استاد دانشگاه اراک:

سعادت واقعی در آخرت تحقق پیدا می‌کند

استاد دانشگاه اراک با اشاره به درجات و مراتب سعادت و شقاوت در اسلام گفت: سعادت واقعی در آخرت تحقق پیدا می‌کند و انسان‌ها با تلاش می‌توانند به درجه سعادت نایل شوند.

کد خبر: ۱۹۶۸۲۶

چهارشنبه - ۲۸ تير ۱۳۹۱ / July 18, 2012

به گزارش  خبرنگار «خبرگزاری دانشجو» از اراک، حجت الاسلام عبدالهی صبح امروز در جمع دانشجویان طرح ولایت در اراک بیان داشت: تزکیه ملازم با سعادت و سعادت نیز ملازم با خلود در بهشت است.

وی به تعریف سعادت و راه رسیدن به سعادت اشاره کرد و افزود: سعادت گمشده همه انسان هاست و انسانها برای رسیدن به خوشختی و سعادت تلاش می کنند.

این استاد دانشگاه با تاکید بر اینکه انسان ها باید با تلاش به درجات و مراتب سعادت نایل شوند و سعادت واقعی در آخرت تحقق می یابد، گفت: هر یک از سعادت و شقاوت درجات و مراتبی دارد، نه اهل سعادت در یک درجه و مرتبه اند و نه اهل شقاوت، این مراتب و تفاوتها درباره اهل بهشت به عنوان درجات و درباره اهل جهنم به عنوان درکات تعبیر می شود.

وی اضافه کرد: چنین نیست که همه اهل بهشت از اول به بهشت بروند؛ همچنانکه همه اهل جهنم خالد نیستند، یعنی برای همیشه در جهنم باقی نمی مانند. بسیاری از بهشتیان آنگاه به بهشت خواهند رفت که دورانهای بسیار سختی از عذاب در برزخ یا آخرت تحمل کنند.

عبدالهی در ادامه اظهار داشت: خداوند باری تعالی هرکس را که بخواهد گمراه و یا به سعادت مطلوب می رساند و این سعادت و رستگاری انسانها در گرو تزکیه نفس  و رسیدن به کمال انسانی است.

وی با بیان اینکه آیا خداوند می داند که انسانها بهشتی و جهنمی هستند، گفت: خداوند راه صحیح را به انسانها نشان داده است و پیامبر اکرم (ص)را برای هدایت انسانها  فرستاده است.

این استاد دانشگاه اراک ادامه داد: دلیل گمراهی انسان از دید قران، جهل است ولی اگر کسی می دانست که کاری که می کند او را به قهقرا می برد و باز هم آن را انجام داد آیا لایق این نیست که از شیطان هم به عذابی بدتر دچار شود.

وی گفت: هر كس از نظر شرائط  روحى، جسمى، خانوادگى، محيط و فرهنگ، اسباب بيشترى براى رسيدن به هدف هاى والا در اختيار داشته باشد، به سعادت نزديك تر، يا به تعبير ديگر سعادتمندتر است و هر كس گرفتار كمبودها، نارسائى ها، از جهات بالا بوده باشد، شقاوتمند و بى بهره از سعادت خواهد بود.

عبدالهی با تاکید بر اینکه پايه اصلى سعادت و شقاوت، اراده و خواست خود انسان است، تصریح کرد:  اوست كه مى تواند وسائل لازم را براى ساختن خويش و حتى جامعه اش فراهم سازد و اوست كه مى تواند با عوامل بدبختى و شقاوت به مبارزه برخيزد و يا تسليم آن شود.