در آستانه روز قدس؛

آیا آرمان فلسطین قابل معامله است؟ / «فلسطین؛ از بحر تا نهر، نه حتی یک وجب کمتر»

همواره و در طول دوران اشغال فلسطین عده ای سعی می‌کردند این آرمان را مساله ای قابل معامله و حداقلی نشان دهند ولی تئوری محکم ...

کد خبر: ۲۰۱۱۲۱

سه‌شنبه - ۲۴ مرداد ۱۳۹۱ / August 14, 2012

گروه سیاسی «خبرگزاری دانشجو»؛ اختلافات میان گروه های مقاومت فلسطینی و جناح سازشکار در کرانه باختری در خصوص تشکیل کشور واحد فلسطینی، زمینه مناسبی را برای بهره برداری صهیونیست ها در ایجاد اختلاف میان مردم فلسطین فراهم کرده است.

حتی حضور محمود عباس در سازمان ملل متحد نیز بخشی از سناریوی حذف حماس از معادلات بین المللی شناخته شد، اما با ارائه طرح وی در سازمان ملل برخی کشورهای غربی از برقراری آشتی میان دو جبهه مشخص فلسطینی احساس خطر کردند.

جالب اینکه با وجود ناقص بودن این طرح و تایید تلویحی اختلاف با تاکید بر تشکیل دو دولت در فلسطین، برخی مقامات ایران از این طرح استقبال کردند.

یک مقام سیاسی در اظهارنظر جالبی در 5 مهر سال گذشته و پس از ارائه شدن طرح عباس، در مصاحبه با روزنامه ایران گفته بود: جمهوري اسلامي ايران علي رغم اينكه طرح محمود عباس همه حقوق فلسطينيان را تامين نمي كند، اما از تشكيل دولت مستقل فلسطين در هر بخش از سرزمين هاي فلسطيني حمايت مي كند، مشروط بر اينكه اين امر به معناي به رسميت شناختن رژيم صهيونيستي و چشم پوشي از ساير حقوق و اراضي ملت فلسطين تلقي نشود، لذا جمهوري اسلامي ايران نيز همراه با 126 كشور از طرح محمود عباس براي تشكيل كشور مستقل فلسطين در اراضي اشغالي سال 1967 به صورت دو فاكتو حمايت مي كند.

این در حالی است که مقام معظم رهبری بارها در سخنان خود بر اتحاد یکپارچه فلسطین تاکید کرده اند.

ایشان در در كنفرانس حمايت از انتفاضه فلسطين تصریح کردند: اول اين كه مدعاى ما آزادى فلسطين است، نه آزادىِ بخشى از فلسطين. هر طرحى كه بخواهد فلسطين را تقسيم كند، يكسره مردود است. طرح دو دولت كه لباس حق‌به‌جانبِ «پذيرش دولت فلسطين به عضويت سازمان ملل» را بر آن پوشانده‌اند، چيزى جز تن دادن به خواسته‌ صهيونيست ها، يعنى «پذيرش دولت صهيونيستى در سرزمين فلسطين» نيست. اين به معناى پايمال كردن حق ملت فلسطين، ناديده گرفتن حق تاريخى آوارگان فلسطينى و حتّى تهديد حق فلسطينيانِ ساكن سرزمين هاى 1948 است؛ به معناى باقى ماندن غده‌ سرطانى و تهديد دائمى پيكره‌ امت اسلامى، مخصوصاً ملت هاى منطقه است؛ به معناى تكرار رنج هاى ده‌ها ساله و پايمال كردن خون شهداست.

هر طرح عملياتى بايد بر مبناى اصل «همه‌ فلسطين براى همه‌ مردم فلسطين» باشد. فلسطين، فلسطينِ «از نهر تا بحر» است، نه حتى يك وجب كمتر. البته اين نكته نبايد ناديده بماند كه ملت فلسطين همان طور كه در غزه عمل كردند، هر بخش از خاك فلسطين را كه بتوانند آزاد كنند، به وسيله‌ دولت برگزيده‌ خود، اداره‌ امور آن را بر عهده خواهند گرفت، ولى هرگز هدف نهايى را از ياد نخواهند برد.( 1390/07/09 )

رهبر انقلاب سال 70 و در ديدار شركت كنندگان كنفرانس بين‌المللى حمايت از انقلاب اسلامى فلسطين‌ نیز تاکید کرده بودند: كمك به فلسطين، معنايش اين نيست كه به عناصر سازشكارى كه دلشان براى فلسطين نسوخته، بلكه دلشان براى منافع شخصى خودشان سوخته كمك كنند. آن سازمانى مورد قبول است و نماينده‌ واقعى مردم فلسطين است كه در راه آرمان فلسطين مبارزه بكند؛ نه آن سازمانى كه برود آرمان فلسطين را به دشمن بفروشد و بر سر آن معامله بكند!

بايد ملت هاى مسلمان حركت كنند و احساس تكليف نمايند.

فلسطين متعلق به فلسطيني هاست. اگر مردم سرزمين فلسطين در داخل فلسطين - يعنى در همه فلسطين، بدون تجزيه - دولتى تشكيل بدهند، صلح خواهد شد. اگر شما راست مى‌گوييد، و اگر توطئه‌اى عليه ملت فلسطين و ملت هاى اسلامى و عليه اسلام در نظر نداريد، راه حل اين است.(27/07/1370)

ایشان سال 90 و در سالروز رحلت امام خميني (ره) با ارائه راه حلی مناسب برای وضعیت کنونی فلسطینیان در خصوص اختلاف در تشکیل دولت فلسطیني فرمودند: موضع ما در مقابل فلسطين هم موضع روشني است. ما معتقديم سرزمين فلسطين، كشور فلسطين، يكجا متعلق به فلسطيني‌هاست. آن كساني كه سعي كردند نقشه‌ فلسطين را از روي صفحه‌ جغرافيا پاك كنند، اشتباه كردند؛ چنين اتفاقي نخواهد افتاد. فلسطين باقي است. چند دهه‌اي غاصبان آن را غصب كردند، اما بدون ترديد دوباره به مردم فلسطين و به آغوش اسلام برخواهد گشت؛ و اين اتفاق خواهد افتاد. مردم فلسطين هم بيدارند. فلسطين تجزيه‌پذير هم نيست؛ فلسطين يكپارچه متعلق به فلسطينيان است. جمهوري اسلامي از چند سال پيش راه حل را اعلام كرده است. راه‌حل مسئله‌ فلسطين، اين راه‌حل هاي آمريكايي و امثال آنها نيست؛ اينها راه به جايي نخواهد برد. راه حل اين است كه يك رفراندوم و همه‌پرسي‌اي از مردم فلسطين انجام بگيرد؛ هر رژيمي را كه آنها بر طبق رفراندوم رأي دادند، آن رژيم بايد بر كل فلسطين حاكم شود. بعد آنها خودشان تصميم خواهند گرفت كه با اين صهيونيست هايي كه از خارج وارد كشور فلسطين شدند، چه معامله‌اي بكنند؛ اين بسته به نظر آن رژيمي است كه برخاسته‌ از آراي مردم فلسطين است. (بيانات 14 خرداد 1390)