شهید بهشتی؛ خار چشم دشمنان اسلام

شهید بهشتی عالمی ربانی بود و اعتقاد داشت دین هم ایدئولوژی است و هم حکومت که اگر همه ابعاد آن مخصوصا بعد سیاسی‌اش در جامعه پیاده شود، خود، واحدی مستقل از گرایش‌های شرقی و غربی و نیرویی منفرد در قبال دو ابرقدرت شرق و غرب خواهد بود.

کد خبر: ۱۹۳۱۸۳

چهارشنبه - ۰۷ تير ۱۳۹۱ / June 27, 2012

گروه فرهنگی «خبرگزاری دانشجو»؛ آیت الله سید محمد حسینی بهشتی دوم آبان 1307 در محله لومبان اصفهان متولد شد و تحصیلات خود را تا سال دوم دبیرستان ادامه داد و به علت علاقه شدیدی که به علوم اسلامی داشت، وارد حوزه علمیه اصفهان شد.

دروس دینی را تا اواخر سطوح عالیه در همان حوزه خواند و در سال 1325 به حوزه علمیه قم عزیمت كرد و با استفاده از محضر استادان و مراجع، بویژه حضرت امام خمینی (ره) به درجه اجتهاد نايل آمد. او همزمان با دروس حوزه از دانشکده الهیات و معارف اسلامی، درجه دکترا را اخذ و سپس در دبیرستان های قم تدریس را آغاز كرد.

تأسیس دبیرستان دین و دانش، ایجاد امکانات آموزش زبان و علوم روز برای فضلای حوزه علمیه، پایه گذاری کانون اسلامی دانش آموزان و فرهنگیان قم، تأسیس مدرسه حقانی و تشکیل گروه تحقیقاتی پیرامون حکومت در اسلام در قم از فعالیت های فرهنگی این شهید بزرگوار بود.

وی در سال 1343 به آلمان رفته و در آنجا نیز فعالیت های خود را پیگیری نموده و در سال 1349 به تهران بازگشت.

شهید بهشتی علاوه بر تسلط به زبانهای آلمانی و انگلیسی، ادبیات فارسی، عربی، منطق، فلسفه و تفسیر، با بهره گیری از درس خارج فقه و اصول مرحوم آیت الله العظمی بروجردی، امام خمینی(ره) و مرحوم آیت الله داماد در این دو رشته صاحبنظر شده و به همین دلیل او را یکی از والاترین اسلام شناسان معاصر قلمداد می کنند.

بهشتی تنها مرد علم و بیان و قلم نبود بلکه در میدان مبارزه نیز مردانه می جنگید بویژه از آغاز نهضت امام راحل(ره) در سال 1341 به همکاری با جمعیت های مؤتلفه اسلامی برخاست و عضو شورای روحانیت آن شد. (جمعیت های مؤتلفه اسلامی، سازمانی بود که از درون مبارزات انجمن های ایالتی و ولایتی برخاست و مدیریت مبارزه را تا سال 1350 به عهده داشت.)، عضویت در شورای انقلاب اسلامی، رهبری حزب جمهوری اسلامی و ریاست دیوان عالی کشور از مسئولیت های دیگر این شهید مظلوم است.

شهید بهشتی در راه اندازی حرکت های اصیل اسلامی پیشتاز بوده و اندیشه سیاسی او ناشی از ایدئولوژی صحیح اسلامی و برداشت صحیح او از تعالیم عالی این دین آسمانی بود. او یک اسلام شناس و مصلح روحانی بود که بدون دنباله روی از غرب یا اندیشه های التقاطی، طالب اصلاح جامعه بود.

او عالمی ربانی بوده و اعتقاد داشت دین هم ایدئولوژی است و هم حکومت که اگر همه ابعاد آن مخصوصا بعد سیاسی اش در جامعه پیاده شود خود، واحدی مستقل از گرایش های شرقی و غربی و نیرویی منفرد در قبال دو ابرقدرت شرق و غرب خواهد بود.

کوردلان منافقی که هفتم تیرماه 1360 شهید بهشتی را همراه با هفتاد و دو تن از یاران انقلاب به شهادت رساندند. آنها كه نه تنها بویی از انسانیت نبرده بودند بلکه نابخردانه گمان کردند اگر این استوانه های عظیم حرکت اصیل اسلامی را از میان بردارند، می توانند انقلاب اسلامی را به سقوط بکشانند، اما زهی خیال باطل؛ چرا که امام بزرگوار ما فرمود: «ملت ایران سرافراز است که مردانی را به جامعه تقدیم می کند که خود را وقف خدمت به اسلام و مسلمین کرده بودند و دشمنان خلق، گروهی را شهید نمودند که برای مشورت در مصالح کشور گرد هم آمده بودند.

ملت عزیز ! این کوردلان مدعی مجاهدت برای خلق گروهی را از خلق گرفتند که از خدمتگزاران فعال و صدیق خلق بودند. گیرم که شما با شهید بهشتی که مظلوم زیست و مظلوم مرد و خارچشم دشمنان اسلام و خصوص شما بود دشمنی سرسختانه داشتید، با بیش از 70 نفر بی گناه که بسیارشان از بهترین خدمتگزاران خلق و مخالف سرسخت با دشمنان کشور و ملت بودند، چه دشمنی داشتید؟ جز آن که شما با اسم خلق از دشمنان خلق و راه صاف کنان و چپاولگران شرق و غرب می باشید.

ما اگر چه دوستان و عزیزان وفاداری را از دست دادیم که هر یک برای ملت ستمدیده، استوانه ای بسیار قوی و پشتوانه ای ارزشمند بودند، ما گرچه برادران بسیار متعهدی را از دست دادیم که «أشداءعلی الکفار و رحماءبینهم» بودند و برای ملت مظلوم و نهادهای انقلابی سدی استوار و شجره ای ثمربخش به شمار می رفتند، لکن سیل خروشان خلق و امواج شکننده ملت با اتحاد و اتکال به خدای بزرگ هر کمبودی را جبران خواهد کرد.»