وبلاگ «خورشید مکه»

به قدرِ قدر انسان قدر داده می شود

شبی که در معنویت و کمال و کاربرد از هزار ماه بر‌تر است.

کد خبر: ۱۹۹۹۰۰

دوشنبه - ۱۶ مرداد ۱۳۹۱ / August 06, 2012

جریده اینترنتی «خبرگزاری دانشجو»، در آخرین به روز رسانی وبلاگ «خورشید مکه» چنین آمده است:

در این شب فرشتگان و روح برای طرح و نقشهٔ مشخص هر امری و هر سرنوشتی نازل می‌شوند و مقدرات یک سالهٔ مردم از موت و حیات و سعادت و شقاوت و رزق و روزی معین می‌گردد.

تعیین مقدرات الهی در شب قدر به وسیلهٔ فرشتگان؛ به شایستگی و میزان ایمان و عمل انسان بستگی داشته و تغییر پذیر است.

آن شب به قدر قدر انسان قدر داده می‌شود. (مثلا کسی می‌تواند وارد دانشگاه شود که خود را به قدر معلومات دیپلم رسانده باشد وگرنه به قدر معلومات راهنمایی، قدر اول دبیرستان را می‌دهند)

مقدرات برای انسان وقتی خطرناک است که آدمی زمان تعیین آن را نداند و از طرفی خود انسان در تغییر سرنوشتش نقشی نداشته باشد، ولی سورهٔ قدر نگرانی فوق را کاملا برطرف کرده است، زیرا اولا زمان آن را به ما خبر داده‌اند و ثانیاً انسان می‌تواند به وسیلهٔ توبه و اطاعت و عبادت و شب زنده داری، در سرنوشت و مقدرات خود اثر مستقیم بگذارد.

خداوند چقدر کریم و مهربان است! یازده ماه پیش‌تر اعلام می‌کند:‌ای مسلمان! خودت را برای شب قدر آماده کن؛ نامهٔ اعمال تو تا لحظات آخر شب قدر پذیرفته می‌شود، هوشیار باش! ماه رجب، ماه شعبان عباداتی دارد. آن‌ها را خوبی انجام بده و پرونده‌ات را پر از کارهای خیر کن تا برای قدر آماده شوی.

وقتی شب‌های قدر را به عبادت و شب زنده داری می‌گذرانی و از گناهان اظهار پیشیمانی کرده و از آن‌ها توبه می‌کنی و با غسل و توبه به درگاه خدا می‌آیی مقدرات خودت را تغییر داده‌ای. مثلا اگر قرار بود شرّی برای شما مقدر شود در‌‌ همان شب فرشتگان مأمور می‌شوند آن را به خیر و سلامتی برگردانند و خیر و سلامتی را برای شما مقدر کنند. این معنی سلامتی شب قدر است.

اگر کسی بخواهد قدر را بیابد، لازم است که تمام شب‌های فوق را شب زنده داری و عبادت کند و مخفی بودن شب قدر برای این است که مؤمن به طمع دست یابی آن، به عبادت زیادی موفق شود.

در روایتی از امام صادق آمده است: (مقدرات انسان در شب نوزدهم تعیین و در شب بیست و یکم تحکیم و در شب بیست و سوم امضاء می‌شود).

الهی! نه من آنم که ز فیض نگهت چشم بپوشم
نه تو آنی که گدا را ننوازی به نگاهی
در اگر باز نگردد نروم باز به جایی
پشت دیوار نشینم چو گدا بر سر راهی
کس به غیر از تو نخواهم، چه بخواهی چه نخواهی
باز کن در
باز کن در که جز این خانه مرا نیست پناهی...