم هم به دنبال کسب نتيجه باشيم و هم به دنبال پرورش بازيکن، بويژه دروازه بان.