کلام‌هایی کوتاه و پرمحتوا از امام علی(ع)- 2

عامل پایداری زیبایی زن در چیست؟/ پاداشی که با پاداش مجاهد شهید برابری می‌کند

كلمات گوهر بار اهل بيت(ع) بالاترين پشتوانه فرهنگ بالنده انقلاب اسلامى است؛ در اين قسمت به بيان كلماتي از امام علي(ع) در مورد ارزش واقعی زن مي پردازيم.

کد خبر: ۱۸۹۹۷۰

سه‌شنبه - ۱۶ خرداد ۱۳۹۱ / June 05, 2012

گروه دین و اندیشه «خبرگزاری دانشجو»؛ كلمات گوهر بار اهل بيت (عليهم السلام) بالاترين پشتوانه فرهنگ بالنده انقلاب اسلامى است که توصیه‌های فراوان به فراگیری آنها و بکارگیری در زندگی روزمره شده است.

در اینجا چند کلام کوتاه و پرمحتوا از ملای متقیان، امیرالمومنین علی (علیه السلام) ارائه می‌گردد.

عناصر همراه حکمت

1- امام علي (عليه السلام) می‌فرمایند:
قُرِنَتِ الْعِصْمَةُ بِالْحِكْمَةِ وَ كُلَّما قَوِيَتِ الْحِكْمَةُ ضَعُفتِ الشَّهْوَةُ.

حكمت، با عصمت و پاكدامني همراه است و هرگاه كه حكمت در آدمي تقويت شود، شهوت او تضعيف مي‌گردد.
«غررالحكم، ح 634»

2- امیرالمومنین (عليه السلام) فرموده‌اند:
مَنْ اُلْهِمَ الْعِصْمَةَ أمِنَ الزَّلَلَ؛

كسي كه متصفت به پاكدامني است، از لغزش‌ها مصون مي‌ماند.
«غررالحكم، ح 7338»

3- امام علي (عليه السلام) می‌فرمایند:
مِنَ الْعِصْمَةِ تَعَذُّرُ الْمَعاصي؛

معذور بودن از ارتکاب گناه، مايه عصمت و پاكدامني است.
«غررالحكم، ح 7339»

تحمل کدام نوع صبر آسان‌تر است؟

4- امیرالمومنین (عليه السلام) بیان می‌کنند:
أيُّها النّاس اتَّقُوا اللهَ فَإنَّ الصَّبْرَ عَلي التَّقْوي أهْوَنُ مِنَ الصَّبْرِ عَلي عَذابِ اللهِ؛

اي مردم، در برابر خواهشهاي نفساني صابر باشيد و تقوي را پيشه خود سازيد زيرا صبر بر تقوي، آسان تر است از صبر بر كيفر الهي.
«تحف العقول، ص 157»

5- امام علي (عليه السلام) می‌فرمایند:
صِيامُ الْقَلْبِ عَنِ الْفِكْرِ فِي الْآثامِ أفْضَلُ مِنْ صِيامِ الْمَرْءِ عَنِ الطَّعامِ؛

بازداشتن دل از افكار ناشايسته، بهتر است از روزه‌داري و خودداري از خوردن غذا.
«وسايل الشيعه، ج 5، ص 37»

ثمره عفت و پاک‌دامنی

6- امیرالمومنین (عليه السلام) بیان می‌کنند:
َمَرةُ العِفَّةِ الصّيانَةُ؛

ثمرة عفت و پاكدامني، محفوظ ماندن از گناه مي باشد.
«تصنيف غرر الحكم، ص 256، ح 5423»

7- امام علي (عليه السلام) می‌فرمایند:
إذا كَثُرَتْ المَقْدِرَةُ قَلَّتِ الشَّهْوَةُ؛

وقتي دسترسي به حلال ميسر شود، شهوت دروني كمتر مي‌شود.
«نهج البلاغه، حکمت 237»

8- امام علي (عليه السّلام) فرمودند:
العِفَّةُ تُضَعِّفُ الشَّهوَةَ؛

عفت و پاكدامني شهوت را تضعيف مي‌كند.
«تصنيف غرر الحكم، ص 256، ح 5421»

زكات زيبايي در چیست؟

9- امام علي (عليه السّلام) فرمودند:
افضَلُ العبادَةِ العِفافُ؛

عفت و پاكدامني، برترين عبادات است.
«الكافي، ج 2، ص 79»

10- امام علي (عليه السّلام) فرمودند:
زكاةُ الجمالِ العِفافُ؛

زكات زيبايي، عفت و پاكدامني است.
«تصنيف غررالحكم، ص 256، ح 5409»

عامل پایداری زیبایی زن چیست؟

11- امام علي (عليه السلام) فرمودند:
صِيانَةُ المَرأةِ أنعَمُ لِحالِها وَ أدوَمُ لِجَمالِها؛

محفوظ داشتن زن، به حال او مفيدتر، و براى زيبايى‏اش پايدارتر است .
«غرر الحكم و درر الكلم، حديث5820»

12- امام علي (عليه السلام) می‌فرمایند:
مَنْ كَرُمَتْ عَلَيْهِ نَفْسُهُ هانَتْ عَلَيْهِ شَهَواتُهُ؛

كسي كه نفس خود را گرامي بدارد، شهوات و خواستهاي نفساني در پيش او حقير و بي ارزش خواهد بود.
«نهج البلاغه، حكمت 449»

13- امام علي (عليه السلام) می‌فرمایند:
ألْإعْتِبارُ يُفِيدُ الْعِصْمَةَ؛

عبرت گرفتن، باعث پاكدامني و عدم آلودگي است.
«ميزان الحكمة، ج 6، باب عصمت»

14- امام علي (عليه السلام) فرمودند:
فَعَصَمَ السُّعَداءَ بِالاِيمانِ؛

انسان هاي پاكدامن و سعادتمند بوسيله ايمان به خدا به اين صفت نائل آمده اند.
« ميزان الحكمة، ج 6، باب عصمت»

15- امام علي (عليه السلام) می‌فرمایند:
لا فاقَةَ مَعَ عِفافٍ؛

با وجود پاكدامني، فقر و ناداري نيست.
«غررالحكم، ح 5430»

یاری ولی خدا با...

16- امیرالمومنین (عليه السلام) به عثمان بن حنيف، استاندار خود در بصره فرمودند:
...أعِينُونِي بِوَرَعٍ وَ اجْتِهادٍ وَ عِفَّةٍ وَ سَدادٍ؛

... مرا با ورع و پارسائي، تلاش و کوشش، عفت و پاكدامني و پيمودن راه صحيح، ياري دهيد.
«نهج البلاغه، نامه 45»

17- امام علي (عليه السلام) فرمودند:
مِنْ كَمالِ النِّعْمَةِ التَّحَلِّي بِالسَّخاءِ وَ التَّعَفُّفِ؛

كمال نعمت الهي آراستگي به سخاوت و عفت و پاكدامني است.
«غرر الحكم، ح 5417»

18- مولای متقیان (عليه السلام) فرمودند:
الْفَضائِلُ أرْبَعَةٌ أجْناسٍ: أحَدُها: الْحِكْمَةُ وَ قَوامُها في الْفِكرِ. وَ الثّانِي: الْعِفَّةُ وَ قَوامُها فِي الشَّهْوَةِ وَ الثَّالِثُ: الْقُوَّةُ وَ قَوامُها فِي الْغَضَبِ. و الرّابعُ: الْعَدْل وَ قَوامُها فِي اعْتِدالِ قُوَي النَّفْسِ؛

فضايل بر چهار گونه‌اند:

1- حكمت كه موضوع آن فكر است، 2- عفت كه موضوع آن شهوت است، 3- قوه و نيرو كه موضوع آن غضب است، 4- عدالت كه موضوع آن اعتدال نفساني است.
«بحار الانوار، ج 78، ص 81»

پاداشی که با پاداش مجاهد شهید برابری می‌کند

19- امیرالمومنین علی (ع) بیان می‌کنند:
مَالْمُجاهِدُ الشَّهِيدُ عِنْدَ اللهِ بِأعْظَمَ أجْراً مِمَّنْ قَدَرَ فَعَفَّ لَكادَ الْعَفِيفُ أنْ يَكُونَ مَلَكاً مِنَ الْمَلائِكَةِ؛

پاداش مجاهد شهيد از انسان پاكدامني كه مي تواند گناه كند، ولي بر اثر پاكدامني از آن پرهيز مي‌كند، بيشتر نيست و چه بسا كه انسان پاكدامن و عفيف در شمار فرشتگان الهي باشد.
«نهج البلاغه، حكمت 474»

20- امام علي (عليه السلام) فرمودند:
يَظْهَرُ في آخَرِ الزّمانِ و اقْتِرابِ السّاعَةِ - وَ هُوَ شرّ الازمِنَةِ - نِسْوَةٌ كاشِفاتٌ، عارياتٌ مُتَبَرِّجاتُ ...؛

در آخر الزمان و نزديكي‌هاي قيامت - كه بدترين زمانها خواهد بود - زنان حجاب‌هاي خود را برخواهند داشت و بدنهايشان را به نامحرمان نشان خواهند داد و سرهاي خود را زينت نموده در معرض ديد نامحرمان قرار مي‌دهند، اينها از دين خارج شده و در انواع فتنه ها داخل خواهند شد، به شهوات تمايل دارند و به سمت لذت‌هاي زود گذر شتاب مي‌كنند، حرام‌هاي الهي را حلال خواهند شمرد و آنها جايگاه ابديشان جهنم است.
«من لا يحضره الفقيه، ج 3، ص 390»

21- امام علي - عليه السّلام - فرمودند:
رسول خدا (صلّي الله عليه و آله) فرمودند: ... و رايتُ اِمرَاةً تاكُلُ لحمَ جَسَدِها و النّار توقَدُ مِنْ تَحتِها ... فاِنَّها كانَتْ تَزيّنُ بَدَنها للنّاس ... ؛

در شب معراج زناني را ديدم كه گوشت بدن خود را مي‌خوردند در حاليكه آتش جهنم از زير آنها شعله ور بود ... همانا آنها كساني هستند كه خود را براي مردم نامحرم زينت مي‌كنند.
«بحار الانوار، ج 8، ص 309»

دعای پیامبر در حق زنانی که شلوار می‌پوشند

22- امام على (عليه‏السلام ) فرمودند:
كنتُ قاعدا في البَقيعِ مَع رسولِ اللّه صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم في يَومِ دَجْنٍ ومَطَرٍ، إذ مَرَّتِ امْرَأةٌ على حِمار، فَهَوتْ يدُ الحِمارِ في وَهْدَةٍ فسَقَطَتِ المَرأةُ، فأعْرَضَ النّبيُّ صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم بوجهِهِ، قالوا: يا رسولَ اللّه، إنّها مُتَسَرْوِلَةٌ. قالَ: اللّهُمَّ اغْفِرْ للمُتَسرْوِلاتِ ثلاثا يا أَيُّها النّاسُ، اتَّخِذوا السَّراويلاتِ فإنَّها مِن أسْتَرِ ثِيابِكُم، وحَصِّنوا بِها نِساءَكُم إذا خَرَجْنَ؛

من و پيامبر در يك روز ابرى و بارانى در بقيع نشسته بوديم كه زنى سوار بر الاغ از آن جا گذشت و دست الاغش در گودالى فرو رفت و زن به زمين افتاد. پيامبر (صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم) رويش را برگرداند.

حاضران عرض كردند: اى رسول خدا! آن زن شلوار به پا دارد. پيامبر سه بار فرمود: خدايا ! زنان شلوار پوش را بيامرز. اى مردم! شلوار بپوشيد كه شلوار پوشاترين جامه‏هاى شماست و زنان خود را در موقعى كه بيرون مى‏آيند با شلوار حفظ كنيد .
تنبيه الخواطر، 2 / 78؛ منتخب ميزان الحكمه، 130