مذاکرات مسکو فرصت خوبی است تا غرب طعم مدیریت ایرانی را بچشد

اکنون که اروپا در زیر بار سنگین بحران اقتصادی کمر خم کرده و اسرائیل به محاصره اسلام‌خواهان درآمده، مذاکرات مسکو فرصت خوبی است تا غرب بیش از پیش و واضحتر از گذشته طعم مدیریت ایرانی را بچشد.

کد خبر: ۱۹۰۹۳۲

سه‌شنبه - ۲۳ خرداد ۱۳۹۱ / June 12, 2012

گروه سیاسی «خبرگزاری دانشجو»، محمد اصغری؛ آنگونه که تاریخ گواه است اروپا و آمریکا و علی الاصول جبهه موسوم به غرب کمتر زمانی اتفاق افتاده است که بر سر ادعای خود ثابت قدم بوده باشد و این البته ریشه در نظام ارزشی مبتنی بر نسبیت آنها دارد که اصل و اساس تفکر و عمل خود را بر سودگرایی بنا نهاده و اگر لازم باشد در آن واحد بر سازهای گوناگون خواهند نواخت.

آنان البته تا مدتی پیشتر، در روابط خود با دیگر کشورهای جهان مخصوصا کشورهای موسوم به جهان سومی در قریب به اتفاق مسائل به صورتی کاملا یکجانبه و حسی کاملا مستکبرانه و حتی تحقیرکننده رفتار كرده و دست برتر را در اختیار داشتند.

در طول دوران پس از انقلاب اسلامی و به طور مشهودتر بعد از دوره سیاه اصلاحات که در آن به نام گسترش دیپلماسی و اعتمادسازی جهانی چهره ای زبون و ناتوان از نظام جمهوری اسلامی در برابر غرب ارائه شده بود، جبهه غرب شاهد ظهور قدرت سومی غیر از اروپا و آمریکا در سطح نظام بین الملل بود، جمهوری اسلامی اکنون با بازگشت به اصول منجر به تشکیل خود که همانا تعلق حاکمیت مطلق به خداوند متعال و لزوم دفاع حکومت اسلامی از عزت ملت تحت امر خود بود با چهره ای نه زبون و عاجز که اینبار کاملا مدعی و در بسیاری موارد با نگاهی طلبکارانه وارد عرصه بین الملل شده بود و غربی ها خود را ناچار از تنظیم روابط و مناسبات جهانی با دخالت و ورود او در مسائل مهم و حیاتی یافتند.

در طرف دیگر مسئله، اما در چند سال اخیر برعکس سیر صعودی ایران اسلام شاهد افولی عیان در قدرت غرب و به طور اخص امریکا هستیم، آنان علیرغم اینکه خود قبول ندارند در بسیاری از صحنه های جهانی همچون جنگ افغانستان، جنگ عراق و ... با شکست مواجه شده اند و علاوه بر آن از نظر داخلی نیز با مشکلات عدیده ای روبرو گشته اند.

در چنین فضایی امروز غرب با ترکیب معروف 1+5 در گیر مذاکرات دیگر کلیشه ای شده هسته ای با ایران است، مذاکراتی که مدتی طولانی دستاویزی برای تحت فشار قرار دادن و گرفتن امتیازهای گوناگون و دادن بعضا امتیازهای حتی تحقیرآمیز برای ایران شده بود و اکنون البته با تدابیر جمهوری اسلامی در فضایی پایاپای دنبال می شود.

غرب که در دوره های مختلف در چارچوب سیاست ها و برنامه ریزی های متفاوتی با ایران برخورد کرده است به نظر می رسد اکنون لاجرم از به کار بردن سیاست یک بام و دو هوا در قبال ایران می باشد.

از نظر نگارنده، وقوع بیداری اسلامی و از دست رفتن پایگاه های اصلی غرب در منطقه حساس خاورمیانه و همچنین لرزه های داخلی ایجاد شده از نظام بیمار اقتصاد لیبرالیستی که منجر به بحران های اجتماعی شدید در این کشورها شده، موقعیت غرب را در مناسبات و صحنه های جهانی و بطور خاص بحث حاضر یعنی مذاکرات هسته ای ایران با تزلزل شدیدی روبرو ساخته است.

از طرفی برای فرار از مشکلات مبنایی داخلی خود و برای اقناع و در واقع انحراف افکار عمومی جوامع خود از مشکلات جاریشان ناچار از ارائه چهره ای دست بالا در مذاکرات با ایران هستند و از طرف دیگر در صحنه واقعی مذاکرات، آنگونه که مذاکرات بغداد نشان داد، حرفی برای گفتن ندارند.

اظهارات اخیر خانم اشمیت اما از یک سو نشانگر پایبند نبودن آنان بر اظهارات و تعهدات و ادعاهایشان می باشد که نتیجه طبیعی مبانی فکری آنان است و از طرف دیگر حاکی از نیاز شدید آنان به ایفای نقش اول بازیگری در عرصه مذاکرات برای القای برخی اهداف در افکار عمومی جوامع خود می باشد.

البته در این میان نباید نقش فشارهای رژیم صهیونیستی را از نظر پنهان داشت. هر چند بررسی دقیق این موضوع مجالی دیگر می طلبد، ولي باید بخاطر داشت که با توجه به اوضاع منطقه و علی الخصوص نزدیک شدن مرحله دوم و تعیین کننده انتخابات ریاست جمهوری مصر، با توجه به الگوگیری و تاثیرپذیری مردم انقلابی از وضعیت ایران اسلامی آنان سعی در القای سر بودن غرب در مذاکرات با ایران و قدرت تعیین کنندگی آنان در سطح جهانی برای بالا بردن میزان رای و اقبال مردم مصر نسبت به کاندیدای مورد حمایت خود دارند.

در چنین اوضاعی، به نظر می رسد اکنون که دنیای غرب به هیچ عنوان حداقل در کوتاه مدت توان و تاب تحمل لحظه ای شوک نفتی را ندارد، اکنون که اوباما بر لبه تیغ راه می پیماید و کوچکترین خطای او برابر با اخراج از کاخ سفید خواهد بود، اکنون که اروپا در زیر بار سنگین بحران اقتصادی کمر خم کرده است و اسرائیل به محاصره اسلام خواهان در آمده مذاکرات مسکو فرصت خوبی باشد تا 1+5 بیش از پیش و واضحتر طعم مدیریت ایرانی را بچشد.