یادداشتي از صادق‌الحسيني؛ كارشناس خاورميانه

بروز نشانه هایی از آزادی قدس در ظرفیت بیداری اسلامی

محمد صادق الحسنی در یادداشتی اختصاصی نوشت، علی رغم اینکه برخی معتقدند در شکل گیری جریان بیداری اسلامی، اسلام گرایانی بر سر کار آمدند که با شیعیان مخالف هستند اما این ظرفیت ما آزادی قدس را نزدیک کرده است.

کد خبر: ۲۰۱۴۳۴

چهارشنبه - ۲۵ مرداد ۱۳۹۱ / August 15, 2012

گروه سياسي «خبرگزاري دانشجو»؛ محمد صادق الحسینی کارشناس مسائل خاورمیانه- بعد از شكل‌گيري بيداري اسلامي در كشورهاي مهم منطقه به خصوص مصر، ما وارد يك مرحله جديد شديم.

عصر حاضر عصر ملت‌هاست و نه عصر حكام به خصوص حكومت‌هاي مستبد وابسته به خارج كه تصميم گيري‌هايشان خارج از اراده ملت‌ها بوده است.

اين امر شرايط جديدي را به وجود آورده است كه مي طلبد مردم بيش از پيش وارد صحنه شده و ميدان‌ها را تخليه نكنند و نه تنها از كرامت و آزادي خود، بلكه از آزادگي‌ انسان‌ها دفاع كنند.

يكي از علل اصلي عدم آزادي در كشورهاي جهان اسلام و به خصوص جهان عرب و از همه مهم‌تر فلسطين، وجود غده سرطاني يعني رژيم صهيونيستي است.

حذف اين غده سرطاني نيازمند راهكارهاي متعددي است كه يكي از راهكارهاي آن سرمايه‌گذاري بر روي فلسطين و روز قدس است تا هرچه بيشتر ملت‌ها در ميادين حاضر شده و مسئله حضور در صحنه در راستاي دفاع از فلسطين مسئله روزانه ملت‌ها شود و از اين منظر نه تنها روز قدس كه آخرين جمعه ماه رمضان است بلكه تمام روزها روز دفاع از قدس باشد.

آنچه ما را ياري مي‌كند اين است كه آخرين جمعه ماه رمضان حقيقتا به‌عنوان روز قدس در تمام جهان شناخته شود كه البته كشورهاي عضو همكاري اسلامي نيز در اين‌باره به اجماع رسيده‌اند كه در پي شكل‌گيري تحولات منطقه و بروز بيداري اسلامي در جهان اسلام خود ناچار شدند كه اين روز را به عنوان روز قدس مطرح كنند؛ به طوري كه پيش از اين تنها جمهوري اسلامي ايران اين روز را به عنوان يك روز رسمي نامگذاري و اعلام مي كرد.

راهكار دوم كه مي تواند به عنوان يك فرصت طلايي محسوب شود اين است كه بدون ترس و بيم و هراس از كسي، به‌طور علني اعلام كنيم كه هر كس رودررو با رژيم صهيونيستي مقابله كند، با هر وسيله‌اي كه در اختيار داشته باشيم از او حمايت مي كنيم و اين را وظيفه خود مي‌دانيم؛ به طوري كه اين مسئله بعد از شكل گيري بيداري اسلامي از سوي مقام معظم رهبري نيز مطرح شد.

يك فرصت طلايي براي افراد، گروه‌ها، احزاب و مردم وجود دارد كه سطح مقاومت خود را از سطح شعار دادن و تظاهرات و تنها حضور در ميادين به سطحي بالاتر ارتقا داده و خود را در يك تشكيلات سازمان يافته آماده مبارزه جدي‌تر در مقابل رژيم صهيونيستي كنند.

همان‌طور كه حزب الله لبنان خود را براي روز موعود آماده مي‌كند كه فلسطين را از چنگال صهيونيست آزاد كند و اين غده سرطاني را از بين ببرد.

راهكار سوم كه كم‌اهميت تر از راهكارهاي قبلي نيست، اين است كه ظرفيت نخبگان در مسير حمايت از فلسطين و قدس به كار گرفته شود؛ متأسفانه نخبگان كمترين كار و وظيفه را در مسئله فلسطين انجام مي‌دهند و همين نخبگان هستند كه به دليل تنظيم نكردن مناسب اولويت‌ها و اصلي و فرعي نكردن موضوعات، شب و روز بر سر مسائل جزئي با هم نزاع مي كنند كه حاصل آن اين است كه هم آزادي و هم آزادگي را از دست مي‌دهند.

حضرت علي (ع) فرموده‌اند: «عليكم بالنظم امركم»، يعني به كارهايتان نظم بدهيد و آنها را اولويت بندي كنيد؛ بنابراين نبايد مانند قوم يهود با بي‌نظمي و با در نظر نگرفتن اولويت‌هاي اصلي در جهان اسلام هرج و مرج ايجاد كرده و تمرد نماييم و به هيچ مقتدايي اقتدا نكنيم.

ملت و مردم بصيرتر و متعهدتر از نخبگان هستند؛ چراكه همواره از آنچه به عنوان تقدير برايشان رقم مي‌خورد به درگاه خدا شكرگزارند و اين نخبگانند كه همواره معترض هستند.

البته اين رفتار هم شامل حال نخبگاني كه در جامعه حاكم هستند، مي شود و هم شامل حال گروه اپوزيسيون.

بايد از اين فرصت طلايي استفاده كنيم؛ چراكه دشمن هر روز در حال ضعف است و ما در حال پيشروي هستيم و در كنار اين مسئله بايد اولويت‌ها را طوري تنظيم كنيم كه مسئله فلسطين مسئله روزمره ما باشد و هر قدر منظم‌تر به راهكارها و اولويت‌ها بپردازيم زودتر به آزادي قدس دست خواهيم يافت.

دولت ها و ملت ها قدر ظرفیت طلایی بیداری اسلامی را نمی دانند

متأسفانه نه دولت‌ها و نه ملت‌ها قدر ظرفيت طلايي حاصل از بيداري اسلامي را نمي‌دانند و البته بدون شك جمهوري اسلامي علي‌رغم همه ايران‌هراسي‌ها و شيعه‌هراسي ها بسيار تلاش مي كند تا موضع خود را در حمايت از خط مقاومت اعلام كند؛ به طور مثال جمهوري اسلامي ايران براي شركت در كنفرانس مكه اعلام آمادگي مي‌كند و با كساني كه رابطه ديپلماتيك مناسبي با جمهوري اسلامي ايران ندارند ارتباط دوستي برقرار نموده و از آنان به طور رسمي براي حضور در اجلاس غيرمتعهدها دعوت مي نمايد.

بيداري اسلامي براي دولت‌ها و ملت ها يك فرصت است تا از اين منظر نزاع‌هاي سني و شيعي و عرب و عجم را كنار بگذارند و بدون شك همه ما داراي يك آيين مقدس، يك قبله، يك پيامبر، يك خدا و يك كعبه هستيم؛ اما همه اينها را رها كرده و بر سر تفسيرهاي نادرست تكيه غلط كرده ايم.

ملت‌ها بيدار شدند و هر يك صاحب نظر هستند؛ از اين رو ايستادگي، تحمل و شجاعت از خود نشان مي‌دهند و هرگاه دشمن به مقدساتشان همچون پيامبر دينشان اهانت كند، پاسخ آن را مي دهند.

واضح است كه دشمن شمشير را از رو بسته به طوري كه رسما اعلام كرده است كه مي‌خواهد سوريه را از ايران، ايران را از حزب الله و هر دو را از فلسطين جدا كند و مسلمانان را به جان هم بيندازد.

وزير رژيم صهيونيستي به طور علني عنوان كرده بود كه مي‌خواهيم سوريه را به چند دولت اعم از كرد، شيعه و سني تقسيم كنيم و البته آنها هدفشان اين است كه لبنان را هم به اين روز بيندازند.

نباید مسلمانان درباره یکدیگر سیاه نمایی کنند

روز قدس روز اتحاد وحدت و دفاع از مظلوم است و در صورتي كه در همين راستا مسلمانان با هم متحده شوند براي رژيم صهيونيستي و آمريكا و هم‌پيمانانش دشوار است كه بخواهند ما را شكست دهند؛ بنابراين نبايد خودمان درباره هم سياه‌نمايي كنيم.

دشمن در پی ایجاد قوس سنی در برابر هلال شیعی است

ظرفيت بيداري اسلامي تا به امروز ما را بسيار زياد به آرمان آزادي قدس نزديك كرده و درست است كه بسياري مي‌گويند در جريان بيداري اسلامي اسلام‌گراهايي بر سر كار آمده‌اند كه با شيعيان اختلاف دارند، اما در حقيقت دشمن سعي مي كند يك قوس سني در برابر هلال شيعي ايجاد كند.

علي‌رغم همه اين سياه‌نمايي‌ها مي بينيم كه در كشوري همچون تونس با تمام منازعات و كشمكش‌هايي كه ايجاد شده است، عادي سازي رابطه با رژيم صهيونيستي را محكوم مي‌كنند.

شاهد اين ادعا نيز سفر مشاور نتانياهو به مغرب است كه براي حضور در يك كنفرانس به مغرب سفر كرده بود، ولي تظاهرات عجيبي از سوي مردم در خيابان‌هاي مختلف به راه افتاد تا نسبت به حضور مشاور نتانياهو اعتراض همه‌جانبه صورت گيرد و اينها همه علي رغم ارادت دولت مغرب به اسرائيل صورت گرفت.

باوجود توطئه‌ها و نيرنگ ها براي منحرف كردن اهداف و شعارهاي انقلاب‌هاي مردمي باز هم شاهديم كه مردم به خيابان‌ها آمده و فرياد «الموت لامريكا»، «الموت لاسرائيل» و «الموت لآل سعود» سر مي دهند و البته بايد قبول كنيم كه آل سعود هم خودش را در ايران‌هراسي و شيعه‌هراسي با آنها همراه كرده است و البته مردم هم جواب آنها را مي دهند.

حادثه اخير مصر كه در آن بسيار مرموز و خبيثانه در مرز فلسطين اشغالي با مصر، 16 نفر از دوستان و همرزمان ما به دست اسلام طالبانيستي و راديكال كشته شده‌اند، اتفاقي بود كه دست موصاد در آن عيان است؛ چراكه مسلمان، مسلمان همرزم خود را نمي‌كشد اينها در صدد هستند كه نيروهاي انقلابي را كه براي مبارزه عليه رژيم صهيونيستي آماده‌ شده‌اند، نابود كنند و البته احزاب گروه‌ها و صاحب‌نظران به طور متوفق القول خباثت اين توطئه را تأييد كردند.

وحدت اسلامی در جهان به یک فرهنگ عمومی تبدیل شده است

فضاي عمومي بيداري اسلامي كه در مصر، تونس و ليبي اتفاق افتاده، موجب شده است كه گروه‌ها، احزاب و حتي حكامي كه نظرات انقلابي صددرصد آرماني ندارند با هدف همراه نشان دادن با شعارهاي آزادي‌بخش براي قدس با مردم همسو شوند.

بايد دفاع از فلسطين و فلسطينيان و حمله به رژيم صهوينيستي به يك فرهنگ عمومي تبديل شود و جهانيان در اين مسئله به وحدت نظر برسند.

وحدت اسلامي به يك فرهنگ عمومي تبديل شده است و همه از آن مي‌گويند و مي نويسند؛ به طوري كه امروز انگشت اتهام همه به سوي رژيم صهيونيستي است.

يكي از دوستان طارق الاهاشمي كه به عنوان يك سني راديكال شناخته مي شود، چندي پيش در يك كنفرانس خبري گفته بود كه اوضاع منطقه، قيام‌هاي مردم و چالش‌هاي استعماري ما را مجبور كرده كه با مالكي يكي شويم؛ حالا ببينيد كه يك سني راديكال كه پيش از اين خود عاملي براي دعوت به كودتا بود اين گونه اعتراف مي‌كند كه ما در مواجه با چالش‌هاي منطقه با هم يكي هستيم.

به گفته خالد قدومي، نماينده حماس تا پيش از اين تصور مي‌كرديم كه نوادگان ما آزادي قدس را خواهند ديد اما امروز معتقديم كه خودمان نيز آزادي قدس را خواهيم ديد.

چه كسي تصور مي‌كرد كه حزب الله لبنان، مقاومت فلسطين و جمهوري اسلامي ايران تا به امروز باقي مانده و يك «نه» بزرگ به آمريكا و رژيم صهيونيستي بگويند؟ خاورميانه بزرگي كه از آن حرف مي زدند، امروز كجاست؟

کسانی شعارشان از نیل تا فرات بود، حمله به ایران را دیوانگی می دانند

با پشت سر گذاشتن دوران گذار انقلاب‌هاي منطقه، ما با يك قطار سريع‌السير به سمت آزادي حركت مي‌كنيم و دشمن نيز اين را فهميده است.

دشمني كه شعارش از نيل تا فرات بود به جايي رسيده كه در جلساتش حمله به ايران را يك ديوانگي عنوان مي‌كند؛ در حكومت صهيونيستي حتي يك ژنرال صهيونيستي حاضر نشد در جهت موافقت حمله به ايران راي دهد در حالي كه تا پيش از اين شعار آنها حمله به ايران بود.