آقاتهرانی در همایش «حجاب گوهر ناب»:

بدحجابي كه در تهران امري طبيعي و عادي شده از گناهان کبیره است/ کتابی که خانم فرانسوی با خواندن آن مسلمان شد

رئیس کمیسیون فرهنگی مجلس یادآور شد: خانمي فرانسوي كه جوان و مجرد بود در ماه شعبان به آمريكا آمده بود و به من گفت؛ مي‌خواهم با اسلام آشنا شوم ...

کد خبر: ۱۹۵۴۵۲

سه‌شنبه - ۲۰ تير ۱۳۹۱ / July 10, 2012

به گزارش خبرنگار فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»، به مناسبت روز عفاف و حجاب همایشی با عنوان «حجاب گوهر ناب» عصر امروز با سخنرانی حجت الاسلام آقاتهرانی، رئیس کمیسیون فرهنگی مجلس توسط بسیج خواهران حوزه  هدایت در حسینه شهید همت برگزار شد.

متن كامل سخنراني آقاتهرانی به شرح زير است:

احكام الهي مانند نواميس الهي هستند و خداوند متعال ناموس، آبرو؛ محرمات و حريمي دارد مانند ما كه حريم و محرماتي داريم و اجازه نمي‌دهيم كسي به حريم ما وارد شود.

در همه جاي دنيا همين‌گونه است و كسي اجازه داخل شدن به حريم ديگران را نمي‌دهد.

خداوند متعال هم مرزهايی دارد كه ورود به اين مرزها را نمي‌دهد و در اين كار استثنا هم ندارد مثلا اگر پسر پيامبر ربا بخورد به او ماشاءالله و بارك‌الله نمي‌گويد زيرا ربا براي او و همه افراد حرام است.

دروغ گفتن نيز حرام است و هركس كه دروغ بگويد از مقام خود سقوط مي‌كند و براي خداوند آن فرد فرقي ندارد.

زنان پيامبر اكرم (ص) هر دو مورد اعتراض هستند و در قرآن آمده است كه زنان پيامبر حكم مادران جامعه ما را دارند اما زماني كه دو تا از همسران پيامبر اكرم (ص) مانند عايشه اشتباه مي‌كنند خداوند با يك سوره به آنها حمله مي‌كند و آنها را هم تهديد دنيوي و هم اخروي مي‌كند به اين معنا كه همسر پيامبر شدن براي افراد مصونيت نمي‌آورد.

كارهاي ما به ما مي‌گويد كه ما چه كسي هستيم، ما بايد خود را كنترل كنيم و از آتش دور نگه داريم و انسان بايد حواس خود را جمع كرده كه كارهاي حرام انجام ندهد و به حريم‌ها نزديك نشود.

گناهان داراي مراتبي هستند كه به دو دسته گناهان كبيره و صغيره تقسيم مي‌شوند.

گناهان كبيره ويژگي‌هايی دارند؛ اولا اگر گناهي عادي شود كبيره است مانند رشوه خوردن، پارتي‌بازي كه در ادارات عادي شده است و يا مانند بدحجابي كه در تهران امري طبيعي و عادي است و كسي آن را بد نمي‌داند و شايد براي خانومي كه مانتوي آن  تنگ‌تر و چسبان‌تر  باشد باعث افتخار است و اينها جزو گناهان كبيره شده‌اند؛ دوم گناه كند و آنگاه گناه خود را گناه نداند يعني هم از خودمان و هم از مردم طلبكار هستيم.

گناه كبيره گناهي است كه انسان آن را مرتكب شده و پس از آن خوشحالي كند.

ما نتوانسته‌ايم از هيچ راهي بدحجابي مردم را توجيح كنيم و وقتي گناه علني شود جزو گناهان كبيره محسوب مي‌شود و به گناه علني فحشا مي‌گويند.

ما نباید  وارد حريم خدا شويم زیرا معصيت آدم را به جایي نمي‌رساند.

ما قرب به خدا را جدي نمي‌گيريم بلكه آدم‌ها براي ما مهم بوده و اين حركتي اشتباه است.

خواهران! جدي تلاش كنيد كه به خداوند نزديك‌تر شويد چون در عرفان، احساس، علاقه و عشقي كه در خانم‌ها وجود دارد باعث نزديك‌تر شدن آنها به خداوند مي‌شود.

نباید به جایی برسیم که الگوي ما غربي‌ها شوند نه قرآن، وظيفه شما در اين جامعه با اين اعمال بيشتر است و شماها با جوانان صحبت كنيد.

ما مردها نيز خرابكاري‌هاي خودمان را داريم هيچ‌كس با معصيت به جاي نرسيده بلكه با اطاعت بي چون و چراي خدا به مقام و سطح بالاتري مي‌رسيم.

بحث حجاب و عفاف و عفت را جدي بگيريد و با آنهايي كه بي‌حجابي را تبليغ مي‌كنند صحبت كنيد ما اين همه شهدا را براي چه داده‌ايم آيا قيام كرده‌ايم كه دوباره كارهاي قبلي خود را انجام دهيم؟

من در امريكا موسسه بزرگي داشتم و خانمي فرانسوي كه جوان و مجرد بود در ماه شعبان به آمريكا آمده بود و به من گفت؛ مي‌خواهم با اسلام آشنا شوم، مرا راهنمايي كنيد كه من گفتم وقت ندارم ولي كتاب «شيعه در اسلام» نوشته علامه طباطبايي را به وی معرفي كردم.

بعد از يك هفته وی آمد و گفت كه من همه كتاب را خواندم و مي‌خواهم شيعه شوم من جواب دادم كه نمي‌شود و يك كتاب ديگر به او معرفي كردم و قصد داشتم تا جشن امام حسين (ع) آن را طول بدهم تا يك جشن مفصلي براي او بگيريم كه وی گفت نه و بايد الان مرا مسلمان كنيد كه من گفتم قصد ما اين است كه براي شما يك جشن مفصلي بگيريم.

در مراسم شيعه شدن وی كه در حال كسب مقطع دكتري بود يك مقاله‌اي نوشت و در آن اعلام كرد كه من مسلمان هستم و پس از گفتن شهادتين مسلمان شد و اسم سكينه را براي خود انتخاب كرد.

پدر و مادر اين دختر جوان به امريكا آمدند و ديدند كه دخترشان ديگر همانند زمان گذشته نيست و جالب اينجاست كه افرادي كه در خارج از ايران مسلمان مي‌شوند تمام احكام را اجرا مي‌كنند و مي‌گويند حكم خداوند است.

پدر و مادر آن دختر به زور او را وادار مي‌كردند كه بايد حجاب را كنار بگذاري كه زير بار نرفت و كار به جايي رسيد كه دست بر روي آن بلند كردند.

پس از مدتي از من پرسيد در مقابل اين همه آزار و اذيت‌ها من چه كاري مي‌توانم بكنم و من در تماس با يكي از مراجع به او گفتم اگر خطر جاني دارد مقداري كوتاه بيايد كه گفت؛ اگر كوتاه نيايم شهيد محسوب مي‌شوم؟

اگر آدم بخواهد خود را بپوشاند آيا از به جبهه رفتن شهدا سخت‌تر است؟

ما به شهدا افتخار مي‌كنيم و آرزويمان اين است كه لحظه‌اي جاي آنها باشيم.

ديديد كه چگونه شهدا لحظه‌اي كوتاه نيامدند و شماها بايد خود و ديگران را حفظ كنيد.