ابتدای درس خارج، آقا چه می گویند؟ – 16

آنچه از لغزش‌های آینده جلوگیری می‌کند

مقام معظم رهبری در ابتدای درس خارج فقه خود به بیان نکات اخلاقی برجسته‌ای می‌پردازند که ذکر گوشه‌ای از این نکات حکمت‌آموز برای رهروان انقلابی بسیار کارگشاست.

کد خبر: ۱۸۷۷۰۵

سه‌شنبه - ۰۲ خرداد ۱۳۹۱ / May 22, 2012

به گزارش خبرنگار دین و اندیشه «خبرگزاری دانشجو»، مقام معظم رهبری شخصیتی نادر و برجسته است که بهره‌مندی از دانش و حکمت ایشان برای رهروان انقلابی بسیار کارگشاست.

کلاس‌های درس خارج فقه ایشان به‌طور مرتب ساعت هفت صبح برگزار می‌شود و ایشان قبل از درس چند دقیقه‌ای بحث اخلاقی دارند که در این سلسله نوشتارها به بیان این نکات می‌پردازیم.

از امتیازات درس مقام معظم رهبری آن است که اجازه می‎دهند شاگردان بدون هیچ ترس و یا احساس ابهتی به راحتی سوالاتشان را بپرسند و ایشان نیز با صبوری پاسخ می‌دهند و همچنین در این کلاس حضور و غیاب جدی وجود دارد.

مقام معظم رهبری در این جلسه به شرح حدیثی از امام زین‌العابدین (ع) پرداختند.

مواعظ و اندرزهاى امام سجاد (عليه السلام):

ابْنَ آدَمَ! إِنَّكَ لَا تَزَالُ بِخَيْرٍ مَا كَانَ لَكَ وَاعِظٌ مِنْ نَفْسِكَ وَ مَا كَانَتِ الْمُحَاسَبَةُ مِنْ هَمِّكَ وَ مَا كَانَ الْخَوْفُ لَكَ شِعَاراً وَ الْحَذر لَكَ دِثَاراً؛ (1)

بهترین موعظه

گرچه انسان از موعظه ديگران بى‌نياز نيست، لكن موعظه‌اى كه از درون انسان برمى‌خيزد بهترين موعظه است؛ چون هر كسى به صفات و عيوب خود از همه آگاه‌تر است.

همت انسان باید بر محاسبه خود باشد

بايد همت انسان اين باشد كه خود را محاسبه كند. اگر ديگران ما را محاسبه نكنند، دليل نمى‌شود كه ما خود را محاسبه نكنيم. محاسبه، از لغزش‌هاى آينده انسان جلوگيرى مى‌كند.

مراد از خوف، خوف از خدا و عذاب او و كردار بد انسان است، نه ترس از مردم و قدرتهاى پوشالى.

احتیاط به معنی دست کشیدن از فعالیت نیست

حذر، به معناى احتياط است، لكن نه به اين معنا كه انسان دست از فعاليت بكشد، بلكه بايد در ميدان‌هاى مختلف وارد شود، اما همواره احتياط و پرهيز را رعايت كند كه معناى تقوا هم همين است.

پی‌نوشت:

1- ای آدمی‌زاده! تو مادامی که واعظی در درون داری، در اندیشه حساب خویشتنی و لباس زیرینت ترس ]از خدا[، و رویینت پرهیز ]از گناه[ است، رو به خیر هستی؛ تحف العقول، صفحه 280

ابو حمزه ثمالى گويد: امام زين العابدين (ع) مى‏فرمود: پسر آدم! تو پيوسته در خوبى به سر برى تا آنگاه كه اندرز دهنده خويشتن بوده، و در فكر حسابرسى اعمال خودت باشى، و تا آنگاه كه ترس از خدا به منزله لباس زير و اندوه در امور اخروى به منزله لباس روى تو باشد (پيوسته در باطن خود از خدا در هراس و در ظاهر خود اندوهگين باشى). همانا تو خواهى مرد و سپس برانگيخته خواهى شد، و در حضور پروردگار با عزّت و جلال بازداشت مى‏شوى [پس پاسخى آماده كن‏].

الأمالی، شیخ مفید، ص 110، ح 10 ؛
الأمالی، شیخ طوسی، ص 115؛
تحف العقول، حسن بن شعبه حرّانی، ص 280 ؛
روضة الواعظين و بصيرة المتعظين، محمد بن حسن فتّال نيشابورى‏، ج ‏2، ص 452؛
بحارالانوار، علامه مجلسی، ج 75، ص 137 ؛