گزارش «خبرگزاري دانشجو» از يك خوابگاه دخترانه

دختران اميركبير گرفتار قفسي به نام خوابگاه

نخبگان دانشگاه اميركبير گرفتار بي‌سياستي‌هايي هستند كه هر سال ظرفيت پذيرش دانشجو را بدون توجه به امكانات رفاهي و ظرفيت خوابگاه‌ها افزايش مي‌دهد.

کد خبر: ۱۹۳۲۳۲

چهارشنبه - ۰۷ تير ۱۳۹۱ / June 27, 2012

گروه اجتماعي «خبرگزاري دانشجو»؛ نخبگان صنعتي و ذهن‌هاي مهندسي دانشگاه صنعتي اميركبير كه بايد داده‌هاي رياضي تمام ذهنشان را اشغال كرده باشد امروز گرفتارند، گرفتار بي‌سياستي‌هاي مسئولان دانشگاه كه هر سال ظرفيت پذيرش دانشجو را بدون توجه به امكانات رفاهي و ظرفيت خوابگاه‌ها افزايش مي‌دهند.

اتاق‌هاي شلوغ، آسانسورهاي خراب، اسكان 10 دانشجوي كارشناسي ارشد در يك اتاق و وجود تنها چهار سرويس بهداشتي براي 39 نفر در يك طبقه مهم‌ترين ويژگي خوابگاه‌هاي يكي از بزرگترين دانشگاه‌هاي صنعتي كشور است؛ همان دانشگاهي كه قرار است آن قدر به دانشجويان نخبه و مغزهاي مهندسي كشور بها دهد كه ديگر به دعوتنامه‌هاي دانشگاه‌هاي بزرگ جهان توجه نكنند.

زنده مي ماند اگر فقط يك اتاق كوچك داشت

فاطمه، يكي از دانشجويان خوابگاهي دانشگاه اميركبير مي‌گويد: اصلاً خوابگاه‌هاي دخترانه دانشگاه اميركبير با كاربري خوابگاه ساخته نشده‌اند؛ اين خوابگاه‌ها به غير از يكي، ساختمان‌هاي اداري فرسوده‌اي بودند كه حالا خوابگاه شده اند.

او مي‌گويد: در آغاز هر سال تحصيلي، آن قدر ظرفيت پذيرش بالاست كه بعضي از اتاق‌ها اضافه بر ظرفيت اصلي‌شان، دانشجويي را به عنوان مهمان دائم مي‌پذيرند، به طوري كه حتي نمازخانه خوابگاه هم پر مي‌شود.

از نمازخانه كه مي‌گويد ذهنش پر مي‌كشد به سوي آمنه، همان دختري كه ابتداي سال تحصيلي جديد به خاطر پر بودن اتاق‌هاي خوابگاه دانشگاه اميركبير، در نمازخانه زندگي كرد و جانش را در راه زياده خواهي‌هاي برخي در ارائه آمارهاي عريض و طويل افزايش ظرفيت دانشجويان كارشناسي ارشد از دست داد.

آمنه دانشجوي كارشناسي ارشد رشته پليمر مي‌توانست روزي به جواني موفق در عرصه مهندسي تبديل شود، اگر فقط يك اتاق كوچك داشت و اندوه غريب آوارگي و بي‌اتاقي در اولين روزهاي سال تحصيلي به جانش نمي‌افتاد.

فاطمه در اين مورد مي‌گويد: آمنه زنگنه اتاق نداشت و نمي‌توانست از حمام‌هاي سوئيت‌هاي ديگر استفاده كند؛ به خاطر همين به حمام خدمات خوابگاه رفت.

آمنه نمي‌دانست كه مسئولان فني براي باز كردن لوله‌هاي فاضلاب اسيد داخل لوله‌ها ريخته‌اند و از طرفي مسئولان هم اطلاعيه‌اي روي درب حمام نزده بودند؛ آمنه به خاطر استنشاق گازهاي اسيدي جانش را از دست داد.

اتاق 10 نفره براي دانشجويان تحصيلات تكميلي

سمانه، يكي ديگر از دانشجويان خوابگاهي دانشگاه اميركبير مشكل افزايش جمعيت را مربوط به ترم‌هاي فرد مي‌داند و مي‌گويد: معمولاً ترم اول هر سال بسياري از دانشجويان كارشناسي ارشد كه پنج ترمه شده‌اند، در خوابگاه مي‌مانند و ورودي‌هاي جديد نيز به آنها اضافه مي‌شوند؛ به اين ترتيب خوابگاه‌ها خيلي شلوغ و بي‌نظم مي‌شوند، اما در ترم دوم سال تحصيلي اوضاع بهتر است.

خوابگاه شهيد بسطامي دانشگاه اميركبير در حاشيه خيابان طالقاني پذيراي بيش از 300 دانشجوي صنعتي كشور است؛ وجود اتاق‌هاي 10 نفره آن هم براي دانشجويان كارشناسي ارشد يكي از عجيب‌ترين ويژگي‌هاي اين خوابگاه است.

اين در حالي است كه در بسياري از دانشگاه‌ها اتاق‌هاي كم جمعيت و حتي دو نفره را به دانشجويان تحصيلات تكميلي مي‌دهند.

يكي از ساكنان خوابگاه شهيد بسطامي مي گويد: تمام ساكنان اتاق‌هاي 10 نفره يا دانشجوي كارشناسي ارشد هستند يا دانشجوياني هستند كه 9 ترمه شده‌اند.

هر يك از طبقات خوابگاه 9 طبقه شهيد بسطامي شامل دو نيم طبقه شمالي و جنوبي است كه در قسمت شمالي 16 دانشجو در اتاق‌هاي سه و پنج نفره و در قسمت جنوبي 23 دانشجو در اتاق‌هاي 10، سه و شش نفره سكونت دارند.

وجود فقط چهار سرويس بهداشتي براي استفاده 39 دانشجو، خطر انتقال بيماري‌هاي پوستي، گوارشي و ابتلا به قارچ‌هاي پوستي را در بين دانشجويان افزايش مي‌دهد.

فاطمه از وجود سوسك در حمام‌هاي خوابگاه شهيد بسطامي خبر مي‌دهد و مي‌گويد: ديگر وجود سوسك‌ در حمام‌ها براي همه دانشجويان عادي شده؛ اگر چه خوابگاه سمپاشي مي‌شود، ولي تاثير چنداني نداشته است.

آسانسورها هميشه خرابند

دانشجويان خوابگاه شهيد بسطامي از فرسودگي خوابگاه و خرابي‌هاي مدام آسانسورها گلايه دارند. سمانه مي‌گويد: هيچ وقت نبوده كه هر دو آسانسور خوابگاه سالم باشند؛ فكر كنيد اگر دانشجوي بخواهد از طبقه 9 به طبقه دو كه حمام و سالن در آن قرار دارد، برود بايد هر روز چند پله را بالا و پايين كند.

فاطمه هم در اين مورد مي‌گويد: هميشه يكي از آسانسورها خراب است؛ اين در حالي است كه روزانه بيش از 300 دانشجو با يك آسانسور جابه‌جا مي‌شوند كه در تمام طبقات هم توقف ندارد.

سمانه مي‌گويد: به خاطر خرابي مدام آسانسورها و امكانات خوابگاه، بسياري از روزها مسئولان تاسيسات به داخل خوابگاه مي‌آيند و بر اساس روال معمول هميشه بايد يكي از مسئولان يا خدمات خوابگاه همراه تاسيساتي‌ها باشد تا ورود آنها را به طبقات اعلام كند و بچه‌ها بي‌حجاب نباشند؛ اين در حالي است كه بارها اتفاق افتاده تاسيساتي‌ها تنها به داخل طبقات آمده‌اند و خدمات خوابگاه به بهانه زياد بودن پله‌ها يا خسته بودن آنها را همراهي نكرده‌اند.

دانشجويان از نبود استاندارد مشخصي در خصوص خوابگاه‌ها، اندازه اتاق‌ها و امكانات مورد نياز يك دانشجو ناراحتند.

فاطمه مي‌گويد: متاسفانه آموزش عالي كشور ما هيچ استانداردي ندارد كه بگويد يك خوابگاه استاندارد بايد چه ويژگي‌هايي داشته باشد.

در دانشگاه اميركبير نه تنها امكانات هر خوابگاه با خوابگاه ديگر فرق مي‌كند، بلكه حتي در يك خوابگاه هم بعضي اتاق‌ها در شرايط بسيار بد و بعضي اتاق‌ها در شرايط بهتري هستند.

سمانه مي‌گويد: در خوابگاه شهيد بسطامي اتاق‌هاي 6 و 10 نفره اوضاع بهتري دارند و بدترين اتاق‌ها، اتاق‌هاي چهارو سه نفره هستند؛ مثلاً يك اتاق 2.5 در 3.5 متر است كه چهار نفر در آن زندگي مي‌كنيم يعني فضاي مفيد براي يك نفر، حتي يك مترمربع هم نيست.

او ادامه مي‌دهد: تمام فضاي اتاق‌هاي سه و چهار نفره خوابگاه شهيد بسطامي با تخت و كمد و ميز پوشيده شده و موقع نماز اگر فقط دو نفر بخواهند با هم نماز بخوانند به كلي رفت و آمد در اتاق‌ها مسدود مي‌شود.

سر و صداي خيابان طالقاني؛ بدترين همسايه خوابگاه شهيد بسطامي

فاطمه مي‌گويد: خوابگاه ما درست كنار خيابان طالقاني است؛ آن قدر سر و صداي خيابان زياد است كه بچه‌ها را خسته و عصبي مي‌كند.

پيگيري‌هاي دانشجويان براي نصب شيشه‌هاي دو جداره نيز به هيچ نتيجه‌اي جز پاسخ هميشگي «كمبود بودجه داريم!» نرسيده است.

سمانه مي‌گويد: نصب شيشه دوجداره براي خوابگاه دو ميليون هزينه دارد؛ اين رقم در مقابل اسراف‌ها و ريخت و پاش‌هايي كه مي‌شود، هيچ است، ولي مسئله ‌اين است كه كسي به فكر آرامش دانشجويان نيست.

عصرها كه دانشجويان خسته از درس و مشق دانشگاه به خوابگاه مي‌رسند جايي براي استراحت ندارند جز تخت پر و سر و صدايي كه تنها جاي استراحت، درس خواندن و تفكرشان است.

سمانه مي‌گويد: دريغ از يك درخت، گلدان يا حتي يك شاخه گل كه در يك حياط خوابگاه ما باشد؛ حياط خوابگاه شهيد بسطامي فقط سه دوچرخه ثابت بدن سازي دارد كه هر سه‌شان مدتي است خراب شده و كسي به فكر درست كردنشان نيست.

فاطمه مي‌گويد: تنها امكان ورزش ما يك ميز تنيس و چند توپ واليبال است كه از توپ‌ها به خاطر نبود فضاي مناسب اصلاً نمي‌توانيم استفاده كنيم.

خوابگاه دانشگاه صنعتي واقعاً فقط محل خواب دانشجويان است؛ دانشجويي كه هيچ امكان ورزشي، فرهنگي و آرامشي در خوابگاه پيدا نمي‌كند، خود به دنبال پيدا كردن راه‌هاي آرامش در بيرون از خوابگاه مي‌گردد كه خدا كند تجربه آرامش در بيرون خوابگاه سالم و شيرين باشد.