در آستانه ماه رجب؛

فتوای مراجع در زمینه تعارف به فردی که روزه مستحبی گرفته است

با توجه به نزدیک شدن به ایام با برکت رجب که روزه آن بسیار سفارش شده است. سوالی که مومنین مبتلا به آن می‌باشند این است که اگر فردی به آنها تعارف کند چه کار باید بکنند؟ به روزه خود ادامه دهند یا دعوت این فرد را استجابت کنند...

کد خبر: ۱۸۷۷۷۴

سه‌شنبه - ۰۲ خرداد ۱۳۹۱ / May 22, 2012

به گزارش خبرنگار دین و اندیشه «خبرگزاری دانشجو»، با توجه به نزدیک شدن به ایام با برکت رجب و شعبان که ایام مبارکی است و روزه آن بسیار سفارش شده است، اکثر مومنین برای نائل شدن به فیض معنوی آن تقید به گرفتن روزه این ایام دارند.

سوالی که مومنین مبتلا به آن می‌باشند این است که اگر فردی به آنها تعارف کند چه کار باید بکنند؟ به روزه خود را ادامه دهند یا دعوت این فرد را استجابت کنند، به همین منظور به ارائه استفتائاتی که از مراجع عظام صورت گرفته و جواب آنها می‌پردازیم.

1- آيت الله خامنه‌اي

سوال: از بعضى از علما و غير آنان شنيده‏ايم که اگر انسان هنگام روزه مستحبى به خوردن غذا دعوت شود، مى‏تواند آن را قبول کرده و مقدارى از غذا ميل کند و با اين کار روزه‏اش باطل نمى‏شود، بلکه ثواب هم دارد. نظر شريف خود را در اين‌باره بيان فرماييد.

پاسخ: قبول دعوت مؤمن در حال روزه مستحبى، شرعاً امرى پسنديده است و خوردن غذا به دعوت برادر مؤمن هرچند روزه را باطل مى‏کند، ولى او را از اجر و ثواب روزه محروم نمى‏سازد.

2- آيت الله مكارم شيرازي

سوال: آیا درست است که اگر در روزه مستحبی کسی به انسان تعارف کند بهتر است بخورد و ثواب روزه بیشتر می‌شود؟

اگر درست است آیا این حرف در روزه هایی که استحباب آنها وارد شده (مثلا روزه نه روز اول ذیحجه، روزه29 ذیقعده و ...) نیز صادق است؟ و آیا باعث محرومیت از ثواب وارده یا تاثیرات روزه آن روز نمی شود؟

اگر جواب سوال اول مثبت است بدین معنی است که بعد از خوردن چیزی که تعارف شده دیگر روزه باطل شده یا همچنان تا مغرب باید امساک کرد؟

پاسخ: این حکم عام است و باعث محرومیت از ثواب نمی‌شود ولی مربوط به جایی است که کسی جدا تقاضای افطار می کند نه تعارفات معمولی و بعد از افطار کردن روزه دیگر ادامه آن معنی ندارد.

3- آیت‌الله صافي گلپايگاني

روزه تمام روزهاي سال، غير از روزه‎هاي حرام و مكروه كه گفته شد، مستحب است و براي بعضي از روزها بيشتر سفارش شده است كه از آن جمله است:

1- پنجشنبه اول و پنجشنبه آخر هر ماه و چهارشنبه اولي كه بعد از روز دهم ماه است و اگر كسي اينها را به جا نياورد، مستحب است قضا نمايد و چنان چه اصلا نتواند روزه بگيرد، مستحب است براي هر روز يك مد طعام يا 6/12 نخود نقره به فقير بدهد.

2- سيزدهم و چهاردهم و پانزدهم هر ماه.

3- تمام ماه رجب و شعبان و بعضي از اين دو ماه اگر چه يك روز باشد.

4- روز عيد نوروز، و چهارم تا نهم شوال، روز بيست و پنجم، و بيست و نهم ذي‎قعده، روز اول تا روز نهم ذي‎حجه «روز عرفه»، ولي اگر به واسطه ضعف روزه نتواند دعاهاي روز عرفه را بخواند، روزه آن روز مكروه است، عيد سعيد غدير « 18 ذي‎حجه »، روز مباهله « 24 ذي‎حجه »، روز اول و سوم و هفتم محرم، ميلاد مسعود پيغمبر اكرم صلي الله عليه و آله « 17 ربيع‎الاول »، پانزدهم جمادي الاولي، روز مبعث حضرت رسول اكرم صلي الله عليه و آله « 27 رجب »

اگر كسي روزه مستحبي بگيرد واجب نيست آن را به آخر برساند، بلكه اگر برادر مؤمنش او را به غذا دعوت كند، مستحب است دعوت او را قبول كند و در بين روز افطار نمايد.

4- آيت الله سيستاني

اجابت دعوت برادر مومن، مستحب است؛ یعنی (روزه‌دار) اختيار دارد مي‌تواند هم بخورد و هم نخورد، ولي چون اجابت دعوت مومن (را می‌کند) در اين مورد ثواب روزه را مي‌برد و دعوت برادر مومنش را هم اجابت مي‌كند، (البته به شرط اينكه نيت روزه مستحبي باشد.)

5-  آیت‌الله وحيد خراساني

اگر فرد مومن به یک روزه‌داري دعوت بكند که روزه مستحبي (گرفته ) و روزه دار دعوت مومن را قبول كند، روزه‌اش باطل نمي‌شود و ثواب هم دارد. قبل از ظهر و پيش ظهر فرقي نمي‌كند.

6- آیت‌الله فاصل لنكراني

مي‌تواند بخورد و هم مي‌تواند نخورد اختيار دارد، البته چون روزه مستحبي است، اگر يك مسلماني تقاضا كند افطار كند دو تا ثواب مي‌برد، هم ثواب روزه و هم ثواب آبروي برادر مسلمان كه دعوتش را اجابت كرده است. پيش از ظهر باشد بخورد.