دانشجويان در محضر رهبر انقلاب چه گفتند؟ - 5 و پاياني

اميريان:اگر مسائل دانشگاه را از طريق وزيران نتوانيم حل كنيم چه بايد بكينم؟

نماينده دفتر تحكيم وحدت ضمن اشاره به تنگ نظری برخی مدیران میانی و مصلحت اندیشی های آنان   گفت:اگر مسائل دانشگاه را نتوانیم از طریق وزیران و رئیس جمهور حل کنیم چه باید بکنیم؟

کد خبر: ۲۰۰۰۶۳

دوشنبه - ۱۶ مرداد ۱۳۹۱ / August 06, 2012

به گزارش خبرنگار سياسي «خبرگزاري دانشجو»، مهدي اميريان دبير دفتر تحكيم وحدت به نمايندگي از اين تشكل دانشجويي به سخنراني در محضر رهبر انقلاب پرداخت.

متن كامل سخنان وي به شرح ذيل است:

بسم الله الرحمن الرحیم

بیداری اسلامی

با آغاز خیزش های مردم منطقه و رخداد حرکت های انقلابی در کشورهای خاورمیانه و شمال افریقا شاهد سقوط حکومت های دیکتاتور و طاغوت های پوشالی ساخته دست استکبار بودیم. بی شک این اتفاقات بستر مناسبی را جهت تحقق یکی از آرمان های انقلاب یعنی صدور انقلاب بیش از پیش فراهم آورد.

اما اگر به دیده واقع نگر به شرایط موجود بنگریم نخبگان ما آماده بهره برداری از این فرصت نبودند.

یکی از الزاماتی که باید به سمت آن حرکت شود نظریه پردازی در حوزه بیداری اسلامی خصوصاً مدل ها و شیوه های حکومتی است. با توجه به مقتضیات مذاهب و تفکرات گوناگون در کشور های مختلف و بیشینه تاریخی آن ها تا بتوان مدل انقلاب و گفتمان انقلاب اسلامی را کارآمد و با توجه به نیازهای هر کشور به آن ارائه کرد.

یکی از آسیب های فضای بیداری اسلامی در کشور این است که افرادی صرفاً به سبب دغدغه، وارد این حیطه می شوند اما به دلیل نداشتن تخصص لازم کاری از پیش نمی رود.

پیشنهاد می شود در دانشگاه ها کرسی های علمی مرتبط با بیداری اسلامی ایجاد شود که بتوان ضمن مطالعه دقیق و همه جانبه بیداری اسلامی، بستر ساز فضای نظریه پردازی در این حوزه باشد.

دانشگاه

در حوزه تولید علم در عرصه علوم انسانی، یکی از کمبودها نبود زیر ساخت های نهادی حداقلی برای تولید علم بومی است که پاسخ گوی نیازهای جامعه باشد. در حوزه علوم فنی و مهندسی و مسائل مرتبط با صنعت مجموعه هایی مثل مراکز ارتباط دانشگاه با صنعت و پارک های علم و فناوری تعریف شده که نیازهای صنعت کشور در آن پاسخ داده و نیز کارآمدی علوم فنی برای پاسخ گویی نیاز های داخلی سنجیده ‌شود.

به نظر می رسد اگر مرجعی جهت ارتباط جامعه با دانشگاه در سیستم علمی کشور طراحی گردد که مسائل و مشکلات جامعه در آن بررسی، و پیشنهاد ها و راهکار های متناسب با آن ارائه شود، می تواند در تعالی جامعه ثمر بخش باشد و نیز کارآمدی علوم انسانی و اجتماعی مطرح در دانشگاه ها مورد بررسی قرار گیرد؛ بستری که می تواند زمینه لازم را جهت تولید علوم انسانی بومی متناسب با نیاز های جامعه فراهم کند.

و به این دو نکته نیز توجه جدی باید شود: 1- ارتباط واقعی و عملیاتی دانشگاه و صنعت و توجه به تحقیقات نیاز محور و  کاربردی در دانشگاه ها.

علیرغم این که از نظرات و اعتقادات رهبر فرزانه انقلاب در باب آزادی بیان آگاهیم و آن را به عینه دیده ایم و نیز در جلساتی که با مسئولین نظام داشته ایم به نظر می آید آن ها هم چنین نظری دارند، چه می شود که در کف جامعه و خصوصاً دانشگاه گاهی چنین احساسی وجود ندارد ؟

متأسفانه تنگ نظری برخی مدیران میانی و مصلحت اندیشی های نا بجای آنان و بد سلیقه عمل کردن آن ها در باب آزادی بیان باعث آن می شود که مردم و دانشجویان این مسئله را به پای نظام بنویسند و کیست که نداند آزادی یکی از شعار های اساسی انقلاب است و این عملکرد اجحاف نسبت به انقلاب است.

خواهشمندیم ما را در این زمینه راهنمایی فرمایید.

به وزیران علوم و بهداشت که می گوییم پاسخ می شنویم که موافق این فضای بسته و امنیتی خود ساخته توسط مسئولین دانشگاه ها نیستند، از رئیس جمهور که می پرسیم پاسخ می دهد :« من هم با برخی اقداماتی که در دانشگاه ها رخ می دهد مخالفم، به وزیر هم گفته ام، اما از جای دیگر اعمال فشار می شود.»

اگر مسائل دانشگاه را نتوانیم از طریق وزیران و رئیس جمهور حل کنیم چه باید بکنیم؟

راستی از کجا به دانشگاه فشار اعمال می شود؟

یکی از مسائلی که در دانشگاه ها که از سال 88 شاهد آن هستیم -که البته ما با آن مخالف بودیم ولی به هر نحوی آغاز شد-  اجرای سیاست های انقباضی نسبت به فعالیت های سیاسی و دانشجویی بود. سیاستی که متأسفانه هنوز پس از گذشت 3 سال از وقایع سال 88 هنوز در برخی دانشگاه ها ادامه دارد. کار بدان جا رسیده که کرسی های آزاد اندیشی در فضایی نامطلوب و گاه با حضور پررنگ نیروهای حراست دانشگاه ها برگزار می شود.

نمی خواهیم کم کاری خودمان را در مستقر شدن جایگاه کرسی های آزاد اندیشی توجیه کنیم اما این قبیل مسائل مانع کار است.

این روند این گونه ادامه پیدا می کند که در برخورد با درخواست های دانشجویان برای تأسیس تشکل اسلامی در دانشگاه ها هم از طرف مسئولین دانشگاه ها و حتی متأسفانه برخی از مسئولان نهاد نمایندگی رهبری در دانشگاه ها اعمال سلیقه شده و به قانون عمل نمی شود.

نکته دیگری که در حوزه مسائل دانشگاه باید به آن اشاره کنیم و خواستار پیگیری آن هستیم، اتفاق شتابزده ، غیر کارشناسی و خارج از عرفی که در دفترچه انتخاب رشته امسال کنکور دانشگاه ها رخ داده است و آن حذف جنسیتی در برخی رشته هاست که ظلمی آشکار به جامعه زنان می باشد. مسئله ای که حتی اعضای شورای عالی انقلاب فرهنگی نسبت به آن ابراز بی اطلاعی می کنند.

دستگاه قضایی

انتظار سعه صدر از مسئولین نظام انتظار دور از ذهن و نامعقولی نیست. اما گویا مسئولین گاهی اینگونه فکر نمی کنند. چگونه است؟ یعنی سعه صدر آن قدر پایین است که در برابر یادداشت انتقادی یک دانشجو در وبلاگش اعلام جرم شود؟

اقدامات دستگاه قضا خصوصاً در برخورد با فساد های کلان مالی و یا برخورد قاطع با نا امنی ها شایان تقدیر است اما برخی اقدامات این دستگاه این ذهنیت را برای مردم ایجاد می کند که ظرفیت نقد پذیری نظام بسیار پایین است. در صورتی که برای ما اثبات شده است که نگاه نظام اینگونه نیست.

بی سلیقگی در دستگاه قضا آن چنان می شود که در مسائل کم اهمیت فوراً اعلام جرم می شود اما با گذشت 3 سال از فاجعه کوی دانشگاه و با این که دوره محکومیت برخی دانشجویان که در آن ایام محکوم شدند رو به پایان است، اما هنوز شاهد رسیدگی جدی قوه قضائیه و دادستان برای مجازات مسببین اصلی این خیانت نیستیم و در مورد آن سکوت می کنند!!!

به راستی چه شده است که رسیدگی به اتهام یک سایت خبری فوراً پیگیری می شود و نتایج آن رسانه ای، اما هنوز خبری از پرونده بازداشتگاه کهریزک نشده و با گفتن این که پرونده هنوز مفتوح است از کنار آن می گذرند؟

دستگاه قضایی که می تواند پرونده پیچیده فساد بزرگ مالی را چند ماهه حل کند آیا توانایی این امور را ندارد؟

از کلیه مسئولان، شخصیت ها و جریان های سیاسی و بویژه رسانه ها درخواست داریم تا نیاز امروز، فردا و همیشگی جامعه اسلامی یعنی اخلاق و تقوای سیاسی را در هر زمان رعایت کرده و خدای نکرده با نیت انقلاب گری، افراد و برخی جریان های سیاسی درون حاکمیت را به دلیل اختلاف سلیقه از دایره نظام خارج نکنند.

فرهنگ

کمی از فرهنگی بگوییم؛

به نظر می رسد در عرصه فرهنگی انقلاب اسلامی هنوز یک نقشه راه مشخص وجود ندارد. به این مفهوم که با وجود تعدد دستگاه های عریض و طویل فرهنگی از وزارت ارشاد گرفته تا سازمان تبلیغات و صدا و سیما و قس علی هذا مسئولیت و حوزه عملکرد این دستگاه ها به عنوان اعضای یک جبهه و خانواده فرهنگی کشور مشخص شده نیست.

در هر حوزه ی مسائل فرهنگی که وارد بشوی چند متولی پیدا می شود و هر نهاد هم ادعای حق آب و گل می کند اما مشخص نیست آسیبهای موجود فضای فرهنگی و کاستی ها متوجه کدام نهاد است و چه کسی باید در عرصه فرهنگ پاسخگو باشد.

و ذکر این نکته ضروری است که بدانیم مسامحه در مقوله فرهنگ در میان مدت و بلند مدت تبعاتی دارد که که چه بسا مضرتر از تساهل و تسامح در عرصه سیاسی می باشد.

به نظر می رسد هنوز متولی فرهنگ در جامعه ما مشخص نیست.

رسانه

در زمینه رسانه ملی سؤالی که ذهنمان را مشغول کرده است این است که آیا همان طور که در نشان دادن و نقد نقاط ضعف و کم کاری نهاد ها و اشخاص هنرمندانه و تأثیرگذار تولید برنامه می شود، برای نشان دادن نقاط قوت و توانمندی های نظام هم این چنین هنرمندانه و تأثیر گذار ورود می شود یا خیر؟

مشکل، عدم اطلاع رسانی به موقع و هنرمندانه از پیشرفت ها و توانمندی های کشور است.

و موضوع دیگر این که این نیاز احساس می شود که در بخش های خبری با نگاه واقع گرایانه و تحلیل های به موقع خلاء های موجود برطرف و از سوءاستفاده رسانه های جریان استکبار از این خلاء ها جلوگیری شود.

اقتصادی

یکی از دغدغه های مهم جنبش دانشجویی بویژه اتحادیه انجمن های اسلامی دانشجویان دانشگاه ها و مراکز آموزش عالی کشور – دفتر تحکیم وحدت-  در دهه پیشرفت و عدالت مباحث اقتصادی است.

لازم است این نکته را به عنوان بخشی از بدنه ملت ایران اعلام کنیم که تحریم های خارج از عرف جبهه استکبار نسبت به انقلاب اسلامی نه تنها کارگر نیفتاده است بلکه عزم دانشجویان را در پیشبرد اهداف انقلاب بیش از پیش کرده است.

و لازم می دانیم که بر 3 نکته تأکید کنیم:

1- لزوم برخورد علمی و نه سلیقه ای با مباحث اقتصادی و ضرورت حرکت در برنامه و استراتژی اقتصادی واحد

2- اهتمام عملی نسبت به پیام هشت ماده ای رهبر انقلاب  با تأکید بر وظیفه مهم دستگاه های نظارتی 3 قوه تا دیگر شاهد اتفاقاتی از قبیل فساد بزرگ مالی نباشیم.

3-رسیدگی جدی به فضای نامطلوب ایجاد شده در بازار ها که تحت عنوان دلالی یا واسطه گری از آن یاد یاد می شود و نظم اقتصادی جامعه را برهم زده است. و به نظر می رسد مسئولان چه در مجلس و چه در دولت دغدغه و اهتمام جدی برای رفع مشکلات اقتصادی اعم از گرانی و تورم و مواجهه هوشمندانه با تحریم ها را ندارند.

قانون گرايي

در پایان عرایضم لازم به ذکر است که ما دانشجویان تنها مسئولانی را ولایت مدار و انقلابی می دانیم که قانون مداری خود را نه در بیان که در مقام عمل اثبات کنند چرا که طبق فرموده رهبر معظم انقلاب بر این باوریم که تجلی آرمانها و شعار های انقلاب اسلامی در قانون جمهوری اسلامی است و عدم اجرای قوانین توسط مدیران و مسئولان کشور را مصداق انحراف از مسیر انقلاب می دانیم.

و اجرای بدون تنازل از قانون اساسی را از همه مسئولان خواستاریم