تركي در گفت‌وگو با «خبرگزاري دانشجو» تاكيد كرد:

انتقال گروه عربي دانشگاه تهران، تكرار تجربه ناموفق ديگر دانشگاه‌ها

استاد گروه زبان و ادبيات فارسي دانشگاه تهران گفت: انتقال گروه ادبیات عربی تجربه‌ای است که پیش از این در برخی دانشگاه‌های دیگر اتفاق افتاده و به شکست انجامیده است.

کد خبر: ۱۹۷۲۵۴

شنبه - ۳۱ تير ۱۳۹۱ / July 21, 2012

محمدرضا تركي در گفت‌وگو با خبرنگار علمي «خبرگزاري دانشجو»، گفت: مخالفت با انتقال گروه عربي از دانشكده ادبيات و علوم انساني به دانشكده زبان هاي خارجي دانشگاه تهران برخاسته از دلسوزی ها و دغدغه های فرهنگی و مبانی فکری بوده و نه از سر تعصب یا حساسیت های غیرعلمی كه بر اين اساس ما نه تعصب نژادی و زبانی و قومی داریم و نه چنین تعصباتی را مفید می دانیم.

وي افزود: در دیدار کوتاهی که با دكتر فرهاد رهبر، ریاست دانشگاه تهران داشتيم، وي برخورد علمی و همراه با شرح صدر از خود نشان داد و قول داد که به این موضوع در کارگروه خاصی رسیدگی شود.

استاد گروه زبان و ادبيات فارسي دانشگاه تهران بيان داشت: اما متاسفانه اظهارات برخی مسئولان دانشگاه که کار را تمام شده پنداشته و در کمال تعجب و برخلاف واقع به مقامات عالی نظام هم نسبت می دهند، نگران کننده است.

انتقال گروه عربی به دانشکده زبان های خارجی تنها یک جا به جایی ساده اداری و اجرایی نیست

تركي با بيان اينكه انتقال گروه ادبیات عربی به دانشکده زبان های خارجی برخلاف نظر برخی تنها یک جا به جایی ساده اداری و اجرایی نیست که اگر بود، چنین نگرانی هایی را در پی نداشت، گفت: این موضوع بویژه چون در مهم ترین دانشگاه کشور اتفاق می افتد دارای پیام منفی فرهنگی بیشتری در فضای دانشگاهی کشور و کلیت جامعه است.

وي تصريح كرد: البته تردیدی نداریم که دانشگاه تهران در این میان هیچ نظر سوئی ندارد و یقیناً مسئولان دلسوز، بویژه ریاست دانشگاه از این طریق در پی سامان دادن به محیط آموزشی و بهره وری بیشتر از فضاهای موجود هستند، اما این حسن نیت نباید سبب شود که هزینه ها و آسیب هایی را که از این رهگذر می تواند متوجه فضای فرهنگی جامعه و حتی جایگاه و حیثیت دانشگاه شود، نادیده گيرند.

انتقال گروه عربي به دانشكده زبان‌هاي خارجي به معناي بيگانه انگاشتن اين زبان است

استاد گروه زبان و ادبيات فارسي دانشگاه تهران اضافه كرد: مسئولان دانشگاه باید دقت كنند که انتقال گروه ادبیات عربی به دانشکده زبان های خارجی به معنی بیگانه انگاشتن این زبان و بالاتر از آن ادبیات عربی است و حتی با تغییر نام دانشکده زبان های خارجی به «دانشکده زبان ها» نيز موضوع فرقي نمی کند و از باب «خودش را بیاور و اسمش را نیاور» است!

تركي خاطرنشان كرد: زبان و ادبیات عربی به دلایل روشن و زیادی یک زبان بیگانه و دربردارنده فرهنگ بیگانه با ما نیست.

وي بيان داشت: من نمی خواهم به عربی بودن زبان قرآن و اسلام اشاره کنم تا کسانی ما را به تعصب دینی و نادیده گرفتن واقعیت ها متهم کنند، به عقیده ما زبان عربی یکی از محمل هایی است که فرهنگ و هویت ایرانی با آن منتقل شده و در دل کتابخانه ای عظیم از معارف بشری تجلی یافته است كه این کتابخانه عظیم را انبوه دانشمندان ایرانی عربی نویس در دل تاریخ پدید آورده اند.

استاد گروه زبان و ادبيات فارسي دانشگاه تهران بيان داشت: در هیچ جای جهان ضروري نیست که فرهنگ یک ملت به زبان خود او نوشته شود، در بسیاری مواقع بر اساس مصالحی، معارف و فرهنگ به زبان یا زبان های دیگر نوشته شده و به تاریخ سپرده می شود.

تركي گفت: بر این اساس بیگانه دانستن زبان و ادبیات عرب که در دل آثار پدید آمده در بستر آن بخش قابل توجهی از فرهنگ ایرانی گنجانده شده، به معنی بیگانه شمردن بخش بسیار مهمی از گذشته و فرهنگ خود ماست که بزرگان ایرانی به این زبان نوشته اند.

وي با بيان اينكه قانون اساسی آموزش عربی را در مدارس لازم شمرده و تکلیف دانسته است، افزود: قانون اساسي دستور داده که عبارات مقدس «الله اکبر» و واژه مطهر «الله» به روی پرچم جمهوری اسلامی نقش ببندد؛ در کجای جهان عقلای قوم و اصحاب حل و عقد و مفاخر ملی و مذهبی چنین حکمی را در مورد واژه های بیگانه صادر می کنند؟

استاد گروه زبان و ادبيات فارسي دانشگاه تهران ادامه داد: به نظر می رسد هر گونه دستور و حکمی که منافی با اصول قانون اساسی - ولو ضمنی- باشد، امر پسندیده ای نیست و حتی از طریق نهادهای مرتبط قابل پیگیری حقوقی است.

چه ضرورتي به تكرار تجربه ناموفق انتقال گروه ادبيات عربي در ديگر دانشگاه‌هاست

تركي تاكيد كرد: انتقال گروه ادبیات عربی تجربه ای است که پیش از این در برخی دانشگاه های دیگر صورت گرفته و به شکست انجامیده است كه اين سوال مطرح مي شود، مسئولان دانشگاه تهران چرا باید این تجربه را و بر اساس چه ضرورتی تکرار کنند؟

وي تصريح كرد: باز هم تاکید می کنم که برخی انتقادهای استادان گروه عربی و فارسی و برخی شخصیت های معتبر و دلسوز علمی و فرهنگی کشور، یقیناً فارغ از منافع شخصی و گروهی بیان می شود و انتظار این است که این دلسوزی ها  و حساسیت ها در فضایی که از طرف بزرگان ما بر اسلامی شدن و بومی شدن دانشگاه ها تاکید دارد، قدر دانسته شود و اتفاقی نیفتد که پیام آن خدای ناکرده و ناخواسته عمل به خط مشی و سیاست های فرهنگی دیگران باشد.

60 درصد از زبان فارسي در تعامل با زبان عربي به وجود آمده است

استاد گروه زبان و ادبيات فارسي دانشگاه تهران بيان داشت: این را همه ما می دانیم که یکی از سیاست های بیگانگان از مشروطه به این سو نوعی مهندسی فرهنگی از طریق دامن زدن به تعصبات قومی و زبانی و بیگانه شمردن زبانی است که نزدیک به 60 درصد از زبان ما در تعامل با آن به وجود آمده است.

تركي افزود: آنها از این طریق به دنبال این بوده و هستند که میان هویت ایرانی و اسلامی ما خط کشی کنند كه طبعاً ما نباید به خاطر پاره ای مصلحت اندیشی های جزئی اجرایی و اداری ناخواسته به چنین امری دامن زنيم.

وي گفت: با توجه به روشن بینی و مراتب توانایی و تدبیر و تعهدی که در مسئولان دانشگاه، بویژه ریاست دانشگاه تهران سراغ داریم، این موضوع می تواند به سادگی حل شود و امیدواریم چنین شود.