به بهانه نسل کشی مسلمانان میانمار؛

مسلمان نیستیم!

... آيا باور داريم اين كلام پيامبر را كه فرمود هر کس صبح کند و به امور مسلمانان همت نورزد، از آنان نیست و هر کس فریاد کمک خواهى کسى را بشنود و به کمکش نشتابد، مسلمان نیست؟

کد خبر: ۱۹۸۱۰۲

چهارشنبه - ۰۴ مرداد ۱۳۹۱ / July 25, 2012

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛

قال رسول الله(ص):
«مَنْ اَصْبَحَ و لم یَهْتَمُّ بِاُمورِ الْمُسْلِمینَ فَلَیْسَ مِنْهُمْ وَ مَنْ سَمِعَ رَجُلاً یُنادى یا لِلْمُسْلِمینَ فَلَمْ یُجِبْهُ فَلَیْسَ بِمُسْلِمٍ؛ هر کس صبح کند و به امور مسلمانان همت نورزد، از آنان نیست و هر کس فریاد کمک خواهى کسى را بشنود و به کمکش نشتابد، مسلمان نیست.» كافى، ج 2، ص 164، ح 5.

در سکوت کشته شدند! نه فقط سکوت مدعیان حقوق بشر و سازمان ملل؛ بلکه در سکوت من و تو؛ ما مسلمانان که «مسلمان» نیستیم! مگر آنکه رسول خدا را- العیاذ بالله- دروغگو بپنداریم!!

خشم و بغض و کینه و اشک و سوز و بیچارگی، تمام وجودم را فراگرفته و دستانم با این قلم شکسته ای که در خود گرفته، می لرزد و می افتد!

آه ای سپیدی برگ برگ دفتر روزهای زندگی‌ام!

ای تیره شبهای دیجور مظلومیت مسلمانان غریب میانمار!

ای خدای بیدار این لحظه های غمبار!

با شما می گویم اگر گوش شنوایی برایتان مانده است و حوصله ای؛ تا به درد دلهای یک «مسلمان» که از درستیِ اضافه شدن این پسوند، به خویشتن خویش شک کرده، گوش دهید...

مردم مظلوم و بی پناه میانمار در کوره های آدم سوزی اهالی حیوانیت و صبوعیت زنده زنده جزغاله شدند و از کودک و بزرگ و زن و مرد سوختند؛ آنهم پیش چشم همه کسانیکه چندی قبل برای حبس چند روزه زنی سیاستمدار در همین میانمار، یقه می دراندند و عربده می کشیدند و وا حقوق بشرا! سر می دادند!

متن خبر فاجعه بار است و صحنه ها نابودکننده و کشنده!

«هزاران نفر از مردم مسلمان میانمار، در حالی از سوی بوداییان افراطی مورد حمله قرار گرفته، کشته شده و سوزانده می‌شوند که در بیشتر موارد، نیروهای نظامی و امنیتی تنها در نقش ناظر، این جنایت‌ها را می‌بینند و برای آنان کاری نمی‌کنند!

اما قضیه تنها به اینجا محدود نمی‌شود، زیرا دولت میانمار نه تنها برای جلوگیری از این جنایت‌ها کاری انجام نداده، بلکه به گونه‌ای از آن حمایت نیز کرده است. در همین راستا، «تین سین»، رئیس جمهور این کشور اعلام کرده، مسلمانان باید از میانمار بروند و یا به اردوگاه‌های آوارگان سازمان ملل منتقل شوند.

هرچند کشتار مسلمانان در این کشور جنوب شرقی آسیا به تازگی گسترش یافته، تبعیض‌ها علیه آنان سابقه‌ای طولانی دارد. مسلمانان این کشور که عمدتاً در منطقه «آراکان» زندگی می‌کنند، از سال ۱۹۸۲ حتی از داشتن حقوق شهروندی نیز محروم بوده‌اند.

در میانه سکوت و انفعال جامعه جهانی، دولت میانمار نیز از حرکات جدید گروه‌های افراطی بودایی استقبال کرده و در حالی که این گروه‌ها تاکنون بیش از بیست روستا و ۱۶۰۰ منزل را ویران کرده و هزاران نفر را کشته و یا زنده زنده سوزانده‌اند، دولت این کشور هیچ کاری در راستای جلوگیری از آنها انجام نداده است.

دولت این کشور پیش از این دستور داده بود، مسلمانان حق ندارند مساجد جدید بسازند و یا مساجد قدیمی خود را بازسازی کنند و با استناد به همین قانون، نزدیک به ۷۲ مسجد توسط دولت ویران شد. همین امر، جرقه حرکات گروه‌های افراطی را زد که از فوریه سال گذشته میلادی تاکنون به خشونت علیه مسلمانان و کشتار آنان ادامه می‌دهند.

میانمار،‌‌ همان کشوری است که سال‌ها به دلیل حبس یک رهبر دمکراسی خواه به نام «آنگ سان سوچی» تحت تحریم‌های آمریکا و اروپا بود، حال آن که اکنون که وی از حبس آزاد و وارد فعالیت‌های سیاسی شده، نه تنها غرب، بلکه خود وی نیز هیچ گونه موضع‌گیری در قبال کشته شدن صد‌ها نفر انسان بی گناه نکرده‌اند...»

بیش از یک میلیارد مسلمان؛ این همه کشور اسلامی؛ و سکوت مرگباری که بر پهنه این دنیای دوست نداشتنی سایه افکنده است!

اصلا چرا می گویم «مسلمان»؟ انسانیت و وجدان و آزادگی به درد می آید از این همه بی حمیتی و وحشی گری!

مگر مولای ما نفرمود که اگر خلخالی از پای زن یهودی برکشند و مرد مسلمان از این غم بمیرد جای ملامت ندارد؟!

ای همه کسانی که هنوز مثل من بر صدق واژه مسلمانی بر خود شک نکرده اید بیایید کاری بکنیم!

بیایید به یاری مسلمانان مظلوم میانمار بشتابیم، هر کس با هر کاری که از دستش برمی آید!

از فریاد تا قدم و قلم و جان و مال.

خیلی ابلهانه و ساده لوحانه و خرفت آلود است اگر بخواهیم منتظر سازمان ملل و نهادهای بین المللی و مدعیان حقوق بشر و کشورهای به ظاهر اسلامی بمانیم! نیست؟!

بار دیگر این کلام تکان دهنده رسول خدا را با خود مرور کنیم که؛

«مَنْ اَصْبَحَ و لم یَهْتَمُّ بِاُمورِ الْمُسْلِمینَ فَلَیْسَ مِنْهُمْ وَ مَنْ سَمِعَ رَجُلاً یُنادى یا لِلْمُسْلِمینَ فَلَمْ یُجِبْهُ فَلَیْسَ بِمُسْلِمٍ؛ هر کس صبح کند و به امور مسلمانان همت نورزد، از آنان نیست و هر کس فریاد کمک خواهى کسى را بشنود و به کمکش نشتابد، مسلمان نیست.»