آداب ماه مبارک رمضان؛

اگر مردم سحرى مي‏ خوردند، مي ‏توانستند أبد الدّهر روزه بگيرند

سحری خوردن در ماه مبارک رمضان تنها در حکم یک وعده غذایی نیست، بلکه یکی از آداب ماه مبارک رمضان است که از سوی اهل بیت امری ممدوح و سفارش شده است تا آن جا که امام صادق (ع) می‌فرماید...

کد خبر: ۱۹۷۴۳۵

يکشنبه - ۰۱ مرداد ۱۳۹۱ / July 22, 2012

گروه دین و اندیشه «خبرگزاری دانشجو»؛ مصادف شدن ماه مبارک رمضان با فصل تابستان و در نتیجه فاصله زمانی اندک مابین افطار و سحر به علت شب‌های کوتاه تابستان برخی از روزه داران را نسبت به وعده سحری کم توجه حتی بی رغبت می‌کند.

سحری خوردن در ماه مبارک رمضان تنها در حکم یک وعده غذایی نیست، بلکه یکی از آداب ماه مبارک رمضان است.

چنان‌چه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمودند: «سحرى بركت است»، و نیز فرمودند: «امّت من سحرى را وا نمى‏گذارد، اگرچه با خرماى خشكيده پوسيده‏اى باشد.»

خوردن سحری تا آن مرتبه عملی بافضیلت و سفارش شده است که از آن می‌توان به عنوان امری مستحبی یاد کرد تا آنجا که نه تنها نزد خداوند دارای ثواب و اجر است، بلکه باعث می‌شود مورد درود و سلام خداوند قرار بگیرد.

از امير المؤمنين عليه السّلام، از پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله روايت شده است كه فرمود: «خداوند تبارك و تعالى، و فرشتگانش بر كسانى كه در سحرها آمرزش مى‏طلبند، و سحرى تناول مى‏كنند، درود مى‏فرستند، پس هر يك از شما را همى بايد تا سحرى تناول كند، اگر چه با شربتى از آب باشد.»

سحری خوردن صرف نظر از این که عملی عبادی است برای گرفتن روزه نیز به مومنین کمک می‌کند. پیامبر اسلام(ص) می‌فرماید: «با خوردن سحرى براى روزه روز و با خواب قيلوله براى شب زنده دارى كمك بطلبيد.»

همچنین امام صادق عليه السّلام فرمود: «اگر مردم سحرى مى‏خوردند و آنگاه جز با آب افطار نمى‏كردند، هر آينه مى‏توانستند أبد الدّهر روزه بگيرند.»

به هر عنوان تناول سحری در ماه مبارک رمضان امری است که مورد سفارش اهل بیت و تاکید آن بزرگواران است چنان‌چه امام صادق (ع) به ابابصیر می‌فرمایند: «در ماه رمضان بهتر آن است كه از سحرى استفاده كنید. من خوش دارم كه آن در ماه رمضان ترك نشود.»

پی‌نوشت:

من لا يحضره الفقيه/ ترجمه غفارى، على اكبر ومحمد جواد و بلاغى، صدر، ج‏2،  474