شناسایی 1134 نفر مبتلا به HIV در هرمزگان

رئيس دانشگاه علوم پزشكي هرمزگان آمار مبتلایان به HIV را 1134 نفر در این استان اعلام کرد.

کد خبر: ۱۹۸۰۷۱

چهارشنبه - ۰۴ مرداد ۱۳۹۱ / July 25, 2012

به گزارش خبرنگار «خبرگزاری دانشجو» از بندرعباس، محمد شکاری ظهر امروز در كارگروه سلامت و امنيت غذايي در سالن اجتماعات استانداري هرمزگان با اشاره به معضلات HIV و ايدز در جوامع تصريح كرد: تاكنون 1134 نفر در هرمزگان مبتلا به HIV شناسايي شده اند كه از اين تعداد 981 نفر مرد و 153 نفز زن هستند.

وی در ادامه بیان داشت:‌ ايدز علاوه برتاثير گذاري بر سلامت تاثيري بر عوامل اقتصادي و اجتماعي در هر جامعه دارد؛ به طوري كه از سي سال گذشته تاكنون 279 نفر مبتلايان به ايدز در هرمزگان فوت كرده اند.

رئيس دانشگاه علوم پزشكي  هرمزگان افزود: موضوع ايدز فقط سلامت محور نيست و تمام سازمان ها و نهادها و بخصوص نهادهاي فرهنگي و اجتماعي نقش بسزايي در آموزش و پيشگيري از بيماري ايدز خواهد داشت.

شکاری با اشاره به روند انتقال ايدز در استان هرمزگان گفت: الگوي انتقال HIV در استان هرمزگان از طريق اعتياد تزريقي 63 درصد، آميزشي 25.4  درصد، مادر به كودك 2.3 درصد  و ناشناس 12.4درصد مي باشد.

آمار مبتلایان زن در هرمزگان بالاست

وی در ادامه سخنان خود از افزايش آمار مبتلايان زن در استان نسبت به كشور بيان كرد: آمار مبتلايان به زن در كشور 9.2درصد است  كه در استان هرمزگان 13 درصد مي باشد كه اين آمار نسبت به كشور بالاتر است.

رئيس دانشگاه علوم پزشكي هرمزگان تغيير الگوي انتقال ايدز به سمت آميزشي را از مسائل هشدار دهنده در هرمزگان دانست و افزود: از سال 1383 با عوامل كنترلي اعتياد تزريقي رو به كاهش بوده است و انتقال آميزشي شيب رو به بالايي دارد كه بايد در اين زمينه مداخله هاي فرهنگي و اجتماعي صورت بگيرد.

شکاری تقويت اعتقادات مذهبي و فرهنگي را در بالا بردن پيشگيري و كنترل از بيماري ايدز موثر دانست و افزود: سازمان هاي فرهنگي و اجتماعي بايد به بحث آموزش و پيشگيري از بيماري ايدز به طور جدي ورود پيدا كنند و فرهنگسازي  و آموزش نقش مهمي در ارتقاي سطح آگاهي خانواده ها خواهد داشت.

نماينده وزیر بهداشت در هرمزگان در پایان خاطرنشان كرد: انگ‌زدایی از بیماران ایدزی از گسترش این بیماری جلوگیری می‌کند و منزوی کردن افراد مبتلا به ایدز از جامعه باعث می‌شود احساس کنند که با مراقبت از خود یا دیگران چیزی را به دست نمی‌آورند و این امر مانع بزرگی در راه شناسایی داوطلبانه این بیماران و گسترش این بیماری است.