گفت وگوي «خبرگزاری دانشجو» با قدیری ابیانه - 2

ايران در مذاکرات‌قطعنامه‌598، عراقي‌ها را مخاطب قرارنمي‌داد

سفير سابق كشورمان در مكزيك و استراليا در مورد مذاكرات ايران با عراق و هيئت سازمان ملل در جريان قطعنامه 598 گفت: ما آنها را لايق خطاب قراردادن نمي‌دانستيم؛ اما آنها مستقيماً ما را خطاب قرار مي‌دادند.

کد خبر: ۱۹۶۷۴۳

چهارشنبه - ۲۸ تير ۱۳۹۱ / July 18, 2012

محمدحسن قديري ابيانه در گفت‌وگو با خبرنگار بين الملل «خبرگزاري دانشجو»، در پاسخ به پرسشي در خصوص رويكرد كشورمان به منطقه اقيانوسيه با توجه به اينكه آمريكا نيز رويكرد خود را متمركز بر اين منطقه كرده اينگونه پاسخ داد كه جمهوري اسلامي ايران طبيعتاً سعي مي كند كه با كشورهاي مختلف از جمله كشورهاي اين منطقه كه منطقه وسيعي است و استراليا كشور مهمي محسوب مي‌شود روابط داشته باشد و  سعی می کنیم در راستاي مصالح و منافع ملي كشور خود حركت كنيم.

وي گفت: آنجايي كه كشورها زمينه آن را داشته باشند، ما هم آمادگي داريم براساس احترام متقابل و منافع متقابل با آنها به رابطه بپردازيم اما به هر حال اين كشورها تحت نفوذ غرب هستند و اگر در آنجا حكومت‌هاي مستقل و مردمي بر سر كار بودند، روابط ما مي‌توانست بسيار بيشتر از اينها باشد و جالب اينجاست كه استوارنامه يك سفير در استراليا، خطاب به ملكه انگليس (البته با عنوان ملكه استراليا) صادر مي‌شود.

سفير سابق كشورمان در مكزيك و استراليا ادامه داد: روابط ما با همه دنيا (البته به جز آمريكا و رژيم صهيونيستي) برقرار است و سعي ما در گسترش آن براساس اصل عزت حكمت و مصلحت است كه به دنبال اين هستيم كه در روابط خارجي خود منافع و قدرت خود را افزايش دهيم.

قديري ابيانه كه بنيانگذار اوليه انجمن اسلامي دانشجويان در سال 1353 در ايتاليا بوده‌ است با بيان اينكه این تشکل، تا قبل از پيروزي انقلاب به بزرگترين تشكل دانشجويي در ايتاليا تبديل شده بود، در مقام مقايسه با فعاليت‌هاي دانشجويي قبل و بعد از انقلاب، فعاليت در دوره قبل از انقلاب را سخت‌تر و خالصانه‌تر خواند و گفت: در دوره قبل از انقلاب اسلامي، هم دولت ايران و هم سفارتخانه ايران در ايتاليا، مخالف فعاليت‌هاي مذهبي بودند و داراي جو ضد ديني و ضد اسلامي بودند و براي كساني كه فعاليت اسلامي را آغاز مي‌كردند، امكان برگشت به ايران نبود و بنده نيز تا 5 سال يعني تا زمان پيروزي انقلاب به ايران نيامدم.

رايزن فرهنگي سابق كشورمان در ايتاليا افزود: البته در آن دوران چشم‌انداز سقوط شاه تيره بود و كسي گمان نمي كرد كه به اين زودي اين حكومت فرو بريزد و من خود نيز در فكر اين بودم كه پس از تحصيلات به لبنان بروم و به مبارزه بپردازم اما انقلاب خوشبختانه به پيروزي رسيد و به كشور بازگشتيم.

وی در ادامه گفت:  البته الان نيز در خارج از كشور دانشجويان مسلماني هستند كه به اينگونه فعاليت‌ها مي‌پردازند اما تعداد آنها بسيار نسبت به قبل كمتر شده زيرا در درون كشور فرصت تحصيل به اندازه كافي فراهم است و تقريباً به جز در مدارج بالا، نيازي به خروج از كشور براي تحصيل نيست.

قدیری ابيانه ابیانه افزود: به هر حال اكنون چنين فعاليت‌هايي با توجه به حمايت‌هاي حكومت ايران و نيز سفارتخانه‌هاي خارج از كشور بسيار راحت‌تر است.

سفير سابق كشورمان در مكزيك و استراليا كه از اعضاي تيم مذاكره كننده در مورد قطعنامه 598 هم بوده‌ در خصوص روند اين مذاكرات و مسائل پيرامون آن گفت: من در طول اين مذاكرات حضور داشتم و عضو ستاد 598 در تهران بودم و البته بايد اشاره كرد كه اين مذاكرات حتي قبل از اين قطعنامه با مجامع بين المللي وجود داشت اما در مقطعي اين مذاكرات سه جانبه بود يعني بين تيم ايراني، عراقي و هيات سازمان ملل متحد بود.

این دیپلمات با سابقه کشورمان با ذكر خاطره‌اي در اين مورد ادامه داد: در طول اين مذاكرات كه رياست هيئت ايراني را دكتر ولايتي برعهده داشت، هيات ايراني اصلاً هيات عراقي را مخاطب قرار نمي‌داد و مستقيماً هيات سازمان ملل را خطاب قرار مي‌داد زيرا آنها را لايق خطاب قراردادن نمي‌ديد اما جالب اينجا بود كه هيات عراقي ما را مخاطب قرار مي‌دادند و اين نكته جالبي در اين مذاكرات بود.