تلنگری به مالک شرکت پارسیلون خرم آباد برای بازپس‌گیری شکایت

تعریض جاده بین روستای دارایی به تلوری سفلی که با حمایت دستگاه قضایی و تایید استاندار صورت گرفت، شادی و سرور مردم بیش از 50 روستا که هر روز از این مسیر تردد می‌کردند را به دنبال داشت اما ...

کد خبر: ۱۹۷۷۱۰

دوشنبه - ۰۲ مرداد ۱۳۹۱ / July 23, 2012

گروه اجتماعی «خبرگزاری دانشجو»- کریم زینی وند؛ گرچه روند تعریض کمربندی خرم آباد که تا بحال قریب به 200 نفر تلفات انسانی داشته است به کندی پیش می رود و نبود زیرگذر در این کمربندی پر تردد هر لحظه جان ساکنان روستاهای کره گاه شرقی را که تا به حال هم تلفات زیادی بر آنان وارد کرده است تهدید می کند امّا تعریض جاده بین روستای دارایی به تلوری سفلی که با حمایت دستگاه قضایی و تایید استاندار صورت گرفت، شادی و سرور مردم بیش از 50 روستا که هر روز از این مسیر تردد می کردند را به دنبال داشت.

حداقل شیرینی این عمل ارزشمند این بود که مردم اهالی این مناطق به عملکرد مسئولان بخش های مختلف دلخوش و امیدوار شدند و به این نتیجه رسیدند که مسئولان استان، امنیت جانی آنان را با هیچ کس اگر چه آن فرد از ذی نفوذان بخش خصوصی باشد که سال های قبل شرکت پارسیلون را در مناقصه ای  سوری به تصرف خود درآورد و سپس آن را رها و در خارج استان اقامت گزید، عوض نمی کنند.

بعضی از شنیده ها حاکی از آن است که فرد مذکور در صدد تهیّه دادخواستی علیه قاضی پرونده و برخی از اهالی و استاندار استان است که با هماهنگی و همدلی، دیوار پیش ساخته ای را که تابحال جان 10 نفر از اهالی روستاهای اطراف را گرفته است برداشته اند.

خدا کند که این امر واقعیت نداشته باشد و اگر بر اساس خبرهای واصله، این موضوع صحّت داشته باشد باید مردم شهید پرور کره گاه شرقی و دهها نفر افرادی که روزانه از این جاده تردد می کنند یکدل و یک صدا در مقابل طرح شکایت این فرد به حمایت از مسئولان امر برخیزند.

اما این جانب حق دارم از مالک مناقصه ای شرکت پارسیلون بپرسم به جای طرح این شکایت که گفته می شود در دست بررسی و اقدام است که شما دارایی های این شرکت را چکار کردید؟ چرا حقوق حتّی نگهبانان این شرکت را که کار حراست از آن را انجام می دهند، پرداخت نمی کنید؟ چرا وقتی توان اداره این شرکت را نداشتید در مناقصه دولت های پیشین قدم جلو نهاده و با تملک سوری آن چوب حراج به تنها دارایی مردم خرم آباد که دلخوش به داشتن این شرکت بودند، زدید؟ در صورت تداوم حاکمیت شما بر این شرکت طی چند سال آینده این اندوخته ملّی تبدیل به خرابه ای می شود که هیچ ارزش ریالی برای استان نخواهد داشت؟ البته شما به پول نیاورده خود خواهید رسید؛ زیرا شما هم همین را می خواهید که شرکت تبدیل به مخروبه ای غیر کارآمد شود تا وسایل و ماشین آلات باقی مانده را که تا به حال موفق به بردنش نشده اید به استان دیگر منتقل کنید و سپس زمین انبوه آن را هم به قیمت روز به فروش برسانید.

بر کسی پوشیده نیست که شما و همدستانتان دلی ندارید که برای استان لرستان و مردم این دیار بسوزد بلکه شما به فکر منافع باد آورده خود هستید. دقیق نمی دانم شما به چه قیمتی برنده تملک بر شرکت پارسیلون و اموال منقول و غیر منقول آن شدید امّا خوب می دانم امروز آنچه که سرمایه گذاری کرده اید تنها با فروش ساختمان مرکزی تهران که خدا کند تا به حال نفروخته باشید به دستتان می آید و مابقی نیز پیش کشتان.

هنوز یادم نرفته است وقتی از جبهه برمی گشتیم و از کنار شرکت پارسیلون راهی روستای خود می شدیم با دیدن جنب و جوش و بالا رفتن دود از دودکش های شرکت احساس غرور می کردیم. مردان پر تلاش این استان حتّی در زیر بمب باران های سنگین رژیم بعثی عراق، قلب کارخانه پارسیلون را به تپش واداشتند امّا امثال شما در روز صلح و آرامش، کارخانه پارسیلون را به خاطر منافع خود و هم حزبی هایتان به تعطیلی کشاندید و دست دهها کارگر زحمت کش فقیر را از آن کوتاه کردید و هر وقت هم صدای اعتراضی بلند می شد آن را بوی سیاسی و امنیتی داده و خفه اش می کردید.

کاش می شد روزی همه واقعیّت ها را گفت تا مردم، خود قضاوت کنند که آیا باید از افرادی که دیوار مسدود کننده دید رانندگان را برمی چیدند تقدیر شود یا اینکه....