فراستي در مجتمع فرهنگي 13 آبان:

«خصوصي» فيلم خوبي نيست / استهجان پنهاني سينماي ما مخرب‌تر از فيلم‌هاي فارسي گذشته است

فراستي در جلسه نقد و بررسي فيلم خصوصي گفت: استهجان پنهاني كه در سينماهاي ما ايجاد شده اثر گذارتر و مخرب‌تر از فيلم‌هاي فارسي گذشته است.

کد خبر: ۱۸۸۷۷۹

يکشنبه - ۰۷ خرداد ۱۳۹۱ / May 27, 2012

به گزارش خبرنگار فرهنگي «خبرگزاري دانشجو» مسعود فراستي در نشست نقد و بررسي فيلم خصوصي كه عصر امروز در مجتمع فرهنگي 13 آبان برگزار شد در ابتداي صحبت خود به دانشجويان گفت: اول دوستان بگويند كه از چه قسمتي از اين فيلم دفاع كردند كه در پايان اكران آن دست زدند.

وي افزود: كاري كه راجع ‌به گشت ارشاد و فيلم خصوصي توسط آقايان ارشاد شد كار بسيار بدي بود و كسي حق ندارد به جاي نقد اثري را از پرده سينما پايين بكشد. اين كارهاي است كه بعد از 30 سال از انقلاب گذشته و با وجود قانون از يك جامعه متمدن اين حركات اشتباه است.

اين منتقد سينما افزود: اين دوستان موضع انفعالي دارند و در مقابل اثر با سكوت خود و با پايين كشيدن آن از پرده سينما اثر را پايين كشيدند و اعتراض خودشان را نشان دادند كه اين عين انفعال است.

وي ادامه داد:‌ نقدبا ترور شخصيت فرق مي‌كند نقد يك عمل متعهدانه است به نظر من اين فيلم نه اعتقادي است نه اخلاقي كساني كه آن را تأييد مي‌كنند مي‌توانند از آن دفاع كنند.

فراستي در خصوص نقد فيلم گفت: ما نقد محتواي و نقد فرم و ساختار داريم. ما مي‌توانيم بدون اينكه به فرم كار داشته باشيم نقد محتوا داشته باشيم اما بايد بدانيم محتوا از دل فرم بيرون مي‌آيد.

وي ادامه داد:‌ همه حرف‌هاي ارزشي كه فيلمساز مي‌خواهد در اثرش به تصوير بكشد بايد تبديل به فرم شود و بداندكه فرم رسوب محتواي است و اگر فرم نباشد مطلقا محتواي در كار نمي‌باشد.

فراستي گفت: سينما يك مديوم بي‌رحم است و همه راست و دروغ‌ها را رو مي‌كند و نمي‌توان از آن فرار كرد. اگر داريم مي گويم بي اخلاقي بد است اما نصف فيلم براي گيشه و فروختن بي اخلاقي مي كند اين فرم اشتباه است.

اين منتقد سينما در پاسخ به اعتراض فرح بخش گفت: من قصد شانتاژ نداشتم اينكه گفتم دانشجويان براي كدام قسمت فيلم دست زدند اين بود كه مي‌خواستم بحث و گفت وگو بين دو طرف ايجاد شود.

وي در خصوص صحبت فرح بخش كارگردان فيلم كه گفت فيلم من مخاطب دارد گفت: بيننده نبايد فريب واژه مخاطب را بخورد. اين فيلم سازان فارسي انقدر به گردن مخاطب حق دارند كه نمي‌توانند نقدي به مخاطب داشته باشند.

فراستي گفت: محض اطلاع فيلمسازان كه از مخاطب سوءاستفاده مي‌كنند بگويم كه مخاطب، مخاطب در لحظه مخاطب اثر نيست بلكه بايد مخاطب عام باشد.

وي نمونه‌اي از فيلم هاي مخاطب در لحظه‌اي را فيلم اخراجي‌هاي سه و جدايي نادر از سيمين معرفي كرد و گفت: اين فيلم‌ها هر دو فيلم بدي بودند اما تحت تأثير مخاطب يكي يك ميليارد و يكي سه ميليارد تومان فروخت.

اين منتقد سينما يادآور شد: من شخصا طرفدار مخاطب عام هستم اگر فيلمي كه مخاطب عام داشته باشد در لحظه مي‌فروشد اما فيلمي كه مي خواهد بماند بايد هم مخاطب عام داشته باشد هم مخاطب خاص.

وي اضافه كرد:‌ من معتقدم در فيلم نمي‌توان به مخاطب توهين كرد و  پز اين را داد كه فيلم ما مخاطب دارد. خيلي در سينماهايمان داريم كه تكه‌هاي از فيلم فارسي را در اثرهاي خود كار مي‌كنند و باتوهين به مخاطب مي‌گويند ما مي‌خواستيم فيلم فارسي را بزنيم.

فراستي يادآور شد: ‌اين سياست‌گذاري هاي 30 ساله دولت ماست كه كاري در جهت تضعيف فيلم فارسي نكرده است و استهجان پنهان در سينماها آمده كه تهديد كننده تر از گذشته است.

وي در خصوص اين فيلم خصوصي گفت: يك فاصله طولاني تا تيتراژ تا شروع فيلم است و يك حفره بزرگ در آن ايجاد شده به همين دليل مي‌گويم كه اين فيلم فيلم خوبي نيست.

اين منتقد سينما در خصوص محتواي فيلم  كه در خصوص صيغه در اسلام است گفت: بايد فيلمي كه راجع‌به صيغه حرف مي‌زند درست حرف بزند نه اينكه هر كثافت‌كاري مرسوم بسياري از دوستان را توجيه كنيم. يعني اينكه ما در اثر حرفي را كه مي‌زنيم بايد درست بزنيم. در فيلم هاي ما باب شده هر كدام يك جوري خيانت‌ها را نشان مي‌دهند و بدون اينكه سم‌پاشي كنند اثر را تمام مي‌كنند كه اين فاجعه‌ است براي سينماي ايران.