درخواست دفتر تحكيم وحدت از مسئولان؛

نگاه فرصت محور جايگزين نگاه تهدید محور نسبت به جنبش دانشجویی شود

دفتر تحكيم وحدت با صدور بيانيه اي ضمن در خواست  از مسئولان دانشگاهها در ايجاد فضای نقل و تحلیل در دانشگاه ها تاكيد كرد: حسن ظن و نگاه فرصت محور به جای سوء ظن و نگاه تهدید محور در جریان های دانشجویی جايگزين شود.

کد خبر: ۱۸۸۶۹۹

يکشنبه - ۰۷ خرداد ۱۳۹۱ / May 27, 2012

به گزارش خبرنگار سياسي «خبرگزاري دانشجو»، متن بیانیه اتحادیه انجمن های اسلامی دانشجویان دانشگاه ها و مراکز آموزش عالی سراسر کشور(دفتر تحکیم وحدت) به شرح ذيل است:

به نام خدا

بی تردید شرایط کنونی در دانشگاه ها از حیث نشاط سیاسی و فرهنگی، جریان سازی و تاثیر گذاری مثبت دانشجویان در حوزه های مختلف جامعه، مرجع بودن دانشگاه برای مردم، در وضعیت مناسبی نمی باشد . همواره ادبیات دانشجویی با دو خطر جدی رادیکالیسم و محافظه کاری مواجه بوده است. هر چه قدر فضای محافظه کاری و مصلحت اندیشی های کاذب شدت یابد، به همان اندازه رادیکالیسم و تندروی و خشونت های اجتماعی افزایش پیدا می کند. در محیطی که تندروی ها از سوی طیف های مخالف و موافق به گفتمان غالب تبدیل شود، مطمئناً جایی برای گفت و گوی مبتنی بر عقلانیت به وجود نمی آید و نیرو های معتدل و میانه رو که طیف گسترده دانشجویان را تشکیل می دهند، در این میان به انزوا کشیده می شوند. اما به راستی ریشه این مشکلات در دانشگاه ها را در کجا باید جست؟

بنابراین باید ریشه های این شرایط را آسیب شناسی کرده و اولاً بپذیریم که شرایط موجود شرایط مطلوبی نیست و باید در جهت رفع موانع آن تلاش کنیم. امروزه شاهد حضور بسیاری از جوانان و دانشجویان در فضای مجازی برای ابراز عقاید خود می باشیم.

به راستی اگر تشکلهای فرهنگی و سیاسی مختلفی در سطح دانشگاه ها وجود داشته باشد، آیا باز هم شاهد حضور جوانان و دانشجویان در فضای مجازی به این شدت  می باشیم؟ مجوز تآسیس و تقویت تشکلهای دانشجویی که از متن مطالبات دانشگاهی بر خاسته باشد، که بتواند دغدغه ها و مطالبات واقعی نسل جوان را نشان دهد.

مطمئناً می تواند رویکرد مناسبی برای کاستن از این فضای حاکم باشد. باز شدن فضای نقد و تحلیل در دانشگاه ها به دور از هر گونه ترس و خودسانسوری باعث ایجاد گفت گو و تعامل واقعی دانشگاه می شود. چنان چه فضای امنیتی خود ساخته در دانشگاه توسط مدیران دانشگاه ها غالب باشد، شکی نیست که دانشجویان دچار گریز از دانشگاه و سامان دهی خود در قالب حلقه های سیاسی فرهنگی خارج از دانشگاهی که در آن هیچ ضابطه مشخصی وجود ندارد می شوند. بازگشت دانشجویان به عرصه فعال دانشگاه ها ملتزم وجود آزادی بیان و مهمتر از آن احساس آزادی بیان به دور از ترس و نا امیدی می باشد، که در آن دانشجویان به دور از هر گونه ریا و تظاهر و با صداقت و صراحت دغدغه های خود را بیان کنند.

اکثریت تشکلهای دانشجویی بیشتر از آن که خواسته دانشجویان باشد، از منابع خارج از دانشگاه سازماندهی می شوند، که این خود باعث نا کارآمدی این تشکلها می شود. اساساً باید این تشکلات بصورت خود جوش، درون زا و بر حسب نیاز دانشجویان به وجود آیند نه بر اساس نیاز جریانات سیاسی خارج از دانشگاه.

دانشگاه ها باید از تک صدایی شدن به چند صدایی شدن حرکت کنند، در میان جریانات دانشجویی سلایق و عقاید گوناگون وجود دارد، به همین اندازه وجود نهاد ها و تشکلات مختلف که بتواند این عقاید را در چارچوب قانون سازماندهی کند ضروری به نظر می رسد. هر چقدر که این عقاید فرصت بروز پیدا نکنند، بیرون از دانشگاه ها و در احزاب، جریانهای خاص سیاسی و فضاهای مجازی نمود آن راخواهیم دید. بنابراین برای بازگشت فعال دانشجویان و پویایی دانشگاه ها و شکستن فضای دلزدگی حاکم بر دانشگاه ها باید راه را برای بروز اندیشه های گوناگون در چار چوب قانون فراهم کنیم.

نهادهای مدنی همواره به عنوان پل ارتباطی بین مردم و حاکمیت عمل کرده اند، دانشجویان به علت خصلت آرمان خواهی و نبودن در قید تعلقات مادی می توانند، تریبون صادقی برای صدای مردم باشند. وجود نهادها و تشکلات مختلف در دانشگاه ها زمینه حضور دغدغه های اقتشار مختلف مردم و دانشگاهیان برای انتقال به حاکمیت به منظور تبدیل آنها به سیاست مناسب را فراهم می کنند. که این خود باعث تعدیل فضای رادیکال جامعه و تبدیل آن به فضای عقلانی و منطقی می شود. بنابراین ضرورت چنین نهادهایی برای ایجاد عقلانیت و گفت گو لازم و ضروری به نظر می رسد.

تأکید قانون اساسی بر آزادی بیان و حق تأسیس تشکلات آزاد و آیین نامه ی تشکلهای اسلامی دانشگاهیان مصوبه  شورای عالی انقلاب فرهنگی و تأکید مکرر رهبر معظم انقلاب اسلامی بر آزاد اندیشی و مدیریت فرهنگی دانشگاه ها توسط دانشجویان و  خرد  جمعی مبنی بر توسعه نها دهای مدنی در جامعه همگی دلایلی محکم برای باز شدن فضای دانشگاه ها و تشکلات آزاد می باشد. سیاست جذب حداکثری و دفع حداقلی که از سوی نظام و رهبری به عنوان یک الگو ترویج می شود، ضرورت تأسیس تشکلات مختلف با گرایشات متنوع در چارچوب قوانین را دو چندان می کند. و یقیناً وحدت در عین کثرت معنا پیدا می کند.

متأسفانه امروزه شاهد کج سلیقگی ها و تنگ نظری های مسئولان دانشگاه ها علی رغم سیاست کلی نظام می باشیم که به زعم خود به منظور حفظ تعلقات مادی از جمله مسئولیت های خود حاضر به اجرای قانون برای صدور مجوز تاسیس تشکلهای مختلف دانشجویی و برنامه های آنها نمی باشند. نگاهی که بیشتر از آنکه جریانات دانشجویی را به عنوان یک فرصت نگاه کند این جریانات را تهدیدی بی شمار برای امنیت جامعه می داند.

حسن ظن نسبت به دانشجویان و جوانان جای خود را به سوء ظن داده است. آنچه ما به عنوان اعضای دفتر تحکیم وحدت از نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه ها ،وزیر بهداشت درمان و آموزش پزشکی، وزیر علوم تحقیقات و فناوری و رئیس دانشگاه آزاد خواستاریم، جایگزین کردن حسن ظن و نگاه فرصت محور به جای سوء ظن و نگاه تهدید محور در جریان های دانشجویی می باشد.

و همچنین باز شدن فضای دانشگاه ها و شکستن فضای بسته و امنیتی نا خواسته با ایجاد تشکلات مختلف می باشیم. تردیدی نیست که یا تغییر نگرش یا در غیر این صورت جابه جایی مدیرانی تنگ نظر و محافظه کار که دانشجویان را به مثابه یک تهدید می نگرند نه یک فرصت، می تواند راهکاری حداقلی مناسب در شرایط کنونی باشد امیدواریم شاهد پویایی هر چه بیشتر دانشگاه ها به منظور تحقق آرمان های انقلاب اسلامی باشیم.