در گفت‌وگو با «خبرگزاری دانشجو» مطرح شد؛

روایت فرزند شهید نظرنژاد از پدرش

با توجه به سن بالای ایشان در آغاز جنگ و پایین بودن سن بسیجیان، بچه‌های بسیج نیاز به یک محبت پدرانه به خاطر دوری از خانواده داشتند که آن دست مهربان را در پدر من پیدا کرده و ...

کد خبر: ۱۹۷۱۷۵

شنبه - ۳۱ تير ۱۳۹۱ / July 21, 2012

مرتضی نظرنژاد در گفت‌وگو با خبرنگار «خبرگزاری دانشجو» در مشهد، در حاشیه چهارمین یادواره شهید محمد حسن نظرنژاد (بابانظر) در بیان مهمترین خصوصیت پدرش تصريح كرد: ایمان خصوصیت بارز پدرم بود و با این ایمان فوق العاده و قوی خود نگذاشتند حرف امام خمینی(ره) روی زمین بماند.

وی افزود: با توجه به سن بالای ایشان در آغاز جنگ و پایین بودن سن بسیجیان بچه‌های بسیج نیاز به یک محبت پدرانه به خاطر دوری از خانواده داشتند که آن دست مهربان را در پدر من پیدا کرده و لقب بابانظر را بچه‌های بسیج خراسان به وی دادند.

نظرنژاد گفت: پدرم شبانه با شهید رستمی هماهنگ کرد تا صبح به کردستان اعزام شوند، با همین ایمان قوی توانست هشت سال دفاع مقدس را ادامه دهد و پس از آن نیز با 160 ترکش در بدن خود ادامه دهنده راه شهیدان و دوستان خود بود تا در سال 75 به خیل عظیم شهدا بپیوندد.

فرزند شهید نظرنژاد تصریح کرد: ایشان جزو معدود کسانی بوده که پس از جنگ به خانه بازنگشتند و در سال 1370 از منطقه جنگی به مشهد آمده و ساکن شدند.

وي افزود: ایشان با توجه به درصد بالای جانبازی در هرکجا که پیرامون موضوع شهید و شهادت دعوت می شدند برخود وظیفه می دانست و می رفتند و به دنبال این بودند که این فرهنگ را به جوانان و بخصوص فرزندان شهدا ارتقا بدهند.

نظر نژاد در مورد ولایتمداری شهید گفت: ایشان همیشه می گفتند که اگر می خواهید انقلاب حفظ شود باید پشت ولی فقیه باشید و ارادت فوق العاده ای نسبت به امام خمینی(ره) و امام خامنه ای داشتند.

فرزند شهید نظرنژاد دلیل مهجورماندن شهدا را کم کاری مسئولان دانست و افزود: مسئولان باید بیدارشوند بعضی از آنها خودشان زمان جنگ را درک کرده، ولی در حال حاضر آن دوران و خاطرات خود را فراموش کرده اند.

وي تاکید کرد: این افراد پشت سنگرها و دفاع از میهن در کنار دوستان شهید خود را فراموش کرده و این دلیل مهجور ماندن شهدا و انتقال پیدا نکردن فرهنگ شهید و شهادت به نسل سوم است.

نظرنژاد در بیان وظیفه جوانان و دانشجویان گفت: قشر جوان و دانشجو بايد رشد فعالی را در جامعه داشته باشند و آنها وظیفه دارند تا در داخل دانشگاه ها و جامعه فرهنگی از فرهنگ شهید و شهادت استفاده کنند تا کارها چه در عرصه فرهنگی، علمی یا پژوهشی به نحو احسن به سرانجام برسد.