وبلاگ «پری برای پریدن»

نقش قرآن کریم در جنگ نرم

با توجه به اینکه قرآن کریم ستون نگه دارنده تمام ارزشهای اسلامی و حبل الله المتین و حقیقت وحی و کتاب سازندگی بشریت است، بی‌شک در عرصه خطر‌ها نیز می‌تواند بهترین دافع و مانع از حدوث وقایع ناگوار ضد ارزشی و مخرب باشد.

کد خبر: ۱۹۸۳۲۶

شنبه - ۰۷ مرداد ۱۳۹۱ / July 28, 2012

جریده اینترنتی «خبرگزاری دانشجو»، در آخرین به روز رسانی وبلاگ «پری برای پریدن» چنین آمده است:

اگر تاریخ خلقت را بصورت عصر به عصر ورق بزنیم، از عصر حجر تا عصر آهن و عصر ارتباطات و فناوری، هر کدام مشخصه‌ای دارند که در سایر اعصار وجود نداشته است. پیشرفت‌ها در ایجاد فناوری‌های اولیه و بعد‌ها فناوریهای پیشرفته جهت استفاده بشر و بهره‌مندی هر چه بیشتر اشرف مخلوقات از نعمات الهی فراهم آمدند. هرچند گاهی پیشرفت‌های ظاهری باعث عقب افتادگی‌های معنوی گردیدند و انسان را از آنچه که باید به آن می‌رسید محروم کردند.

انسان سازی و هدایت‌گری، خاصیت همیشگی و ماهیت جاودانه این کتاب آسمانی است که از صدر اسلام تا کنون، کلید نجات بشر از بحران‌های اخلاقی، اجتماعی و آشفتگی‌های معنوی بوده و هست.

ماهیت قرآن، ماهیتی اندیشه محور و دعوت کننده به تفکر و تعقل است.

در عصر جنگ نرم، دشمن ظاهرا سلاح گرم و آتش و آهن را کنار گذاشته و توپخانه معاندان، سنگرهای عقیده‌ای و باورهای ارزشی را نشانه می‌گیرد.

گاهی سنگری ویران می‌شود، گاهی آسیب می‌بیند و امکان بازسازی وجود دارد ولی گاهی عاملی بازدارنده، آتش خصم را به سمت خودش بر می‌گرداند.

قرآن کریم،‌‌ همان عامل بازدارنده و سیستم ضد موشکی است که با هدایتگری نبی مکرم اسلام (ص)، اهل بیت علیهم السلام و علمای دین و ارواح تربیت یافته مومنین، سمت و سوی آتش دشمن را می‌یابد و هجمه آتش را به سنگر خصم هدایت می‌کند و با عمل رادارهای سیستم هدایتگر مدافع، مسیر حرکت عوامل مخرب و ویرانگر دشمن شناسایی و از اصابت موشک‌های سهمگین شیطان به سنگر باورهای دینی و معنوی فرد جلوگیری می‌شود.

قرآن کریم هدایت است، قرآن کریم سپر موشکی است، قرآن کریم عامل بازدارنده است، نقشه راه است، اسلحه مومن است، چراغ منوّر است، قرآن کریم همه چیز یک مومن برای مومن ماندن است.

بی‌شک با توجه به اعجاز همه جانبه کلام الله مجید، این کتاب آسمانی برای هر زمان و هر وسوسه نفسی نشانه و آیت دارد. داستان انبیاء می‌گوید، راه را از چاه نشان می‌دهد، از چاه رفتن یوسف می‌گوید، از عزیز مصر شدن‌اش می‌گوید، از بصیرت می‌گوید، از حق و باطل می‌گوید و به قلم قسم می‌خورد و مژده می‌دهد که لا تقنطوا من رحمه الله، ان الله یغفر الذنوب جمیعا.

قرآن سرچشمه بصیرت است و کسی که پای این چشمه نورانی، عطش معرفت نداشته باشد، راه را گم می‌کند و در برهوت جهل و سرگردانی به عطش ظلالت هلاک خواهد شد.

گاهی شیطان چنان حق را در باطل و باطل را در حق ممزوج می‌کند که گویا حق‌‌ همان باطل است و باطل‌‌ همان حق.

قرآن کریم مثل چشمه‌ای زلال، خبائث را می‌شوید و مسافران خسته و طوفان زده دریای زندگی را به بلد امن و ساحل نجات می‌رساند که: الا بذکر الله تطمئن القلوب

قرآن راه دوباره دوستی بشر با خداست و در هر بطن‌اش هزار ستاره امید می‌درخشد و اتصال قرآن به اهل بیت (علیهم السلام)، راهی نورانی است که هیچگاه در آن خاموشی و ظلالت و ناامیدی راه ندارد.

باشد که در ماه خدا، پای سفره قرآن و اهل بیت (علیهم السلام) متنعم شویم و سنگرهای اعتقادی و معنویمان را با تمسک به قرآن و عترت از شر شیاطین و جنگجویان جبهه جنگ نرم حفظ کنیم.