اکنون همه نگاه ها معطوف به مذاکرات مسکو است

دور بعدی مذاکرات هسته ای در مسکو پیگیری خواهد شد و اگر پیشرفتی در مذاکرات بغداد مشاهده نشد، می توان آمریکا و متحدین غربی اش را مورد سرزنش قرار داد زیرا حتی یک پیشنهاد کوچک و یک امتیاز ساده در رفع تحریمها به ایران ارائه نکردند.

کد خبر: ۱۸۸۴۴۷

شنبه - ۰۶ خرداد ۱۳۹۱ / May 26, 2012

به گزارش خبرنگار حوزه بین الملل «خبرگزاری دانشجو» به نقل از آسیا تایمز، اگر چه این مذاکرات را می توان برای عراق میزبان، در برگزاری امن و مطمئن یک گردهمایی بزرگ بین المللی و افزودن به اعتبار خود در منطقه، یک پیروزی به حساب آورد، اما در مذاکرات دو روزه در بغداد میان ایران و قدرت های جهان، بجز توافق بر سر ادامه مذاکرات در دور بعدی در مسکو، نتایج ملموس دیگری مشاهده نشد.

به گفته کاترین اشتون نماینده ارشد اتحادیه اروپا، اگرچه تفاوت های مهمی باقی مانده اند، اما در مذاکرات پیشرفت وجود داشته است. از جمله اینکه به موقع، از رسیدن بن بست در مساله هسته ای ایران جلوگیری شد. بن بستی که باعث تحریم های شدید بر علیه ایران و تهدید مداوم نظامی توسط اسرائیل شده بود.

اکنون و در این برهه، صرف توافق به ادامه گفتگوها، یک گام به جلو محسوب می شود، اما بدیهی است که سوال اصلی این است که با توجه به نزدیک شدن به زمان تحریم نفت ایران از طرف اروپا در تاریخ 1 جولای، آیا در دور بعد توافقی حاصل خواهد شد یا خیر؟

سعید جلیلی مذاکره کننده ارشد ایران، در کنفرانس مطبوعاتی خود گفت: روشن است که بسته 1+5 که به صورت شفاهی در نخستین روز مذاکرات چند جانبه به ایران را ارائه شد، در واقع یک «پیشنهاد تنهاست» است که متمرکز بر برنامه غنی سازی اورانیوم ایران است.

معاونان جلیلی که او را در این اجلاس همراهی می کردند، ضمن ابراز ناامیدی گفتند که هیچ پیشنهادی برای چانه زنی در مورد امتیازات هسته ای ایران و برای برداشتن تحریم ها وجود نداشت.

در واقع نتیجه مذاکرات بغداد هرچه باشد، پافشاری ایران بر حقوق مسلم هسته ای خود از یک طرف و عزم استوار غرب برای توقف برنامه غنی سازی ایران مشخص است.

به بیانی دیگر ادعای رضایت غرب در حذف گزینه «سانتریفیوژ صفر»، برای اینکه به ایران اجازه بدهد غنی سازی با درجه پایین را ادامه بدهد، کاملا مشاهده شده است. بنابراین این پرسش مطرح می شود که استراتژی واقعی آمریکا نسبت به ایران چیست؟

یکی از اعضای تیم مذاکره ایران گفته است: حرکت به سوی اهداف یک چیز است و ارائه دوباره خطوط قرمز در مورد غنی سازی صفر، آن هم در لوای دیپلماسی صادقانه و صمیمانه یک چیز دیگر است و واقعا نشاندهنده دورویی غرب است.

وی افزود: موضع غرب پس از مذاکرات استانبول در ماه آوریل سختتر شده و این قطعا نشانه خوبی نیست.

در آخرین لحظات هم طرح گام به گام روسیه با طرح دیگری که در آن ایران باید بدون دریافت هیچ مشوقی، غنی سازی 20 درصدی را متوقف کند، عوض شد.

با این اوصاف، اگر شاهد تغییر رویه ای از سوی غرب در مذاکرات آینده نباشیم، به نظر نمی رسد مذاکرات مسکو تفاوت چندانی با مذاکرات بغداد داشته باشد.

بنابراین، اگر پیشرفتی در این مذاکرات مشاهده نشد، می توان آمریکا و متحدین غربی را مورد سرزنش قرار داد زیرا حتی یک پیشنهاد کوچک و یک امتیاز ساده در رفع تحریمها به ایران ارائه نکردند که این کشور را به متوقف کردن غنی سازی 20 درصد ترغیب کند.

واضح است، استراتژی ابهام که آمریکا آنرا پیش گرفته است، برای دلجویی از اسرائیل است اما آیا این یک استراتژی عاقلانه است؟

استراتژی واقعی ایالات متحده بر تحریم های فلج کننده ای تمرکز یافته اند که بر اساس قوانین جامع و دشوار استوار هستند و قوه مجریه نمی تواند از آنها عدول کند.

برای اسرائیل، این بحران فرصتی است برای ادامه دریافت کمک های سخاوتمندانه غرب و جلوه دادن خود به عنوان یک ملت مظلوم که مسئله تهدید شدنش از سوی ایران بر مسئله فلسطین اولویت دارد. اما از طرف دیگر، برای اروپا، ادامه این بحران باعث از دست دادن میزان بیشتری از رفاه و ادامه دار شدن بحرانهایش خواهد شد.