آداب ماه مبارک رمضان - 4؛

آنچه باعث نابودی عبادات ماه رمضان می‌شود

رحمانیت پروردگار در این ماه چنان گسترده است که برای اعمال غیر ارادی مثل نفس کشیدن نیز اجر و ثواب ذخیره می‌کند، اما برخی مومنین با عدم ترک برخی از رذایل اخلاقی اعمال قبلی‌شان باطل می‌شود.

کد خبر: ۱۹۷۸۰۶

سه‌شنبه - ۰۳ مرداد ۱۳۹۱ / July 24, 2012

گروه دین و اندیشه «خبرگزاری دانشجو»؛ با مطالعه احادیث اهل بیت(ع) در زمینه ماه مبارک رمضان به سهولت می‌توان فهمید که این ماه از جنبه شرافت و بزرگی با هیچ ماه دیگری برابری نمی‌کند. شرافت و فضیلت ماه رمضان علت‌های متعدد و متفاوتی دارد، از جمله آن که در ماه مبارک همه عبادات برکتی خاص و متمایز دارند تا آنجا که انجام هر فریضه‌ای در ماه مبارک برابر با انجام هفتاد فریضه در ماه‌های دیگر است.

رحمت خداوندی تا آنجا شامل حال مومنین می‌شود که اعمال روزمره مثل خوابیدن نیز عبادت محسوب می‌شود و دارای اجر است. رحمانیت پروردگار از این مرحله نیز فراتر می‌رود و برای اعمال غیر ارادی مثل نفس کشیدن نیز اجر و ثواب ذخیره می‌کند.

همه این مصادیق نعمت‌هایی است که بر سر سفره رمضان وجود دارد و هرکس به وسع خویش از آن بهره می‌برد، اما برخی مومنین با عدم ترک برخی از رذایل اخلاقی نه تنها نمی‌توانند از این برکات استفاده کنند، بلکه اعمال قبلی خود را نیز نابود می‌کنند.

یکی از رفتارهای نکوهش شده که جنبه اجتماعی دارد و در اسلام بسیار مورد مذمت قرار گرفته مسئله غیبت کردن است. این رفتار در همه زمان و مکانی قبیح است، اما در ماه مبارک رمضان قبیح تر و ناپسند تر. رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمودند: «شخص روزه‏دار، همه وقت در حال عبادت است، و اگر چه در بستر خود خوابيده باشد، تا هر زمان كه مسلمانى را غيبت‏ نكند.»

نیات و افعال ناپسند از جنبه ذاتی امری نکوهش شده هستند، اما برخی از این اعمال تا آنجا حیطه تاثیر گزاری وسیعی دارند که باعث نابودی و حبط اعمال ماه مبارک رمضان می‌شوند.

امام سجاد (ع) در نیایش خویشتن در روز عرفه از خداوند تقاضا می‌کند که به وی یاری برساند تا «خوددارى کند از آنچه حسنات و افعال پسنديده را باطل مي‌گرداند و خیرات و نیکی‌ها را از بین می‌برد.»

غیبت کردن نیز از جمله افعالی است که نه تنها حرام است، بلکه باعث حبط و از بین بردن بردن خیرات و نیکی های گذشته می شود.

در ماه مبارک رمضان به غیر از تلاش برای عبادات باید سعی کنیم از اعمالی که سبب حبط افعال نیک و ذخیره‌های اخروی می‌شود دوری گزینم و در این راه مراقبه و محاسبه از نفس بهترین راه حل است، اما نباید فراموش کرد برای رسیدن و موفق شدن در این جایگاه باید از خداوند متعال طلب یاری بجوییم و دعا کنیم آن چنان که امام سجاد (ع) در صحیفه سجادیه فرموده اند:

«آنچه از سخن زشت يا بيهوده يا دشنام به آبرو (ى كسى) يا گواهى نادرست يا غيبت‏ كردن‏ مؤمن غائب يا ناسزا گفتن به حاضر و مانند آنها كه بر زبان من مي‌آيد بگفتن سپاس تو و بسيار ستايش تو و كوشش در بزرگ دانستن تو و شكر نعمت تو و اقرار به نيكى تو و شمردن نعمت‌هايت مبدّل ساز»