چرا تحولات منطقه اسلامی است؟

معترضین که هم اسلام‌گرایند هم لیبرال و هم ... همه به رئیس جمهور می‌گویند «ارحل!» و او هم واقعا «ارحل» می‌شود! حالا باید جایگزین انتخاب شود و این‌جاست که ایدئولوژی خود را نشان می‌دهد.

کد خبر: ۱۹۱۸۹۲

سه‌شنبه - ۳۰ خرداد ۱۳۹۱ / June 19, 2012

گروه سیاسی «خبرگزاری دانشجو»، سعید ساسانیان؛ درباره اینکه تحولات منطقه بیداری اسلامی است یا بهار عربی و از این قسم اصطلاحات حرف‌های زیادی زده شده است. اصلی‌ترین استدلال برای بیداری اسلامی نبودن این تحولات، مطالبات اقتصادی و نبود مشارکت سیاسی ذکر شده و به طور خاصی روی مشکلات اقتصادی تاکید شده، اما مگر اسلام‌گرایان مشکل اقتصادی نداشته‌اند و یا خواستار مشارکت سیاسی نبوده‌اند؟

به نظر اين مثال عینی بتواند موجب تقریب ذهن شود؛ فرض کنید در یک دانشگاه، همه به کیفیت غذا اعتراض داشته باشند. خب! برای رفع این مشکل همه وارد می‌شوند حتی مذهبی‌ها هم! لذا احتمال اینکه تشکل‌های غیرهمسو! با یکدیگر تجمع و تحصن برگزار کنند یا به صورت غیرمستقیم باعث تقویت «داد» یکدیگر شوند، نه تنها محتمل که اتفاق هم افتاده. حالا فرض کنید که وزیر علوم به دانشگاه بیاید و به دلیل کیفیت بد غذا و اعتراضات زیاد دانشجوها بخواهد رئیس دانشگاه را تغییر دهد! (در عالم غیر واقع!) وزیر برای این کار از همه گروه‌های سیاسی و تشکل‌ها می‌خواهد که یک نماینده برای شرکت در جلسه‌ای معرفی کنند تا گزینه‌های آتی ریاست بررسی شود!

خب! چه اتفاقی می‌افتد؟ تا اینجا همه سر کیفیت بد غذا مشترک بوده‌اند و اینکه باید رئیس دانشگاه عوض شود، حالا اما هر تشکل و فکر سیاسی‌ای گزینه‌ای را پیشنهاد می‌دهد که علاوه بر کیفیت مدیریت، به او یعنی به خط سیاسی او و به اعتقادات او هم نزدیک‌تر باشد. می‌شود براساس گزینه‌های پیشنهادی تا حدودی طرز فکر پیشهاد دهنده را فهمید و البته جنس اعتراض او را و الا اینکه مشخص است که کسی از کیفیت بد غذا خوش‌اش نمی‌آید!

به نظر می رسد بحث تحولات منطقه و فهم جنس آنها بی‌ارتباط با این مثال نباشد. معترضین که هم اسلام‌گرایند هم لیبرال و هم ... همه به رئیس جمهور می‌گویند «ارحل!» و او هم واقعا «ارحل» می‌شود! حالا باید جایگزین انتخاب شود و این‌جاست که ایدئولوژی خود را نشان می‌دهد.

البته این به معنای نبود خط و مشی مشخص در روند اعتراضات نیست چه اینکه در این قسمت از استدلال، نماز‌ جمعه در میدان التحریر به کار می‌آید، اما به هیچ‌وجه تعیین کننده نیست. باید در کنار نماز جمعه اسلام‌گرایان، جنبش جوانان 6 آوریل که عموما لیبرال‌اند و حرکت فیس‌بوکی آنان که جرقه اعتراضات مصر را زد نیز در نظر گرفته شود.

بر این اساس، انتخابات‌ها و نتایج آنها بهترین تکیه‌گاه است که می شود مبتنی بر آن استدلال کرد که جنس تحولات منطقه اسلامی است، والا اگر بخواهیم بر نقطه شروع اعتراضات و نمادهای معترضین تکیه کنیم، حرف و حدیث بسیاری وجود دارد!

حالا اگر کسی از آرای بالای احمد شفیق در انتخابات ریاست جمهوری مصر بپرسد، تکلیف چیست؟!!