مصر و سرنوشتي كه رقيبان انتخاباتي براي آن رقم مي زنند

كارشناسان مسائل مصر براين باورند كه رفتار سياسي فردي كه در مرحله نهايي انتخابات مصر شكست مي خورد،‌ مي تواند اين كشور را در مسير اصلاح واقعي و يا تنش دوباره قرار دهد.

کد خبر: ۱۸۹۹۴۴

سه‌شنبه - ۱۶ خرداد ۱۳۹۱ / June 05, 2012

به گزارش خبرنگار حوزه بين الملل «خبرگزاري دانشجو» به نقل از الشرق الاوسط، تفاوت جزئي در آراي برندگان و بازندگان انتخابات رياست جمهوري در كشورهاي مختلف دنيا امري عادي است چنانكه در انتخابات اخير فرانسه، اولاند كه در انتخابات پيروز شد، تنها با سه درصد تفاوت راي از رقيب خود، ساركوزي پيش افتاده بود.

مصر نيز در مرحله اول انتخابات رياست جمهوري خود تجربه مشابهي داشت كه در آن نفر اول و دوم يعني محمد مرسي و احمد شفيق اختلاف راي چندان چشمگيري نداشتند؛ امري كه برخي ناظران را وادار به شگفتي كرده و برخي گروه ها را به ترديد در مورد سلامت انتخابات واداشت.

اما در اين ميان نكته اصلي اين است كه در صورتي كه درمرحله  دوم انتخابات نيز اين دو تفاوت راي چنداني نداشته و فرد پيروز با اختلاف كمي به رياست جمهوري برسد، با توجه به اينكه مصر مانند فرانسه و آمريكا نيست، آيا فرد شكست خورده شكست را پذيرفته و منتظر چهار سال ديگر مي ماند يا كشور را به تنش ديگري مي كشاند؟

قطب بندي ها و جبهه گيري هاي سياسي در مصر طي روزهاي اخير شدت گرفته است به ويژه آنكه اعتراضات و موضع گيري هاي احزاب و اشخاص مختلف نسبت به دادگاه مبارك و همچنين تشكيل هيئت تدوين قانون اساسي قابل توجه است.

مي توان گفت برخي مواضع نسبت به حكم دادگاه مبارك نه يك موضع ايدئولوژيك، بلكه موضعي سياسي است كه در نتايج مرحله اول انتخابات ريشه دارد.

روشن است كه برخي گروه ها و احزاب مصري با موضع گيري در مورد اين دو مسئله محوري در عرصه سياسي مصر به دنبال طرح و پيگيري خواسته هاي حزبي و سياسي خود هستند.

با توجه به اين مسائل وقوع تنش هاي سياسي در داخل مصر در صورت پيروزي هر يك از دو نامزد باقي يعني محمد مرسي و احمد شفيق در مرحله دوم دور از انتظار نيست؛ اما بايد گفت كه در صورت بروز چنين واكنش هايي به انتخابات،‌ مصر گامي به عقب برخواهد داشت كه مي تواند مرحله انتقال قدرت در اين كشور را با دشواري هاي جدي مواجه كند.

ايجاد تغييرات سياسي واقعي و اساسي در نظام قدرت و ساختار سياسي مصر در صورتي واقعيت پيدا مي كند كه در انتخابات پيش رو هر يك از رقباي انتخاباتي حتي در صورت شكست با اختلاف اندك در آرا با توجه به قواعد همكاري سياسي رفتار كند؛ چرا كه اختلاف سياسي به معناي تقسيم و تنش در جامعه نيست و تلاش براي از ميان بردن رقيب به طور كامل هرگز به قرار گرفتن در مسير اصلاح كمك نمي كند.