چند نکته در باب مضامین مفهومی سریال «خداحافظ بچه»

رمضان زمان تمرین گناه نکردن است نه خطا کردن و ضربدر زدن!

حقیقت روشن آن است که ماه رمضان زمان تمرین گناه نکردن است، نه خطا کردن و ضربدر زدن! و سریال «خداحافظ بچه» در عین برخی ویژگی های خوبی که دارد؛ اما ...

کد خبر: ۲۰۰۰۹۲

سه‌شنبه - ۱۷ مرداد ۱۳۹۱ / August 07, 2012

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ سریال «خداحافظ بچه» در عین تعجیل و برخی معایب ناشی از آن، از جمله سردستی بودن پایان بندی قسمت ها و نوع موقعیت سازی ها که در نقد تفصیلی اش در پایان سریال به این وجوه هم خواهیم پرداخت، دچار برخی لغزش های حیرت آور به لحاظ مضمون و مفهوم های اصلی منتشر و مستتر در سریال است که در این نوشتار به دو نمونه از مهمترین آنها اشاره می نماییم.

داستان اصلی سریال که موضوع نوع مواجهه زن و مرد جوان در قبال بچه دار نشدن است، خود تداعی کننده یک صفت رذیله اخلاقی است به نام خودخواهی و زیرپاگذاشتن حق دیگران.

قضیه از این قرار است که زن و مردی به هرقیمتی می خواهند صاحب بچه شوند و این حس، آنچنان قوی و عجیب است که آنها را کر و کور کرده و به قول معصوم(ع) «حب الشیء یعمی ویصم.» و همین موقعیت تا بدانجا پیش می رود که آنها حاضر می شوند برای رسیدن به بچه حق دیگران را هم زیر پا بگذارند و جگرگوشه آنها را بربایند!

این دیگر چه جور یادآوری حس عشق و محبت است که به چنین گناه کبیره ای منجر و منتهی می شود؟

به نظر شما بیش از اندازه بدآموزی و بداخلاقی در آن نیست؟!

نکته دیگری که به لحاظ مضمونی در این سریال نماد و نمود زیادی دارد و تأکید فراوانی هم روی آن صورت می گیرد، موضوع گناه کردن های پی درپی و ضربدر زدن در دفتر و اعتراف مکتوب به آن است، برای آینده ای موهوم و احتمالی که زمان بگذرد و بچه بزرگ شود و بعد به خطا اعتراف کنند و مجازاتش را هم تحمل كنند!

انصافا باید گفت روش خطرناک و آموزة فاجعه باری است! کجای آموزه های معرفتی و اخلاقی دین مبین اسلام چنین چیزی داریم؟

گیریم که در برخی نمادهای رفتاری مسیحیت چنین چیزی یا شبیه به آن، باشد یا نباشد؛ به چه مجوزی چنین روش و منشی را در یک سریال پربینده تلویزیونی در ماه میهمانی خدا و بر سر سفره های افطار مومنین ترویج و تبلیغ می کنید و آموزش می دهید؟

هیچ به نتایج و محصولات فکری و رفتاری این منش و سیره غلط و اباحه گرانه اندیشیده اید؟

مخاطب این سوال، مسئولان تلویزیون و سازندگان سریال «خداحافظ بچه» هستند.

امیدواریم دوستان با خواندن این یادداشت در این دو نقد و نظر وارد بر آن تأمل دوباره ای بکنند و یا پاسخ مستدل و قابل قبولی برای این سوالات مهم و جدی درباره برخی مضامین و مفاهیم سریالشان داشته باشند.

حقیقت روشن آن است که ماه رمضان زمان تمرین گناه نکردن است، نه خطا کردن و ضربدر زدن! و سریال «خداحافظ بچه» در عین برخی ویژگی های خوبی که دارد و به آن هم خواهیم پرداخت، در متن و محتوایش دچار این ایراد و اشتباهات خطرناک شده که جای تأمل و البته تأثر و تأسف جدی دارد!