نگاهي به وضعیت مبهم خانه سینما در این روزها؛

سينما؛ قرباني دعواي بين خانه سينما و مسئولان

اساساً وضعیت خانه سینما سال هاست که دچار چنین موقعیت بغرنجی شده و البته دیگر حوصله همه را به طرز فجیعی بسر آورده و این موضوع به یک منبع مملو از آلرژی و حساسیت زایی مفرط و فرساینده تبدیل شده که...

کد خبر: ۱۹۱۸۳۶

سه‌شنبه - ۳۰ خرداد ۱۳۹۱ / June 19, 2012

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ وزیر محترم فرهنگ و ارشاد اسلامی، جناب آقای حسینی آب پاکی را روی دست همه اصحاب و اهالی خانه سینما ریختند و اعلام کردند که خانه سینما قضیه اش تمام، و پرونده اش بسته شده است!

اما از طرف دیگر اهالی خانه سینما در پی تحرکات روزهای اخیر سخن از تعلیق فعالیت ها به شکل داوطلبانه به ميان آورده و اخیراً هم دم از تدوین و تنظیم اساسنامه جدید می زنند.

وضعیت غریبی است! مشحوني از تردید و غبار ابهام و شبهه.

اساساً وضعیت خانه سینما سال هاست که دچار چنین موقعیت بغرنجی شده و البته دیگر حوصله همه را به طرز فجیعی بسر آورده و این موضوع به یک منبع مملو از آلرژی و حساسیت زایی مفرط و فرساینده تبدیل شده که معلوم نیست باید با آن چه کرد و این بازی فرسوده و خسته کننده تا کی و تا کجا قرار است ادامه یابد.

آنچه مسلم است اینکه دو طرف دعوا حاضر نیستند با هم کنار بیایند و شاید واقعاً هم هیچ راهی برای کنار آمدن آنها نیست.

نه خانه سینما حاضر است دست از سیاسی کاری های مهوع و زد و بندهای شبه مافیایی و تخطئه و تخریب مسئولان دولتی و مدیران سینمایی بردارد و واقعاً به شمایل و کارکردهای یک مجموعه صنفی شبیه شود و نه مدیران سینمایی می توانند چنین موجودیتی را با این مختصات تحمل کنند و با آن کنار بیایند.

نتیجه می شود اینکه در دعوای دو طرف، این سینماست که آسیب می بیند و فعالیت های حقیقی صنفی است که بر زمین می ماند و در جا زدن و پسرفت تبدیل می شود به بیلان کاری واقعی حضرات.

شاید زمان آن فرارسیده باشد که عقلای قوم پا به میدان بگذارند و تدبیر و چاره ای بیندیشند و وضعیت را از این که هست، خارج کنند و بیش از این اجازه ندهند که امور صنفی و کاری سینماگران در برابر خواسته های گروهی و سلایق شخصی این و آن به مسلخ رود و ذبح شود و یک بار برای همیشه تکلیف خانه سینما را به لحاظ حقوقی و قانونی مشخص كنند.

واقعیت آن است که تا کنون هم خیلی دیر شده و خیلی از انرژی ها در این بیراهه هرز و هدر رفته؛ وقت آن است که دستی از آستین غیرت و حمیت و قانون برآید و مشکل را بگشاید.

واقعاً این مشکل گشودنی نیست و نمی شود به ترتیبی خداپسندانه و عرفی و قانونی و متناسب با مصالح سینما و اهالی اش، به رفع و رجوع این معضل همت گماشت؟