دومين جلسه دادگاه بیمه ایران – 4

متهم خانه دار/اختلاس کننده بی سواد/ تطمیع در سرزمین عجایب

« ل- ز» گفت: آقای «ف» به من گفت من خودم خانه‌ای برای شما می‌خرم و کمک می‌کنم همسرت با وام  و پرداخت اقساط پول آن را به من برگرداند و تو فقط به شوهرت فشار بیاور که این کار را قبول کند.

کد خبر: ۱۸۸۱۵۵

چهارشنبه - ۰۳ خرداد ۱۳۹۱ / May 23, 2012

به گزارش گروه سیاسی «خبرگزاری دانشجو»، در اولین بخش از جلسه بعد از ظهر دومین جلسه رسیدگی به پرونده اختلاس در بیمه ایران نماینده دادستان ذبیح‌زاده اتهامات خانم «ع- ح» را قرائت کرد.

نماینده دادستان معاونت در اختلاس توأم با جعل همراه با عضویت در شبکه چند نفری به همراه وصول یک فقره چک به مبلغ 35 میلیون تومان و تحصیل مال نامشروع به مبلغ 50 میلیون تومان را به متهم تفهیم کرد.

نماینده دادستان با توجه به اینکه این فرد در کیفرخواست صادر شده کارمند بیمه ایران بوده است، گفت: از دادگاه تقاضای اشد مجازات را برای نامبرده داریم.

«ع- ح» در جایگاه متهمان قرار گرفت و در دفاع از خودش گفت: من به هیچ وجه این اتهامات را نمی‌پذیریم. من معاونتی در اختلاس نداشتم و اصلا کارمند بیمه هم نبودم و چکی که از « د- ف» گرفتم به واسطه معامله زمین بوده است.

قاضی از او پرسید آیا سندی از معامله زمین دارید یا خیر؟

متهم گفت: چند سال قبل با آقای «د-ف» معامله‌ای انجام دادیم که ایشان به جای مبلغ زمین به من چک دادند که مبلغ چک معادل  350 میلیون ریال و در وجه خودم بود.

قاضی از او پرسید چک شخصی بود یا دولتی؟

متهم گفت: من دقتی در این باره نکردم اما از صحبت‌های امروز فهمیده‌ام که چک متعلق به شرکت بیمه بوده و این در حالی است که من فقط مبلغ چک را بررسی کرده بودم.

وی گفت: از آنجایی که به متهم اطمینان داشتم هیچ گاه درباره صحت و سقم چک توجهی نکردم و این اعتماد زمانی که به بانک رفتم و چک وصول شد بیشتر شد چون اگر چک مشکلی داشت هیچ وقت بانک آن را وصول نمی‌کرد.

در این لحظه قاضی پرونده از وی پرسید آیا از معامله‌ای که به قول خودتان انجام دادید و در ازای آن چک گرفتید سندی هم دارید؟

متهم گفت: از آنجا که این معامله در حضور خانواده‌ها انجام شده بود و پس از فسخ قرارداد دیگر معامله باطل شده بود قولنامه نوشته شده را پاره کردیم زیرا هیچ وقت فکر نمی‌کردیم مثل امروز به این قولنامه نیازی باشد. پس از متهم وکیل وی در جایگاه قرار گرفت و از موکلش دفاع کرد.

وکیل وی مدعی شد برای متهم معاونت در اختلاس در کیفرخواست قید شده در حالی که عنصر معاونت وحدت قصد است در حالی که موکل من به هیچ عنوان از قصد مجرمانه متهمان پرونده باخبر نبوده است.

وی گفت: موکل من یک زن خانه‌دار بود و اصلا در بیمه کارمند نبوده است که بخواهد بداند چک بیمه چگونه چکی است.

پس از دفاعیات وکیل پرونده نماینده دادستان بار دیگر در جایگاه قرار گرفت و با اشاره به این مطلب که چند سؤال باید از متهم پرسید، گفت: آیا وکیل می‌گوید اصلا جرمی واقع نشده در حالی که در جای دیگری می‌گوید کل تحصیل مال برای موکلش 7 میلیون در نهایت 10 میلیون باشد، آقای وکیل اگر جرمی واقع نشده پس شما تحصیل مال 7 میلیونی و  10 میلیونی را بر چه اساسی می‌گویید؟

ذبیح‌زاده گفت: وکیل تلاش دارد تا موکلش را خانه‌دار جلوه دهد در حالی که خانه‌دار بودن یا نبودن او هیچ تأثیری در وقوع جرم ندارد، چکی به شماره 412701 به مبلغ 35 میلیون تومان برای این خانم صادر میشود، حال آنکه بابت چک وصول دیه بوده است باید از خانم «ع-ح» پرسید شما مگر تصادفی کرده بودید که برای شما وصول دیه در نظر گرفته شده است؟

«ع -ح» در پاسخ گفت: نه من تصادفی نداشتم اما عرض کردم که به هیچ عنوان به بابت چک توجه نکرده بودم.

بار دیگر نماینده دادستان گفت: آقای «د -ف» در صفحه 72 جلد نهم پرونده مدعی است هیچ معامله‌ای با متهم نداشته است باید در این محضر دادگاه از آقای «د -ف» پرسید که اگر این اظهاراتشان درست است چگونه خانم «ع-ح» امروز ادعای معامله دارد.

قاضی دادگاه از آقای «د -ف» خواست تا در جایگاه قرار گیرد و تنها پاسخ این سؤال را بدهد که آیا شما اظهاراتتان را درباره عدم وقوع معامله قبول دارید یا خیر؟

در این لحظه متهم «ع - ح» منتظر بود تا «د -ف» وقوع معامله را تأیید کند در حالی که «د -ف» منکر معامله شد و بدین ترتیب دادگاه از متهم «ع- ح» آخرین دفاعیاتش را اخذ کرد. پیش از آنکه آخرین دفاعیات متهم اخذ شود نماینده دادستان از دادگاه خواست تا به دلیل عدم صداقت متهم برای وی اشد مجازات در نظر گرفته شود.

متهم در آخرین دفاعیاتش بار دیگر خود را بیگناه خواند و عنوان کرد: من هیچ نقشی در وقوع این اختلاس نداشته‌ام.

در ادامه رسیدگی به پرونده اختلاس از شرکت بیمه ایران دومین متهم زن پرونده به نام « ل- ز» در جایگاه قرار گرفت و توسط نماینده دادستان تحت عنوان معاونت در اختلاس توأم با جعل و تحصیل مال نامشروع به مبلغ 150 میلیون ریال تفهیم اتهام شد.

متهم با بیان اینکه اتهام را اصلا قبول ندارد گفت: من اصلا سواد اختلاس کردن ندارم  و این مبلغ را از آقای «ف» قرض گرفتم.

وی ادامه داد: برادرم معتاد و بیکار بود که مادرم برای اینکه او شغلی داشته باشد یک ماشین قسطی برایش خرید اما با آن هم کار نکرد تا اینکه فروشنده چک را به اجرا گذاشت.

متهم گفت: برای اینکه برای مادرم مشکلی پیش نیاید فورا با اداره شوهرم تماس گرفتم اما آقای «ف» گوشی را برداشت. بعد از گریه زیاد گوشی را قطع کردم و این بار با موبایل او تماس گرفتم و از او خواهش کردم به برادرم کمک کند که به من گفت خودش پول اقساط ماشین و طلبکاران را پرداخت خواهد کرد.

وی افزود: من به او گفتم که 2 یا 3 میلیون تومان پول لازم دارم اما به این زودی هم توانایی برگرداندن آن را ندارم که آقای «ف» در جواب گفت مشکلی نیست من حتی برای برادر و برادزاده‌ات هم کار پیدا می‌کنم.

چند روز بعد به او اطلاع دادم که به سمت کرج می‌آیم که حدود ساعت 2.30 بعد از ظهر به خانه ما آمد.

متهم ادامه داد: یک پاکت پر از پول به من داد و همانطور که مقابل در ایستاده بود من نگران بودم که مبادا شوهرم سر برسد اما آقای «ف » به من گفت نگران شوهرت نباش او الان در رستوران منتظر است تا من به او بپیوندم. وقتی به خانه آمدم و پول‌ها را شمردم متوجه شدم به جای 3 میلیون  15 میلیون تومان پول داخل پاکت است موضوع را به او گفتم که گفت نگران بازپرداخت نباش فقط موضوع را به شوهرت نگو.

متهم گفت: مقداری از پول را به طلبکاران برادرم دادیم، با مقداری از آن اقساط ماشین را داده و با بخشی دیگر مقداری وسایل خانه برای برادرم خریدیم وقتی هم که خانواده‌ام پرسیدند پول را از کجا آورده‌ای به دروغ گفتم در سپرده‌گذاری بانک برنده شدم.

در ادامه نماینده دادستان در جایگاه قرار گرفت و از قاضی خواست از متهم بخواهد درباره نامه‌های تهدیدآمیز که به خط این متهم بوده و در خانه آقای «ف» کشف شده است توضیح بدهد.

متهم درباره نامه‌های تهدیدآمیز گفت: یک بار به همراه خانواده آقای «ف» به سرزمین عجایب رفته بودیم که من از وی خواستم با تهیه کردن وامی به شوهرم در خرید خانه کمک کند او به من گفت من خودم خانه‌ای برای شما می‌خرم و کمک می‌کنم همسرت با وام  و پرداخت اقساط پول آن را به من برگرداند و تو فقط به شوهرت فشار بیاور که این کار را قبول کند.

وی ادامه داد: بارها این پیشنهاد را برای شوهرم مطرح کردم اما او زیر بار نرفت و گفت دوست ندارد به این شکل خانه‌دار شود، در نهایت آقای «ف» به من گفت یک نامه تهدیدآمیز بنویس که ابتدا من از این موضوع طفره رفتم اما وقتی به من گفت اگر نامه ننویسی موضوع 15 میلیون تومان را به شوهرت می‌گویم نه یک بار بلکه 4 بار نامه نوشتم.

وی افزود: بعد از اینکه نامه چهارم را نوشتم آقای «ف» با بیان اینکه همسرش بیمار است از من خواست یکی از چک‌ها را وصول کنم اما من به او گفتم سواد کافی ندارم و از این موضوع خودداری کردم  او هم موضوع 15 میلیون را به شوهرم گفت.

متهم با بیان اینکه شوهرم چند روزی به خانه نیامد و وقتی به کرج رفتم در اداره نامه‌ها را به من نشان داد، گفت: وقتی از ف پرسیدم که چرا موضوع نامه‌ها را به شوهرم گفته است گفت: شوهرت علیه ما پرونده‌سازی کرده و مرا متهم به اختلاس کرده است، آقای «ف» هیچ وقت نگفت علت نامه نوشتن‌ها چه بود اما الان فهمیدم می‌خواسته علیه خودمان در دادگاه استفاده کند.

در ادامه قاضی مدیر خراسانی از متهم دیگر پرونده آقای «ف» خواست در جایگاه قرار گیرد و درباره 15 میلیون تومان پول پرداختی به این متهم توضیح دهد.

« د- ف» درباره این موضوع گفت: همه حرف‌هایی که این خانم زد دروغ است، شوهر وی باید مردانه تمام اشتباهاتی را که همگی مرتکب شدیم گردن گرفته و اجازه ندهد پای خانواده‌هایمان به این پرونده کشیده شود. 15 میلیون بابت نامه‌ها بود ولی تصور می‌کنم مدیریت نامه‌ها توسط شوهر این خانم صورت گرفته و همسرش بی‌تقصیر است.

بعد از اظهارات «د -ف» دومین متهم زن پرونده بار دیگر در جایگاه قرار گرفت و در بیان آخرین دفاع گفت: هیچ یک از اتهامات را قبول ندارم . 15 میلیون دریافتی قرض بود و گفته بودم که به این زودی‌ها هم توان بازپرداخت ندارم.