عربستان در محاصره جمهوري هاي اسلامي

شكل گيري دولت هاي اسلام گرا در كشورهاي منطقه بعد از تحولات اخير خاورميانه باعث شده كه سعودي ها اكنون در محاصره دولت هاي مردمي قرار گيرند كه با شعارهاي اسلامي شكل گرفته و چالش هاي بزرگي ...

کد خبر: ۱۹۷۶۶۳

دوشنبه - ۰۲ مرداد ۱۳۹۱ / July 23, 2012

گروه بین الملل «خبرگزاري دانشجو»؛ با وقوع انقلاب هاي عربي بخشي از جغرافياي جهان عرب تغيير كرده است اما بخش ديگر آن تغييرات ناشي از انقلاب را تجربه نكرده اما به نظر مي رسد در مسيري باشد كه متفاوت از مسير دهه هاي گذشته است.

مصر و تونس كه پيشگامان اين تحولات بوده اند،‌اكنون شاهد به قدرت رسيدن اسلام گراياني هستند كه بعد از دهه ها تحمل حاشيه نشيني و دوري از قدرت سياسي اكنون به عرصه سياسي بازگشته اند و مي روند كه در سال هاي آتي قدرت و تصميم گيري هاي سياسي خود را بيازمايند.

بدون شك دولت هاي اسلام گراي منطقه درآينده چالش هاي بزرگي پيش رو دارند كه مشكلات اقتصادي و ابعاد گسترده آن از مهم ترين اين چالش و از بزرگترين آزمون هاي اين دولت هاست.

اما اين آزمون علاوه بر خود اين كشورها براي ديگر كشورهاي منطقه و در راس آنها عربستان كه چنين تجربه اي را نداشته اند، نيز يك آزمون است.

اكنون بر همه روشن شده است كه عربستان سعودي كه از تحولات اخير خاورميانه شوكه شده است، به شيوه هاي مختلف سعي كرده است كه از انعكاس اين تحولات در داخل قلمرو سياسي خود جلوگيري كند و براي اين كار با اين انقلاب ها در هر يك از كشورها به گونه اي خصمانه برخورد كرده است.

چنانكه سعودي ها انقلاب مصر و تونس را بسيار ديرهنگام و با ترديد پذيرفتند، نسبت به تحولات ليبي بي علاقگي نشان دادند، در مورد انقلاب مردمي يمن دست به حيله و دست اندازي زدند و با اعتراضات گسترده مردم بحرين با ابزار سركوب برخورد كردند.

سعودي ها اكنون خود را در محاصره اسلام گراياني مي بينند كه با دادن شعارهاي ضد ديكتاتوري خواستار دموكراسي و آزادي در چارچوب شعارهاي اسلامي بوده و به دنبال رسيدن به قدرت از طريق صندوق هاي راي هستند و حتي بعد از به قدرت رسيدن حاضرند با احزاب غيراسلامي دولت هاي ائتلافي تشكيل دهند.

عربستان كه تاكنون هيچ طرحي براي انجام اصلاحات سياسي نداشته و در مورد اعمال كوچكترين تغييرات سياسي در ساختار خود همواره سكوت كرده است، بعد از سال 2013 تنها كشور منطقه خواهد بود كه انتخابات پارلماني نداشته است و هيچ حركت اصلاحگرايانه اي در آن انجام نمي شود و اين به ويژه با توجه به شعارهاي اصلاح طلبانه ملك عبدالله در تناقض است.

سعودي ها براي برخورد با عواقب انقلاب هاي عربي در جامعه خود چند راه حل بيشتر ندارند:

اول اينكه به راه حل امنيتي و سركوب و اختناق روي بياورند، چنانكه در اعتراضات اخير در مناطق شرقي اين كشور نيز شاهد بوده ايم،‌ اين برخورد باعث مي شود كه بازداشت فعالان سياسي و سركوب آنان به بهانه ايجاد فتنه به يك امر عادي تبديل شده است كه البته قادر به كنترل دامنه اعتراضات نيست.

دوم اينكه حكومت سعودي با تبليغات گسترده خود جامعه عربستان را  تبديل به بخش هاي مختلف بر مباني فرقه اي كرده و با ايجاد يك دشمن ساختگي بخشي از جامعه را با خود هماهنگ كند كه اين را ه حل نيز تنها مي تواند يك راه حل موقتي بوده و با تشكيل دولت هاي اسلامي در ديگر كشورهاي عربي درطولاني مدت كارساز نخواهد بود.

عربستان كه تاكنون از كشورهاي تاثيرگذار منطقه بوده و تنها با ايران و يا تركيه رقابت مي كرد، در شرايط كنوني خود را در مقابل رقباي جديدي مي بيند كه با گسترش نقش منطقه اي خود، چهره سعودي ها را در معادلات منطقه اي كم رنگ مي كنند و شايد زمان زيادي باقي نمانده است كه عربستان محدود به وجود اماكن مقدسه خود شود.

اما راه حل آخر سعودي ها اين است كه بپذيرند كه نمي توانند از تحولات پرشتاب منطقه مصون بمانند و با وجود ادعاي آنان كه انسان تنها با نان زنده است، ملت هاي منطقه اثبات كرده اند كه براي كرامت و آزادي خود بهاي سنگيني را حاضرند بپردازند.

منبع: القدس العربی