تأملاتي بر بازگشايي دوباره خانه سينما؛

اين خانه به مرمت نياز دارد يا تجديد بنا؟!

بر هيچ اهل نظر و فرد آگاهي پوشيده نيست كه خانه سينما با روندي كه طي كرده و وضعيتي كه داشته، كارش با مرمت و تعمير به جايي نمي‌رسد و اين خانه به يك تجديد بنا نياز دارد.

کد خبر: ۱۸۸۶۲۰

يکشنبه - ۰۷ خرداد ۱۳۹۱ / May 27, 2012

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ اتفاقي كه اخيراً رخ داد و بر اساس رايي كه ديوان عدالت اداري صادر نمود و بر پرونده وزارت ارشاد عليه خانه سينما كه منجر به انحلال آن شده بود، نقص فني وارد كرد، سبب شد تا مديران و اهالي خانه سينما روز سوم خرداد بازگشايي اين خانه و ادامه فعاليت‌هاي آن را اعلام كنند و بر روي اين موضوع و شايد به بهانه آن، يك مانور تبليغاتي و خبري قابل توجه از طريق رسانه‌هايشان به انجام رسانند.

اما همزمان اتفاق ديگري هم افتاد و آن تجمع نيروهاي ارزشي و حزب اللهي مقابل خانه سينما و اعلام محكوميت بازگشايي آن در ادامه روندي كه بر اين خانه حاكم بود، بود.

فضاي آن جلسه و به عبارتي آن حركت اعتراضي، تكان دهنده و تامل برانگيز بود، درد و دل‌هاي نيروهاي حزب اللهي و زخم كهنه‌اي كه با بازگشايي دوباره خانه سينما سر باز كرده بود و نمكي كه بر روي آن زخم پاشيده شده بود.

حقيقت آن است كه واكنشي كه از سوي نيروهاي ارزشي و حزب اللهي جامعه در آن روز و مقابل خانه سينما رخ داد، نماد و نموداري از موضع‌گيري بخش قابل توجهي از طيف‌هاي ارزشي جامعه ايراني- اسلامي ما در برابر همه آن وقايعي بود كه طي اين سال‌ها در خانه سينما رخ داده بود و دل همه علاقه‌مندان و دلسوزان به اسلام و ايران را به درد آورده بود.

واقعيت آن است كه اگر خانه سينما و طيف حاكم بر آن بنا باشد همان روندي را كه طي سال‌هاي گذشته طي كرده و از هويت صنفي به هويت سياسي و ضد ارزشي تغيير ماهيت داده، حتي اگر صد خانه سينمايي ديگر هم راه‌اندازي و بازگشايي كند، بايد مطمئن باشد كه هيچ اتفاقي نخواهد افتاد و آنها نخواهند توانست فرامين و منويات خود را با خيال راحت به مرحله اجرا بگذارند؛ چرا كه حساسيت‌هاي مذهبي و ارزشي در طيف‌ فراگير نيروهاي مومن و اصولگراي جامعه به هيچ نهاد، سازمان يا صنفي اجازه نخواهد داد با وجه المصالحه قرار دادن ارزش‌هاي اصيل و ناب اسلامي و ميثاق‌هاي ملي، به اهداف سياسي و غرض‌ورزي‌هاي گروهي خود برسد.

ترديدي نيست كه خانه سينما طي سال‌هاي گذشته و بخصوص سال‌هاي اخير به يك محفل سياسي تبديل شده بود و اتاق فكري براي خط و نشان كشيدن براي نظام اسلامي و ارز‌ش‌هاي الهي آن؛ كيست كه فراموش كرده باشد حرف‌هاي محمود دولت‌آبادي، قلم فرساي معلوم الحال را در آن جلسه‌ عمومي خانه سينما كه ناگهان از جيبش يك كاغذ درآورد و هر عبارت و حرف مُهمل و نامربوطي را به تصريح و كنايه خطاب به نظام اسلامي و ارزش‌هاي الهي آن بر زبان راند و كيست كه فراموش كرده باشد ده‌ها اتفاق ضد ارزشي و ضد مردمي كه توسط اهالي همين خانه تنظيم و تدارك ديده مي‌شد و توسط عمالش و رسانه‌هاي مافيايش به مرحله اجرا مي‌رسيد.

بر هيچ اهل نظر و فرد آگاهي پوشيده نيست كه خانه سينما با روندي كه طي كرده و وضعيتي كه داشته، كارش با مرمت و تعمير به جايي نمي‌رسد و اين خانه به يك تجديد بنا نياز دارد؛ بناي جديدي كه هويت صنفي داشته باشد و نه صنفي و محلي باشد براي احياي ارزش‌هاي اسلامي و انساني در حيطه هنر هفتم و نه خط و نشان كشيدن و اتاق فكر ساختن عليه نظام اسلامي و ارزش‌هاي آن.

مديران سابق خانه سينما هم بهتر است دلشان را به ايراد حقوقي ديوان عدالت اداري از پرونده وزارت ارشاد عليه خانه سينما خوش نكنند؛ چرا كه احياي خانه سينما با وضعيتي كه بر آن حاكم بود و با رفتارهاي هنجارشكنانه‌اي كه طي اين سال‌ها از مديران و عوامل مختلف آن ديده شده، ديگر امكان پذير نيست و حركتي كه نيروهاي حزب اللهي و طيف ارزشي جامعه با خردورزي و موقعيت شناسي از خود نشان دادند در واقع موضع‌گيري خيل فراگير قشر متشرع و جامعه متدين ايران است و البته كه تاريخ ثابت كرده است هيچ كس را ياراي مقاومت در مقابل ايمان و اعتقادات ديني مردم مسلمان و انقلابي ايران نيست.

اهالي خانه سينما هم مي‌توانند اين را تجربه كنند!