السلام ای بدن بی كفن كربلا ...

السلام ای بدن بی كفن كربلا/سوره ی یوسف بی پیرهن كربلا/آه هرچند غل جامعه بر پیكر داشت/بر تنش باغ گل لاله و نیلوفر داشتد ...

کد خبر: ۱۹۱۴۴۰

شنبه - ۲۷ خرداد ۱۳۹۱ / June 16, 2012

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ بيت هاي زير اشعاري است كه توسط  سيدرضا مويد و علي اكبرلطيفيان در سوگ شهادت امام موسي كاظم سروده شده است.

سيد رضامويد

من که بی تقصیر در زندان گرفتارم خدایا

از چه دشمن می دهد این قدر آزارم خدایا

من که از زندان زمین گیرم نباشد

حاجتی دیگر به زنجیر گرانبارم خدایا

آه از این زندان ظلمانی و زندانبان ظالم

وه کجا افتاده در غربت سرو کارم خدایا

جز فروغ گوهر اشکی که با یاد تو ریزم

کس نیفروزد چراغی در شب تارم خدایا

عاشقان را خواب در چشمان نمی اید از آنرو

روز و شب با ذکر تو مشغول و بیدارم خدایا

ای که می بخشی نجات از بین آب و گل شجر را

کن خلاص از محبس هارون تن زارم خدایا

جان زحسرت بر لب آمد واندر این ساعات آخر

دیدن روی رضا را آرزو دارم خدایا

کو رضا آرام جانم کو رضا روح و روانم

تا از او روشن شود چشم گهر بارم خدایا

بر «مۆید» مرحمت فرما طواف مرقدم را
چونکه اشعراش بود مقبول دربارم خدایا

***

علي اكبرلطيفيان

مثل یك تكه عبا روی زمین است تنش

آنقدر حال ندارد كه نیفتد بدنش

جابه جا گر نشود سلسه بد می چسبد

آن چنانی كه محال است دگر واشدنش

نفسش وقت مناجات چه اعجازی داشت

زن بدكاره به یكباره عوض شد سخنش

آه مانند گلیمی چقدر پا خورده

بی سبب نیست اگر پاره شده پیرهنش

از كلیم اللهی حضرت ما كم نشود

گرچه هر دفعه بیاید بزند بر دهنش

به رگ غیرت این مرد فقط دست مزن

بعد از آن هرچه كه خواهی بزنی اش، بزنش

بستنش نیز برایش به خدا فایده داشت

مدد سلسله ها بود نمی ریختنش

با چنین وضع كفن كردن او پس سخت است

آه آه از پسرش آه به وقت كفنش

السلام ای بدن بی كفن كربلا
سوره ی یوسف بی پیرهن كربلا

آه هرچند غل جامعه بر پیكر داشت

بر تنش باغ گل لاله و نیلوفر داشت

مثل گودال دچار كمی جا شده بود

فرقش این بود فقط سایه ی بالا سر داشت

زحمت چكمه ی سنگین كسی را نكشید

یعنی پامال نشد تا نفس آخر داشت

لطف زنجیر همین بود كه عریان نشود

هرچه هم بود ولی پیرهنی در بر داشت

دختری داشت ولی روسری اش دست نخورد

دختری داشت ولی دختر او معجر داشت

یك نفر كشته شد و هفت كفن آوردند

پاره هم میشد اگر ، یك كفن دیگر داشت